บทที่ 195 การนัดบอดที่ไร้สาระ

เธอหยิบกระเป๋าสตางค์ของเขาขึ้นมาและเปิดมันออก มีการ์ดหลายสิบใบอยู่ด้านใน เมื่อครั้งที่แล้วเธอจำได้ว่าเขาพูดถึงแบล็คการ์ด เธอมองลงไปที่ตัวหนังสือสีทองที่ประทับอยู่

ทันใดนั้นเองเธอก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายในกระเป๋าสตางค์ มาร์คเก็บรูปของใครไว้ในกระเป๋าสตางค์และพกติดตัวไปด้วย?

ก่อนที่เธอจะทันได้เห็นคนที่อยู่ในรูปนั้น จู่ ๆ มาร์คก็กระชากกระเป๋าสตางค์ออกไปและหยิบแบล็คการ์ดออกมาให้เธอ “ไปนอน”

แอเรียนหยิบการ์ดขึ้นมาและถามขึ้น “คนในรูปคือใครเหรอคะ? รักแรกของคุณเหรอ? ฉันคิดว่าเป็นผู้หญิง... แต่ฉันมองไม่ชัด...” ภาพนี้ถ่ายจากระยะไกลจึงยากที่จะบอกว่าเป็นใครเว้นเสียแต่เธอจะมองใกล้ ๆ

เขามองเธออย่างขบขับและเลิกคิ้วของเขาขึ้น “ใช่ มันเป็นรักแรกของฉัน”

แอเรียนหยุดพูดแต่แอบรู้สึกรำคาญเล็กน้อย รักแรกของเขาเป็นอิสระและสามารถรักใครก็ได้ที่เขาต้องการ ไม่เหมือนเธอ วิลเป็นคนเดียวที่เธอเคยชอบ แต่มาร์คก็ทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขาลงและทำให้เรื่องต้องลงเอยแบบนี้...

เช้าวันต่อมา มาร์คและนีน่าไม่อยู่บ้าน แอเรียนได้รับข้อความจากทิฟฟานี่: ‘แอริ แม่ของฉันจัดการนัดบอดให้กับฉัน ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเธอไปทำแบบนั้นทั้ง ๆ ที่สถานการณ์ที่บ้านของเรา ฉันไม่อยากไปแต่เพราะแม่ของฉันสัญญากับคนอื่นเอาไว้แล้วฉันจึงไม่อยากทำให้เธอลำบากใจ ฉันกำลังจะไปพบเขาในช่วงเที่ยงตอนพักกลางวัน ฉันหวังว่าเขาจะไม่เป็นผู้ชายแปลก ๆ ฉันจะแอบถ่ายรูปเขาเมื่อฉันเจอเขา ตอบฉันกลับด้วยนะ’

การนัดบอดเป็นเรื่องดี ถ้าทิฟฟานี่ได้เจอคนที่ใช่ เธอก็จะลืมเรื่องราวในอดีตไปได้ ดังนั้นแอเรียนจึงสนับสนุนเป็นอย่างมาก ‘อย่ากังวลไปเลย แค่ไปพบกับเขา ฉันจะช่วยดูเมื่อเธอส่งรูปของเขามาให้ฉัน ใครจะไปรู้เธออาจจะเจอคนที่ใช่ก็ได้’

ในเวลาเที่ยง แอเรียนเฝ้ามองโทรศัพท์ แต่เธอไม่ได้รับรูปใด ๆ จากทิฟฟานี่เลย

ในตอนนั้น ในร้านอาหารชั้นเลิศ

ทิฟฟานี่กำลังพบกับชายหัวโล้นวัยกลางคน เธอไม่คิดว่าแม่ของเธอจะแนะนำคนแบบนี้ให้กับเธอ เขาแก่พอที่จะเป็นพ่อของเธอได้! สิ่งที่เธอคิดได้คือหาวิธีหนีจากสถานการณ์นี้ เธอไม่ต้องรู้ข้อมูลใด ๆ ด้วยซ้ำ!