บทที่ 39 ผมกำลังช่วยตัวผมเอง

ไป๋มู่ชิงถูกหนานกงเฉินพาออกจากงาน แล้วพลักเข้าในรถ Spyker

รถสตาร์ทช้าๆ แล้ววิ่งบนถนน ทั้งสองคนในรถต่างพากันเงียบ

จนกระทั่งรู้ว่ารถวิ่งไปทางบ้านตระกูลหนานกง ไป๋มู่ชิงจึงพูดออกมาเสียงเบาว่า: "ช่วยอะไรฉันเป็นอย่างสุดท้ายได้ไหม?"

หนานกงเฉินเอียงคอชายตามองเธอ ไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ

"หาสุสานสักที่ขุดหลุม แล้วจัดการฉันทันที" ไป๋มู่ชิงพึมพำตอบ

"เหตุผลละ?"

"เหตุผล?" จู่จู่ไป๋มู่ชิงก็พุ่งตัวเข้าหาตัวเขา บีบคอเขาพลางตะโกนถาม: "คุณยังมีหน้ามาถามหาเหตุผลกับฉันหรอ? คุณผู้ชายคะ ต่อให้คืนนั้นฉันปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวแล้วกลับบ้านไป คุณก็ไม่ควรแก้แค้นฉันขนาดนี้นะ?

หนานกงเฉินถูกรบกวนขนาดนี้ รถแกว่งไปมาเกือบชนรถคันข้างหน้า สีหน้าเขานิ่งลงทันที รีบจอดรถข้างทางด้วยความร้อนรน

"เธอทำอะไรน่ะ?" หนานกงเฉินผลักตัวเธอออกอย่างโกรธๆ