บทที่ 140 หยุดรถ

“ฉันสงสัย" แอเรียนพูดอย่างเยาะเย้ย "คุณกำลังตรึงความหวังของคุณไว้ที่ฉันแทนที่จะเป็นแอรี่อย่างนั้นเหรอ?" เธอจำได้ดีว่าแม่ที่แสนวิเศษของเธอปล่อยให้แอรี่อยู่ในฐานะคนรักของมาร์คได้อย่างไรทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นสามีของเธอ เธอพยายามเกลี้ยกล่อมให้ออกจากเขาด้วยซ้ำ น่ารังเกียจอะไรขนาดนี้!

เฮเลนรู้สึกอับอาย “แอริ ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน ฉันไม่รู้เลยว่าเธอกับมาร์คแต่งงานกันตอนที่แอรี่อยู่กับมาร์ค ฉันอาจส่งคำขอที่ไม่อาจคาดคิดมาถึงคุณได้ แต่ฉันได้หยุดแอรี่จากการสื่อสารที่ใกล้ชิดกับมาร์คแล้ว พวกเขาไม่ได้ติดต่อกันบ่อยมากในช่วงนี้ เธอคงตระหนักถึงสิ่งนี้แล้วใช่ไหม? ช่วยฉันแค่นี้ครั้งเดียวและฉันรับประกันว่าแอรี่จะไม่ทำให้ชีวิตของเธอวุ่นวายอีกต่อไป ฉันยังสามารถรับประกันได้ด้วย... ว่าฉันจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเธออีก!”

แอเรียนหัวเราะทั้ง ๆ ที่เธอโกรธ “คุณกำลังเจรจากับฉันหรือเปล่า? ตราบใดที่ฉันช่วยคุณ คุณจะช่วยฉันกำจัดคนรักของสามีของฉันและคุณจะไม่แสดงตัวต่อหน้าดิฉันอีกอย่างนั้นเหรอ? คุณเคยทำขนาดนี้เพื่อพ่อและฉันไหม? ชายคินซีย์คนนั้นสำคัญสำหรับคุณมากเหรอ? สำคัญมากถึงขนาดต้องทอดทิ้งสามีและลูกสาวของคุณและใช้ชีวิตอยู่อย่างไร้ยางอายแบบนี้เหรอ? หยุดรถ!"

เฮเลนหยุดรถที่ข้างทาง แอเรียนปฏิเสธที่จะใช้เวลากับเธออีกต่อไป ก่อนที่เธอจะจากไปเฮเลนร้องบอกว่า “ฉันไม่สนว่าเธอจะคิดยังไงฉันก็เป็นผู้หญิงที่กำลังจะตายอยู่ดี บางทีเธออาจจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อฉันตายไปแล้ว”

แอเรียนกัดริมฝีปากของเธอและจากไปโดยไม่สนใจที่จะมองย้อนกลับไป ตอนนี้เธอรู้สึกโกรธ แต่เมื่อนึกถึงว่าผู้หญิงที่สร้างปัญหาให้เธอมาตลอดตั้งแต่เด็กกำลังจะตายอย่างไร… เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้านิดหน่อย…

บ้านของคินซีย์

เฮเลนสังเกตเห็นรองเท้าหนังราคาแพงคู่หนึ่งที่ระเบียงหน้าบ้านและรู้ว่า ฌอง คินซีย์ สามีของเธออยู่บ้าน เธอไม่รู้สึกมีความสุขกับมันมากนัก แต่รู้สึกอ่อนเพลียเล็กน้อยแทน

เธอไม่สนใจคำพูดคุยที่มีความสุขระหว่างพ่อและลูกสาวและเลือกที่จะขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปที่ห้องนอนของเธอทันที

เมื่อเธอโผล่ออกมาจากห้องน้ำเธอพบว่าฌองคุ้ยกระเป๋าถือของเธอบนเตียง เธอขมวดคิ้ว “คุณกำลังมองหาอะไร?”

ฌองดูบึ้งตึง "นี่คืออะไร?"