บทที่ 21 ใช่เขาเหรอ ?

โดนไป๋ยิ่งอันกับเหอหลิงเยาะเย้ย ไป๋มู่ชิงโกรธมากจนน้ำตาจะไหลออกมา สองมือกำหมัดแน่นทีละนิด แล้วตะโกนใส่เซิ่งเคอว่า "พูดจาเหลวไหล! "

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าหนานกงเฉินจะน่าเกลียดขนาดไหน แต่เธอรู้ว่าหนานกงเฉินอย่างน้อยก็สูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ไม่เหมือนที่เขาพูดเมื่อครู่นี้ หนานกงเฉินไม่ผอม และไม่ใช่คนที่ลงจากเตียงเดินไม่กี่ก้าวแล้วล้ม ถึงขนาดที่ว่า……ตอนเขาทำเรื่องอย่างว่าบนเตียง ร่างกายแข็งแรงสุดๆ เธอโดนเขาทรมานจนเป็นลมอยู่หลายครั้ง

ที่แท้มันก็เป็นข่าวลือที่สร้างขึ้น เป็นเรื่องซุบซิบนินทา

เซิ่งเคอตกใจที่เธอโกรธจัด จ้องมองเธอแล้วพูดขึ้น “ฉัน……ฉันไม่ได้พูดเหลวไหลนะ”

เมื่อเขาและหนานกงเฉินเดินออกมาจากห้องส่วนตัว เขาเห็นผู้หญิงสองสามคนเถียงกันพอดี ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจ หนานกงเฉินซึ่งไม่ได้สนใจ แต่เหมือนเขาจะได้ยินเรื่องซุบซิบที่ไม่ดีจึงหยุดดู จากนั้นก็ได้ยินผู้หญิงสองคนบังคับให้ไป๋มู่ชิงตอบเรื่องรูปลักษณ์ของหนานกงเฉิน

เมื่อมองแหวนที่นิ้วนางของไป๋มู่ชิง ที่แสดงถึงสถานะของภรรยาตระกูลหนานกง เซิ่งเคอที่ไม่เคยเจอไป๋มู่ชิงมาก่อนก็เข้าใจทันที

ดูเหมือนที่นี่จะมีละครสนุกๆ เกิดขึ้น!

ไป๋มู่ชิงเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ไม่สนว่าตอนนี้ตัวเองมีสภาพแย่แค่ไหน ไม่สนว่าคนที่ช่วยชีวิตคนนั้นยังมองตนอยู่หรือเปล่า จ้องมองเซิ่งเคอด้วยความโกรธแล้วพูดขึ้น "คุณผู้ชายท่านนี้ ล้อเล่นข้อบกพร่องคนอื่นมีความสุขนักหรือไง คุณเคยเห็นหนานกงเหรอ ถึงเขาจะน่าเกลียด แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ คุณได้อะไรจากการดูถูกเขานอกจากการให้ความบันเทิงกับผู้หญิงที่ไม่ชอบธรรมสองคนนี้? "

เธอโบกมือของเธอแล้วชี้ไปที่ไป๋ยิ่งอันและเหอหลิง

"ฉัน......" เซิ่งเคอพูดไม่ออก

"คนหน้าเนื้อใจเสือ ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง ยังไงแล้วหนานกงเฉินก็ดีกว่าคุณ" ไป๋มู่ชิงโกรธมาก หันตัวแล้วเดินจากไป