บทที่ 210 เผอิญได้ยิน

"มันยุติธรรมแล้ว ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นเธอก็คงจะทำแบบเดียวกันกับฉัน ฉันไม่สามารถแก้แค้นเธออย่างตาต่อตา ฟันต่อฟัน เหมือนที่เธอทำกับฉันได้ ช่างน่าเสียดายจริง ๆ !”

แอเรียนพูดด้วยสีหน้าเย็นชาบนใบหน้าของเธอขณะที่เธอกิน

ราวกับว่าเธอต้องการที่จะฉีกแอเรียนเป็นชิ้น ๆ แอรี่พูดผ่านฟันที่กัดกันว่า “มาร์คไม่ได้รักเธอด้วยซ้ำ ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาดูแลฉันและแม่ในเมื่อเขารู้ดีว่าฉันเป็นคนที่ทำให้เธอแท้งลูกตอนที่ฉันขับรถชนเธอ ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญสินะ มองดูตัวเองหน่อยสิ มาร์คแต่งงานกับเธอเพียงเพื่อที่เขาจะได้ทรมานเธออย่างช้า ๆ เพื่อแก้แค้น พ่อของเธอตายแล้ว หลายสิบชีวิตที่เขาเป็นหนี้ก้บเหล่าเทรมอนต์เป็นของเธอที่ต้องชดใช้ เขาไม่ได้รักเธอ แต่เธอคิดว่าเธอเหนือกว่างั้นสินะ!”

“สิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับความรัก ฉันไม่ได้รักเขา และเพราะว่าเขาไม่เต็มใจที่จะหย่าร้างกับฉัน ไม่ว่าจะเป็นการแก้แค้นหรือการทรมาน ฉันจึงมีหน้าที่กำจัดแมลงวันที่น่ารำคาญอย่างเธอซึ่งส่งเสียงดังพึมพำรอบตัวเขาไม่ใช่เหรอ?”

แอเรียนรู้สึกโกรธ แต่เธอก็ระงับมันไว้ เธอจะดูเป็นผู้ชนะ มันอาจจะนับว่าเธอแพ้ หากเธอสูญเสียความสงบ

มาร์คซึ่งยืนอยู่ตรงทางเข้าสำนักงานได้ยินทุกคำพูดของแอรียน เขาหยุดก้าวและการแสดงออกของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขายืนนิ่งเงียบครู่หนึ่งก่อนที่จะหันหลังเดินจากไปโดยไม่ส่งเสียงใด ๆ

เมื่อมาร์คเข้ามาในรถ ไบรอันก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “นายท่าน คุณไม่ได้ตรวจดูว่านายหญิงทานอาหารถูกต้องหรือเปล่าเหรอคับ? ทำไมคุณกลับเร็วนักล่ะครับ?”

การแสดงออกของมาร์คดูมืดมนขณะที่เขาพูดอย่างเย็นชา “ขับรถ! ไปที่สำนักงาน!”