บทที่ 209 ความไม่พอใจของเวนดี้

แอเรียนงงงวย โทรศัพท์สำนักงานเพียงเครื่องเดียวในแผนกออกแบบทั้งหมดอยู่ที่โต๊ะของลิลี่ และโดยปกติจะใช้ในการทำงาน ปกติเธอจะไม่ถูกถามเรื่องงาน เธอลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์

แอเรียนรับโทรศัพท์ “ฮัลโหล? สวัสดีตอนเช้าค่ะ นี่คือ ไกลด์ ดีไซน์”

“ฮะ ฉันเอง เวนดี้ กาลีน่า”

เมื่อได้ยินเสียงที่ปลายสายแอเรียนก็ยิ่งงุนงง "เวนดี้? มีอะไรให้ช่วยไหม?”

"ไม่มีอะไรมาก ฉันเดินผ่านสำนักงานของคุณก่อนหน้านี้และเห็นมาร์คมาส่งคุณหน้าที่ทำงาน คุณกำลังยิ้มอย่างมีความสุขราวกับว่าคุณชอบเขา ฉันคิดว่าคุณชอบวิลจริง ๆ เสียอีก ฉันไม่คาดคิดเลยว่าคุณจะไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่มาร์คทำกับพวกซีวานด้วยซ้ำ คุณค่อนข้างโหดเหี้ยม ฉันเดาว่าทุกคนคงตื่นเต้นที่ได้เป็นคุณนายเทรมอนต์ คุณคงจะทำความดีในชีวิตที่ผ่านมาของคุณเพื่อที่จะสามารถเกาะติดกับคนอย่างมาร์ค ทั้ง ๆ ที่มันเป็นตัวของคุณ”

“มีอะไรอีกไหมที่คุณอยากจะพูด” แอเรียนขมวดคิ้ว เวนดี้หัวเราะเบา ๆ “วิลถอนหมั้นเพราะคุณ คุณรู้ไหม? เขาบอกว่าไม่มีที่ว่างสำหรับผู้หญิงอีกคนในหัวใจของเขา ฉันคิดว่าความสัมพันธ์ในช่วงเรียนมหาลัยของเขาจะจางหายไปตามกาลเวลาและเขาจะเรียนรู้ที่จะรักฉันได้ทันเวลา อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเพียงความคิดข้างเดียวของฉัน ฉันจะโกหกถ้าฉันบอกว่าฉันไม่มีทางเป็นศัตรูกับคุณ ทั้ง ๆ คุณเป็นคุณนายเทรมอนต์อยู่แล้ว แต่คุณยังครอบครองหัวใจของวิลอยู่ สิ่งที่ฉันทนไม่ได้คือเขารักคุณมาตลอด แต่คุณไม่เพียง แต่ไม่สนใจเมื่อเขาตกต่ำที่สุด แต่คุณยังยิ้มได้อย่างมีความสุขอีก คุณไม่แม่แต่จะไปเยี่ยมเมื่อเขาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยซ้ำ ฉันรู้สึกเสียใจกับเขาจริง ๆ”

“กาลีน่า ฉันทำงานอยู่ อย่าโทรเข้าบริษัทของฉันเรื่องธุระส่วนตัว ฉันจะวางสายนะ” แอเรียนวางสายและหันกลับมาเพื่อดูใบหน้าที่ไม่มีความสุขของลิลี่

“อย่าใช้ทรัพยากรในการทำงานเพื่อเรื่องส่วนตัวในอนาคต นี่เป็นมารยาทพื้นฐาน คุณเข้าใจไหม?” ลิลลี่พูดขณะที่เธอนั่งลง