บทที่514 ไม่ใช่แพะรับบาป

“สมาคมการต่อสู้?”

ได้ยินเสียงประหลาดใจของผู้คนรอบ ๆ คิ้วทั้งคู่ของถังเฉาขมวดรัดกันเป็นเกลียว

หลายวันก่อนเพิ่งประฝีมือกับสมาชิกคนหนึ่งของสมาคมการต่อสู้ ทำไมมาอีกแล้ว?

แม้แต่ถังเฉาเองก็ไม่กล้าที่จะแสดงความคิดเห็น สมาคมการต่อสู้ในเวลานี้ เทียบกันกับเวลาปกติไม่ได้จริง ๆ

ย้อนกลับไปที่ต้นเหตุ มีอย่างเดียวก็คืองานประชุมชายแดนเหนือใกล้จะเริ่มขึ้น

พลังฝีมือเท่านั้น ที่ตัดสินว่าใครเป็นเจ้าของแชมป์

ที่นี่คือพื้นที่ช่ำชองของสมาคมการต่อสู้แห่งเจียงเฉิง

แม้พูดได้ว่าเป็นเพราะสาเหตุจากการชอบฝึกการต่อสู้ จนปลุกให้เกิดศิลปะการต่อสู้ขึ้นทั่วประเทศ

ส่งผลให้แต่ละมณฑลล้วนก่อตั้งสมาคมการต่อสู้

แต่งานประชุมใหญ่ชายแดนเหนือได้จัดขึ้นที่เมืองเจียงเฉิง สมาคมการต่อสู้แห่งเมืองเจียงเฉิงย่อมเป็นหัวหอกในการจัดงาน ขอความช่วยเหลือจากพวกเขา ย่อมมีจำนวนมาก

แต่สิ่งที่ถังเฉาคิดไม่ออกก็คือ ทำไมพวกเขาถึงต้องมาหาเขาหลายต่อหลายครั้ง?

บรรดาผู้ปกครองตระกูลหลวงในเยี่ยนตู ต่างมองหลัวเฉิงด้วยท่าทีตื่นตกใจ

ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ แม้จะอยู่ในตระกูลหลวงของพวกเขา ต้องเป็นแขกคนสำคัญ

“คุณคือถังเฉาใช่ไหม?”

แววตาหลัวเฉิงเหมือนดั่งนกอินทรีดุร้าย จ้องมองถังเฉาเขม็ง น้ำเสียงเสียดแทงไปถึงกระดูก

“ใช่ผมเอง คุณคือ......”

ขณะที่ถังเฉากำลังจะถามกลับนั้น หลัวเฉิงถลึงตาทั้งสองข้าง ขณะที่ถังเฉายืนยันสถานะของตนเองในวินาทีนั้น ก็ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน

ฟู่ว!

หลัวเฉิงพลันหายไปจากตำแหน่งเดิม วินาทีนั้น ก็ปรากฏตัวอยู่หน้าถังเฉา ใช้กำปั้นชกไปถังเสี่ยวลี้ที่อยู่ในอ้อมกอดของถังเฉาอย่างหนักหน่วง

ถังเฉาสังหารหลานของเขา หลัวจูน เขาต้องการให้ถังเฉาลิ้มรสความเจ็บปวดในการสูญเสียเช่นเดียวกัน

“รนหาที่ตาย!”

ถังเฉามองเจตนาของเขาออกตั้งแต่แรก?

ภายในดวงตาส่องประกายเจตนาสังหาร

เขาไม่มีทางเลือก ต้องปกป้องความปลอดภัยถังเสี่ยวลี้ที่อยู่ในอ้อมกอดเป็นสิ่งสำคัญ

ทุกคนต่างมองเห็น กำปั้นของหลัวเฉิง กำลังจะฟาดเข้าใส่ศีรษะด้านซ้ายของถังเฉา

หมัดที่ทรงพลัง เหวี่ยงโดนเส้นผมของถังเฉา ขาดไปหนึ่งเส้น

ตูม!

ในวินาทีนั้น จุดที่ถังเฉายืนอยู่เดิม เกิดเป็นรอยยุบตัวบนพื้น

และมีรอยร้าวเหมือนดั่งเส้นใยแมงมุมขยายออกไป

แกรบ!

มองดูพลังทำลายล้างที่ทรงพลัง ทุกคนต่างสูดลมหายใจเข้า

ผู้ปกครองตระกูลหลวงเหล่านั้นมองเห็นเหตุการณ์ ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ สีหน้าเย็นชาปรากฏขึ้นบนหน้าของทุกคน

ยอดฝีมือท่านนี้ มาเพื่อที่จะต่อสู้กับถังเฉา

ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อน ดังนั้นพวกเขาควรที่จะยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน

โจมตีครั้งนี้ผิดพลาด แต่หลัวเฉิง ก็ยังไม่ลดละความพยายาม

เมื่อครู่ อย่างมากก็เป็นเพียงแค่ หยั่งเชิงดูเท่านั้น เป็นเหมือนอย่างที่ ท่านนายกสมาคมฯ พูดไว้หรือเปล่า

ถังเฉาคนนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา

ถังเฉา คลายมือที่ปิดตาถังเสี่ยวลี้ ชี้นิ้วไปทางหูจิ้งซูและพูดว่า: “เสี่ยวลี้ลูกไปอยู่เล่นกับพี่หูคนนั้นก่อนดีไหม?”

ถังเสี่ยวลี้รู้ดีว่าพวกเขากำลังอยู่ในอันตราย เชื่อฟังพยักหน้ารับคำ: “แล้วคุณพ่อล่ะ?”

ถังเฉา แย้มยิ้ม ลูบหัวของถังเสี่ยวลี้พูดว่า: “พ่อจะรีบกลับมา”

“งั้นตกลง รีบกลับมานะ......”

เด็กน้อยแสดงท่าทีห่วงใย

ถังเฉา มอบถังเสี่ยวลี้ให้กับหูจิ้งซูพูดว่า: “รบกวนช่วยดูแลลูกสาวแทนผมด้วย”

หูจิ้งซู พยักหน้ารับคำ จากนั้นมองไปที่หลัวเฉิง สีหน้าขึงขัง: “คุณไปสร้างปัญหาอะไรกับสมาคมการต่อสู้ล่ะ? หลัวเฉิงคนนั้น เป็นถึงยอดฝีมืออันดับสิบของสมาคมเชียวนะ”

“เหรอ?”

ถังเฉา มองดูหลัวเฉิงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะว่าหวาดกลัว แต่ว่าประหลาดใจถึงเบื้องหลังของเมืองเจียงเฉิง

ยอดฝีมือที่ดูภายนอกแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ และยอดฝีมือคนอื่นที่หลบซ่อนหลังเงามืดล่ะ?