บทที่ 144 คลื่นแห่งอารมณ์

แอเรียนลังเลเล็กน้อย หลังจากที่เธอแต่งงานแล้วและมีเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับพวกเขาในอดีต เป็นการดีที่สุดที่จะรักษาระยะห่างของพวกเขา “อืม… มีอะไรสำคัญไหม? ฉันยังมีงานต้องทำ… นายบอกฉันที่นี่ก็ได้”

วิลก้มศีรษะลงเล็กน้อยไม่สามารถซ่อนความผิดหวังไว้ในแววตาของเขาได้ เมื่อมองไปที่ภาพตรงหน้า ภาพลักษณ์ของเขาภายใต้แสงแดด แอเรียนสามารถเห็นอารมณ์เศร้าของเขาไหลออกมา “ฉันไม่เคยคิดว่าจะมาถึงวันที่เราต้องกังวลเพียงแค่นั่งคุยกัน”

แอเรียนกัดริมฝีปากจากนั้นก็เปิดประตูรถและเข้าไป “ไม่มีอะไรอย่างนั้น ฉัน… ฉันไม่อยากโดดงานนานเกินไป”

วิลไม่ได้ติดตามการสนทนา เขาสตาร์ทรถและขับไปข้างหน้า ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อ “แอริ เธอรักมาร์ค เทรมอนต์ ไหม?”

แอเรียนผงะเล็กน้อย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงถามคำถามแบบนี้กับเธอ

วิลได้หมั้นหมายแล้วและเธอแต่งงานแล้วโดยมีลูกน้อยอยู่ในครรภ์ของเธอ ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรก็ไม่เหมาะสำหรับพวกเขาที่จะพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาความสัมพันธ์ของพวกเขา "พวกเราจะ…"

วิลดูเหมือนว่าเขาจะเดาได้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรก่อนที่เธอจะจบประโยค เขาขัดจังหวะเธอ “สิ่งที่เธอต้องทำคือตอบฉันอย่าคิดถึงเรื่องอื่น เพียงตอบคำถามของฉัน”

แอเรียนคิดว่าวันนี้วิลทำตัวแปลก ๆ แต่ตอนนี้เธอมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับการสังเกตของเธอ “วิล เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมวันนี้นาย… ไม่เหมือนตัวเองปกติของนายเลย?”

วิลหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่รอยยิ้มอันเป็นเครื่องหมายของเขาจะบานทั่วใบหน้าของเขา “ไม่มีอะไรเกิดขึ้น… มันเป็นเวลานานมากแล้วที่เราได้พูดคุยส่วนตัวกันแบบนี้ แอริ ฉันรู้ว่าเธอมีความกังวล แต่เธอปล่อยวางสักครู่แล้วตอบคำถามของฉันได้ไหม?”

แอเรียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันไม่รู้ เขาเลี้ยงดูฉันมาหลายปีแล้วและตอนนี้ก็เป็นสามีของฉันแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความรู้สึกระหว่างเรา”