บทที่ 1195 อารมณ์แห่งชัยชนะ

แอเรียนตกตะลึงไปชั่ววินาทีก่อนที่จะโล่งอก “อ๋อ แสดงว่าซิลแวงยังมีมโนธรรมอยู่ ฉันรู้ว่าการหักหลังของเขาเป็นกลอุบายเพื่อปกป้องตัวเองมากกว่าสิ่งใด แต่… เขาเลือกได้ดี”

'และอย่างน้อยโรบินก็ไม่ได้ตกหลุมรักผิดคน' เธอคิดในใจ

“ซิลแวงเคยไปส่งเธอกลับบ้านครั้งหนึ่งใช่ไหม?” จู่ ๆ มาร์คก็เปลี่ยนบทสนทนาอย่างรวดเร็ว “เธอคงไม่ได้คิดว่าฉันจะไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหม? และอีกอย่าง ความโล่งอกในน้ำเสียงของเธอหมายความว่าอะไร? ทำไม? ดีใจที่เขาไม่ใช่คนเลวจริง ๆ หรือไง?”

แอเรียนเบะปาก “อ๋อ นี่คุณติดกล้องที่รั้วบ้านและแอบดูฉันเหรอ? เพราะฉันมั่นใจได้เลยว่าแมรี่ไม่ได้บอกคุณแน่นอน ใช่ เขาเคยไปส่งฉันครั้งหนึ่ง แต่นั่นมันก่อนที่ฉันจะรู้จักเขาดี! ไม่ใช่สิ ถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้สนิทกับเขา และที่เขาเข้าหาฉันตอนนั้นก็ไม่ใช่เพราะว่าเขามีแรงจูงใจหรอกเหรอ? ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาสักหน่อย! และไหนเขาจะเป็นผู้ชายของโรบินอีก พวกเขาจับมือกันตั้งสองวัน เข้าใจไหม? เพราะฉะนั้น คุณช่วยเลิกจินตนาการในสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงได้ไหม?” เธอติเตียน “อีกอย่าง ฉันชอบผู้ชายแบบคุณมากกว่าใครไหน ๆ!”

ริมฝีปากของมาร์คกระตุก “นี่แหละผู้หญิงที่มีวัฒนธรรมและรสนิยมที่ดีของฉัน อ๋อ คืนนี้ฉันไม่ทำงานล่วงเวลานะ อันที่จริง ฉันคงจะไม่ต้องทำงานล่วงเวลาไปอีกสักพัก ในที่สุดฉันก็จะได้ใช่เวลาที่บ้านกับเธอมากขึ้น”

แอเรียนมองออกไปนอกหน้าต่างในขณะที่ทิวทัศน์ภายนอกเคลื่อนผ่านสายตาของเธอ “อ๋อ” เธอตอบอย่างเหม่อลอย

“เดี๋ยวก่อนนะ หมายความว่ายังไง? ‘อ๋อ’ เธอฟังดูไม่ดีใจเลยนะที่ฉันจะอยู่ด้วย หรือว่าฉันแค่คิดไปเอง?” เขาพึมพำ

แอเรียนหันไปจ้องเขาอย่างรวดเร็ว “ขอร้องล่ะ ฉันแค่กำลังคิดว่าคุณค้นพบเรื่องเลี่ยงภาษีของเจสสิก้าได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง ฉันคาดว่าคุณจะไปสักสองสามวันเสียอีก แต่คุณกลับสำเร็จในพริบตา”

มาร์คหัวเราะเยาะ “เธอแปลกใจจริง ๆ เหรอที่หล่อนจะหลีกเลี่ยงการจ่ายภาษี? มันเดาได้ง่ายมาก ฉันก็แค่ไปตามฝ่ายการเงินของหล่อนที่ช่วยหล่อนปลอมแปลงบัญชี และเกลี้ยกล่อมพวกเขาด้วยเงินและผลประโยชน์เล็กน้อย เธอรู้ไหม การเปิดเผยการฉ้อโกงภาษีของใครบางคนสามารถทำเงินได้เยอะมากเลยนะ ทำไมพวกเขาจะต้องปกป้องบันทึกของหล่อนต่อในเมื่อได้รับรางวัลเช่นนั้น? เธอก็รู้ว่าความภักดีนั้นไม่แน่นอนขนาดไหน บางครั้งแค่การสะกิดเบา ๆ ลูกบอลก็กลิ้งไปเองแล้ว นอกจากนี้ วิธีการรักษาความภักดีของหล่อนยังอ่อนโดยสิ้นเชิง คนเราไม่สามารถคาดหวังให้ผลประโยชน์และการข่มขู่ได้ผลตลอดเวลาได้ ฉันไม่แปลกใจเลยที่บรรดาลูกสมุนของหล่อนจะลงเอยด้วยการละทิ้งและทรยศหล่อนโดยไม่ลังเล”

แอเรียนค่อนข้างจะเห็นด้วยกับวิธีการของมาร์คในกรณีนี้ อย่างน้อยที่สุด วิธีการของเขาก็เหมาะสมและไม่สุดโต่งอย่างที่เคยเป็น

ในไม่ช้าทั้งสองก็ถึงที่คฤหาสน์เทรมอนต์ เมื่อพวกเขาเดินผ่านประตูทางเข้า แอเรียนก็มองไปรอบ ๆ และพบกล้องที่ซ่อนอยู่ เธอไม่เคยสังเกตเห็นพวกมันมาก่อน…

มาร์คมองตามสายตาของเธอและเข้าใจว่าเธอกำลังมองอะไรอยู่ เขาจึงแสร้งทำเป็นจะเคาะหัวเธอ แอเรียนหลบอย่างรวดเร็วโดยใช้แขนคลุมหัวตัวเองก่อนที่จะวิ่งเข้าบ้าน “นี่ อย่าตีหัวฉันนะ! ฉันแค่กำลังดูว่าคุณติดกล้องวงจรปิดไว้จริง ๆ หรือเปล่า แล้วคุณกํทำจริง ๆ ด้วย! กล้องพวกนี้อยู่มาโดยตลอดเลย!”