ตอนที่ 7
บทที่7 ขุดหลุมฝังศพให้ตัวเอง!
October 21, 2026
หลังจากที่ซื้ออาคารกั๋วจี้แล้ว ถังเฉาก็ไม่ได้พูดอะไร หลับตาพักผ่อน เฟิ่งหวงก็ตั้งใจขับรถ
โรลส์รอยซ์สีดำขับบนถนนที่แออัด รถสองคันที่อยู่ข้างๆต่างหลบอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ หลีกทางให้ไป
ตอนนี้ ความเงียบในรถถูกเสียงละเมอทำลายไป
“ฉันอยู่ที่ไหน......”
ซ่งหมิงเวยค่อยๆฟื้นขึ้น นวดไปที่หัวที่มึนของตัวเอง
“ถัง ถังเฉา นาย”
ไม่นาน เขาก็มองเห็นเทพเจ้าถังเฉาที่นั่งอยู่ข้างเขา กลัวจนวิญญาณแทบหลุด
ถังเฉาลืมตาขึ้น มองอย่างเฉยชา “ฟื้นแล้วหรอ”
“ถังเฉา แกจะเอายังไง ถ้าทำร้ายฉัน บ้านซ่งไม่ปล่อยแกไว้แน่”
ซ่งหมิงเวยมองถังเฉาเหมือนศัตรู หน้าผากมีหยดเหงื่อไหลซึมอยู่
“ทำร้ายแกหนอ แกคิกว่าแกมีสิทธิ์พอหรอ”
พอได้ยินแล้ว ถังเฉาก็หัวเราะ
“ฉันบอกแล้ว เป้าหมายของฉันคือซ่งหรูอี้ แกมันก็ตัวแถมที่ไร้สาระ ฉันมามีเวลาว่างมาจัดการแกมากนัก”
คำนี้ทำร้ายคนไม่น้อย แต่ซ่งหมิงเวยก็โล่งใจไปที
ไม่ว่ายังไง ตัวเองก็ต้องเอาชีวิตรอดไว้
แต่เขาก็ยังถามตะกุกตะกัก “ถัง ท่านถัง ในเมื่อท่านจะไม่ทำร้ายฉัน ทำไมท่านไม่ปล่อยฉันไปล่ะ”
ถังเฉามองด้วยสายตาที่ล้ำลึก ด้วยสายตานี้ ทำให้ซ่งหมิงเวยรู้สึกตื่นเต้นขึ้น
ราวกับว่าสายตาคู่ที่อยู่ข้างหน้านี้ ทุกอย่างของเขานั้นโปร่งใสทั้งหมด
“ถึงแม้แกจะเป็นแพะรับบาป แต่ผลสุดท้ายของการรบ ก็เป็นการตัดสินใจของแพะ”
ถังเฉาพูดเบาๆ “ฉันจะไม่ทำลายซ่งหรูอี้ทันทีหรอก แบบนี้มันใจดีกับเธอเกินไป ฉันจะให้เธอรู้ว่า อะไรคือความสิ้นหวังที่แท้จริง”
พูดแล้ว เขาก็หยิบยาเม็ดสีขาวออกมาจากอก “กินเข้าไป”
“นี่คืออะไร”เลยใจเต้นตึกตักไม่หยุด
“ยาพิษ”
ถังเฉาน้ำเสียงเย็นชา “เป็นสายลับของฉัน ยาที่ใช้แก้ยานี้มีฉันคนเดียวที่มี เพราะงั้นก็ไม่ต้องเสียแรงฟรี ในทุกๆครั้งใช้ความลับของบ้านซ่ง มาแลกกับยาแก้พิษ”
“แน่นอน แกจะไม่กินก็ได้เฟิ่งหวง”
“ค่ะ หัวหน้า”
ชั่วพริบตาต่อมา ใบมีดแผ่นหนึ่งก็จี้ไปที่แก้มของซ่งหมิงเวย ทำให้รูม่านตาของเขาเปิดกว้างขึ้น
“เลือกซะ”
“.....,”
ซ่งหมิงเวยบูดบึ้ง เดี๋ยวเขียวเดี๋ยวม่วง แต่ก็ยังกลืนยาพิษเม็ดนั้นเข้าไป
เหมือนกับที่คิดไว้ บนหน้าของถังเฉายังคงสงบเหมือนเดิม พูดว่า “เฟิ่งหวง ส่งเขาลงรถ”
เสียงเอี๊ยดดังขึ้น โรลส์รอยซ์จอดลง หลังจากซ่งหมิงเวยลงจากรถ เขาก็สตาร์ทไปต่อ
หลังจากนั้นสิบนาที ก็แวะจอดในย่านธุรกิจที่คึกคัก
ทั้งสี่ทิศเต็มไปด้วยตึกสูง ตึกตรงกลางที่สูงและงดงามที่สุด ก็คืออาคารกั๋วจี้
หลังจากลงรถ ถังเฉาโบกมือ ให้เฟิ่งหวงไป แล้วตัวเองก็เงยหน้าขึ้นมองอาคารกั๋วจี้ทั้งตึก แววตาแน่วแน่
“ชิงเสว่ เสี่ยวลี้ ฉันมาแล้ว
กำลังจะเดินเข้าไป รถเพื่อการพาณิชย์คันหนึ่งขับมาที่ห้องจอดรถชั้นใต้ดิน ผู้หญิงสองคนในชุดทางการเดินออกมาจากลานจอดรถ
ก็คือสองแม่ลูกโจวเหม่ยหยูนและหลินฉ่ายเวย
แต่ยังไงหน้าของหลินฉ่ายเวยก็ยังคงเย็นชา โจวเหม่ยหยูนทำได้แค่พูดโน้มน้าว
“ฉ่ายเวย แกวางใจเถอะ ครั้งนี้ฉันอยู่ข้างแก อย่าบอกว่าแกไล่ความสุขเศร้านั้นออกไปแล้ว ถึงจะไม่ไล่ออกไป ต่อไปฉันก็จะไล่เหมือนกัน”
“ เรื่องของพ่อแก เดี๋ยวฉันจะพูดให้ ขอแค่เราชนะการประมูลตอนเย็นนี้ เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรแล้ว”
“อื้ม”
ตอนนี้สีหน้าของหลินฉ่ายเวยถึงจะดีขึ้นบ้าง
ถ้าการประมูลถูกสองคนแม่ลูกคว้าไว้ได้ พวกเธอก็มีความมั่นใจที่จะพูดแล้ว
ทั้งสองเดินไปทางประตู
“ถังเฉา ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่”