บทที่ 141 บางที… ทั้งสอง?

แอเรียนยืนอยู่หน้าหน้าต่างฝรั่งเศสในห้องนอนของเธอมองออกไปในยามค่ำคืน หัวใจของเธอระส่ำระสาย บางจุดเริ่มมีฝนตกปรอยๆ

เมื่อเธอเห็นไฟรถที่สว่างจ้าจากระยะไกลเธอดึงปกเสื้อคลุมด้วยนิ้วเรียวยาวและหมุนตัวจากนั้นเดินลงไปชั้นล่าง

ไม่กี่นาทีต่อมามาร์คก็เดินเข้ามาโดยเปียกเล็กน้อย เธอคว้าผ้าขนหนูและเดินเข้ามาหาเขา “อากาศเย็นและฝนตก อย่าป่วย รีบไปอาบน้ำเถอะ”

มาร์คไม่ได้หยิบผ้าเช็ดตัว เขาไม่ได้มองเธอด้วยซ้ำ เขาเดินตรงขึ้นไปชั้นบนแทน

เธอก็ไม่อายกับเรื่องนี้เช่นกัน เธอนั่งลงและแขวนผ้าเช็ดตัวไว้ที่โซฟา

หลังจากนั้นไม่นานมาร์คก็มาถึงชั้นล่างอีกครั้งพร้อมกับอาบน้ำให้สดชื่นเรียบร้อย ผมสีดำสนิทของเขาเป็นประกายระยิบระยับด้วยหยดน้ำที่เหมือนคริสตัล เมื่อเดินผ่านโซฟาเขาก็หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาและเป่าผมให้แห้ง การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเขาทำให้แอเรียนกล้าที่จะเข้าหาเขา

“ทำไมคุณถึงปฏิเสธการทำงานร่วมกับคินซีย์?” เธอถามห้วนๆ

“เพราะหนี้สินมีมากกว่าทรัพย์สิน คุณคิดว่ามันคืออะไรล่ะ?” เขาตอบอย่างไร้ความปรานี

ริมฝีปากของแอเรียนขยับ แต่เธอไม่ได้พูดในทันที เธอหยุดคิดอย่างรอบคอบแล้วพูดว่า “มีที่ว่างสำหรับการคุยไหม?”

มาร์คหยุดเป่าผมกลางคัน ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่เธอ คุณกำลังร้องขอกรณีของคินซีย์หรือไม่?” เขาถามด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย