บทที่ 153 คำขาด

เมื่อสังเกตเห็นว่าสถานการณ์ค่อนข้างไม่ถูกต้อง แผนกต้อนรับจึงรีบโทรหาเลขาของมาร์ค “เอลลี่ คุณหญิงเทรมอนต์ กำลังตามหาคุณเทรมอนต์ ดิฉันคิดว่าเธอดูก้าวร้าวมาก… เธอมีใครบางคนอยู่ด้วย ดิฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นพ่อบ้านหรืออะไรสักอย่าง…”

เลขารับทราบข้อมูลแล้ววางสายโทรศัพท์ เธอลุกขึ้นเคาะประตูห้องทำงานของมาร์ค “คุณเทรมอนต์ ภรรยาของคุณอยู่ที่นี่ค่ะ”

เธอได้ยินมาร์คฮัมตอบอย่างเย็นชาจากห้องทำงานของเขา

ลิฟต์มาถึงชั้นสี่สิบหกอย่างรวดเร็ว เอลลี่ อามอร์ ซึ่งรออยู่ที่ประตูลิฟต์แล้วสวมรอยยิ้มแบบมืออาชีพบนใบหน้าของเธอทันทีที่เห็นแอเรียน “คุณหญิงเทรมอนต์ คุณเทรมอนต์อยู่ในห้องทำงานของเขาค่ะ”

สายตาของแอเรียนจับไปที่รองเท้าแตะนุ่ม ๆ ที่เท้าของเอลลี่ซึ่งไม่เข้ากับชุดสำนักงานที่เธอสวมใส่ จากนั้นเธอก็จำได้ว่ามาร์คไม่ชอบถูกรบกวนด้วยเสียงเมื่อเขาทำงาน ดังนั้นพวกเขาจึงต้องอยู่บนชั้นนี้อย่างเงียบ ๆ ครั้งสุดท้ายที่แอเรียนอยู่ที่นี่เธอต้องเดินเท้าเปล่า

อย่างไรก็ตาม คราวนี้เธอเพียงแค่ผลักเปิดประตูห้องทำงานและเข้าไปโดยไม่ถอดรองเท้า “มาร์ค เทรมอนต์ คุณได้ตรวจสอบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างละเอียดแล้วหรือยัง? ทำไมคุณถึงตัดสินใจยุติเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวโดยไม่ถามความคิดเห็นของฉัน”

มาร์คไม่ได้ละสายตาจากเอกสารของเขา “การตัดสินใจของคุณไม่จำเป็นสำหรับเรื่องนี้ ในทำนองเดียวกันคุณไม่ได้ให้สิทธิ์ผมในการตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องของเด็กเช่นกัน โอ้… และไม่เพียงแค่นั้น คุณไม่ได้ให้สิทธิ์ผมรู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ”

แอเรียนกำมือแน่น “เอาล่ะ ทิ้งสิ่งเหล่านี้ไว้ก่อนถ้าฉันบอกคุณว่า แอรี่ คินซีย์ เป็นคนชนฉันล่ะ? ในสถานการณ์นั้นเห็นได้ชัดว่าทำโดยเจตนา ไม่มีทางที่จะเกิดอุบัติเหตุได้!”

มาร์คหยุดชั่วคราวในขณะที่พลิกดูเอกสาร แต่กลับมาทำงานอีกครั้งอย่างรวดเร็ว “ผู้กระทำความผิดได้รับการพิจารณาแล้วและคดีได้ถูกปิดลงแล้ว ไม่มีประเด็นที่จะนำมันขึ้นมาอีกแล้ว คุณเข้าใจในสิ่งที่ผมหมายถึงหรือไม่?”

แอเรียนตัวแข็งและหยุดหายใจ เธอรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ

มาร์ครู้ว่าแอรี่เป็นผู้กระทำความผิด เขาไม่ต้องการให้เป็นเธอ... ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะปกป้องเธอแม้ว่าแอรี่เกือบจะฆ่าเธอและยังทำให้เธอแท้งลูกด้วยก็ตาม...

หลังจากเงียบไปชั่วครู่เธอก็ดำเนินต่อไปอย่างดื้อรั้น “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันต้องการเปิดคดีขึ้นมาใหม่เพราะฉันต้องการติดตามมัน? ฉันไม่สนใจหรอกว่า แอรี่จะเป็นคนรักของคุณหรือไม่ เป็นเรื่องของคุณเองที่คุณเลือกที่จะปกป้องเธอ ในฐานะเหยื่อ ฉันมีสิทธิ์ในการติดตามคดี!”