บทที่ 188 เอาใจฉันเหมือนผู้หญิงคนอื่น

ประตูถูกเปิดขึ้นในวินาทีถัดมา และดังที่คาดมาร์คปรากฏตัวขึ้น

แอเรียนก้มศีรษะลงด้วยความรู้สึกผิด แก้มของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อจากความกังวลของเธอ และหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้น โชคดีที่เจ้าข้าวปั้นไม่ได้ขยับ

ดูเหมือนมาร์คจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ แม้ว่าจะไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ แต่เขาก็ยังยิ้มและถามเธอ “คุณรู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม?”

ในตอนนี้แอเรียนรู้สึกหงุดหงิด เธอไม่สามารถเป็นทุกข์เป็นร้อนเกี่ยวกับสิ่งที่ขัดหูขัดตาระหว่างพวกเขา “ไม่ ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก ฉันคิดว่าฉันจะสบายดีพอที่จะกลับไปทำงานในวันพรุ่งนี้” เธอตอบเรียบ ๆ

มาร์คเริ่มไม่พอใจ “หยุดล้อเล่น คุณควรจะพักผ่อนอยู่ที่บ้านอย่างน้อยหนึ่งเดือน อย่าทำให้ผมโกรธในอนาคต มันไม่เป็นผลดีกับคุณ อย่าเพิ่ง...เรียนรู้วิธีที่ทำให้ผมชอบผู้หญิงคนอื่นได้ไหม?”

แอเรียนเงยหน้าของเธอขึ้นสบตากับเขา “ชอบใครคะ? เอริ คินซีย์?”

เขากลั้นหายใจ ใบหน้าของเขาหม่นลง เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าและไม่สนใจเธอ แอเรียนสามารถทำให้เขารำคาญได้เสมอทุกที่ทุกเวลา

เมื่อมาร์คเปลี่ยนเป็นชุดนอนสบาย ๆ และกำลังจะเข้านอน ทันใดนั้นแอเรียนก็จับผ้าห่มแน่นและหยุดเขา “อืม... คะ...คุณช่วยลงไปข้างล่างแล้วเอาของมาให้ฉันได้ไหม?”

ถึงแม้ว่ามาร์คจะไม่พอใจกับเรื่องนี้นัก แต่เขาก็ยังคงตกลง “คุณต้องการอะไร?” เขาถามเบา ๆ

“ฉะ...ฉัน อยากทานกล้วย! คุณเอามาให้ฉันได้ไหมคะ?” แอเรียนไม่ได้อยากกินกล้วย แต่เธอต้องการพาเจ้าข้าวปั้นออกจากที่นี้ ปกติแล้วมาร์คไม่เคยเข้านอนเร็วขนาดนี้ เขาเข้าห้องนอนก่อนเวลาเพราะการเดินทางจากการไปทำธุรกิจ แอเรียนคิดไม่ถึงเรื่องนี้

มาร์คมองเธอแปลก ๆ จากนั้นก็หันกลับและเดินออกไป

แอเรียนรีบอุ้มเจ้าข้าวปั้นขึ้นและปล่อยมันออกไปข้างนอก ไม่เพียงแต่แมวจะไม่ออกไป ทว่ามันยังกระโดดกลับขึ้นไปบนเตียงอีกด้วย หัวใจของแอเรียนปวดร้าวเมื่อเห็นมันเดินกะเผลก