บทที่ 1

“เช้านี้ จู่ ๆ ก็เกิดระเบิดขึ้นบนเกาะห่างไกลแห่งหนึ่งในหมู่เกาะแปซิฟิก!”

“มีข่าวลือว่าเหตุระเบิดเกิดขึ้นในห้องทดลองใต้ดินที่ซ่อนอยู่บนเกาะห่างไกล ในห้องทดลองไม่มีผู้รอดชีวิตเลยสักคน ตามข้อมูลที่เชื่อถือได้ อวี้ซู หรือ นักฆ่ามือหนึ่งที่ลึกลับ เสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้..."

ในห้องพักผู้ป่วย ณ หลีเฉิง ทีวีที่อยู่บนผนังกำลังออกอากาศข่าวสถานการณ์ปัจจุบันอยู่ บนเตียงผู้ป่วย เด็กสาวที่มีใบหน้าซีดเซียวและมีผ้ากอซพันรอบศีรษะจู่ ๆ ขนตาก็สั่นอย่างรุนแรง

ปัง!

หญิงวัยกลางคนที่สวมเสื้อผ้าซอมซ่อและหน้าตาดุร้ายรีบเข้ามาทันที

เขาตะโกนใส่คนทั้งสองที่ยืนอยู่หน้าเตียงผู้ป่วย

“พวกคุณทำอะไรกับลูกสาวฉัน？! ฉันส่งเธอไปโรงเรียนและให้พวกคุณดูแล แต่พวกคุณปล่อยให้เธอล้มลงจนสมองกระทบกระเทือนอย่างนี้เหรอ？! และยังใช้เงินหลายพันหยวนเพื่อแก้ปัญหานี้เหรอ？”

“ฉันขอบอกพวกคุณนะ! ถ้าวันนี้พวกคุณไม่อธิบายให้ฉันฟัง พรุ่งนี้ฉันจะไปสร้างปัญหาที่โรงเรียนและทำให้โรงเรียนของพวกคุณเสียชื่อเสียง!”

ครูใหญ่รีบปิดทีวีแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณแม่โม่ซู คุณอย่าพึ่งร้อนใจไป พวกเราได้อธิบายเรื่องลูกสาวของคุณทางโทรศัพท์อย่างชัดเจนแล้ว เธอไม่ระวังตกบันไดลงมาเอง มันเป็นอุบัติเหตุ ทางโรงเรียนได้ทำดีที่สุดแล้ว...”

“ทำดีที่สุดแล้วเหรอ?”

เสียงของผู้หญิงคนนั้นเฉียบคม "เงินสองสามพันหยวนเรียกว่าทำดีที่สุดแล้วเหรอ? ฉันขอบอกพวกคุณว่าลูกสาวของฉันเกิดเรื่องในโรงเรียนของพวกคุณ และพวกคุณต้องรับผิดชอบอย่างเต็มที่กับเรื่องนี้!"

“คุณแม่โม่ซู!”

ครูประจำชั้นขัดจังหวะเธออย่างไม่อดทน "ลูกสาวของคุณอยู่ชั้นมัธยมศึกษาหก ไม่ใช่เด็กแล้ว เธอไม่ระวังตกบันไดลงมาเอง ความรับผิดชอบหลักอยู่ที่เธอ"

“นอกจากนี้ ท่าทางของลูกสาวคุณในโรงเรียนย่ำแย่ ผลการเรียนต่ำ ขาดเรียน ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อการเรียนของคนอื่น!”

“เพื่อนร่วมชั้นในห้อง ยังรายงานฉันหลายครั้งว่าเธอแอบมีความรัก พัวพันกันเด็กผู้ชาย และฝ่าฝืนวินัยอย่างร้ายแรง! เด็กผู้ชายคนอื่นทนไม่ไหวที่ถูกรบกวน ผู้ปกครองของพวกเขาจึงมาหาฉัน!”

"แทนที่คุณจะสร้างปัญหาที่นี่ ไม่สู้คุณใช้เวลาและสั่งสอนลูกสาวของคุณให้มากขึ้นดีกว่านะ!"

“คุณ!!!” จางเสี่ยวจวี๋เท้าเอวแล้วจ้องมองอย่างโกรธเคือง "นี่เป็นทัศนคติโรงเรียนของพวกคุณเหรอ? มันจะมากเกินไปแล้ว!"

"พวกเรา…"

“หุบปากให้หมด! เสียงดังจะตายแล้ว” เสียงต่ำที่เย็นชาขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขาทันที

พวกเขาทั้งสามเงียบไปทันทีและมองย้อนกลับไปที่สาวอวบอ้วนบนเตียงผู้ป่วย

อวี้ซูกุมศีรษะของเธอและพยายามลุกขึ้นนั่ง

ด้วยการเคลื่อนไหว เตียงผู้ป่วยก็ถูกกระแทกและส่งเสียงเอี๊ยดที่น่าสมเพช

เธอขมวดคิ้วและมองไปรอบ ๆ

สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยทำให้รูม่านตาของเธอแคบลงเป็นนิสัย และดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความระมัดระวัง

เกิดอะไรขึ้น เธอยังไม่ตายเหรอ?

ตอนที่เธอหนีออกจากห้องทดลองเธอก็ตัดศีรษะดอกเตอร์ด้วยมือของเธอเองเพื่อแก้แค้น

เมื่อคนของดอกเตอร์พยายามจะระเบิดชิปในสมองของเธอ เธอก็สังหารผู้สมรู้ร่วมคิดในห้องทดลองไปหลายสิบคนด้วยมือเปล่า

ในท้ายที่สุด ตอนห้องทดลองระเบิดเธอก็ยอมรับชะตากรรมอย่างมีความสุข

คาดไม่ถึงว่าเมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งจะอยู่ในโรงพยาบาล?

อวี้ซูก้มศีรษะลงและมองดูหน้าอกขนาดใหญ่เด้งไปมา รวมถึงหน้าท้องที่กลมและยื่นออกมาใต้ส่วนเด้งไปมา แล้วเงียบไปชั่ววินาที

นี่ไม่ใช่ร่างกายของเธอ

ดังนั้นเธอจะเกิดใหม่เหรอ?

ฮึ น่าสนใจ!

ในฐานะนักฆ่ามือหนึ่งขององค์กรนักฆ่าที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างองค์กรมืด ตอนยังแบเบาะเธอก็ถูกพามาที่องค์กรมืดแล้วและตั้งแต่เด็กก็ได้รับการฝึกอย่างโหดร้าย

เมื่ออายุได้สิบเจ็ดปี เขากลายเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลก

ในปีต่อ ๆ มา ยังไม่มีใครสามารถสั่นคลอนตำแหน่งของเธอได้

เนื่งจากองค์กรมืดเสียสติเพื่อที่จะเพิ่มพลังของเธอ คาดไม่ถึงว่าจับเธอและส่งไปทดลอง เขาต้องการสกัดเนื้อเยื่อจากตัวอ่อนของเธอและโคลนนักฆ่าชั้นนำนับไม่ถ้วนเช่นเดียวกับเธอ!

หลังจากนั้นเขากลัวว่าควบคุม้ธอไม่ได้และต้องการฆ่าเธอเพื่อปิดปากเธอ!

ฮึ!

เธอทำงานเพื่อองค์กรมืดมาหลายปีแล้ว แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นแบบนี้!