บทที่ 22 สกปรก

ไบรอัน เพียซ แสดงออกอย่างมืดมนและคาดการณ์ได้ว่าจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น เขารีบกลับรถอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่มาร์ค เทรมอนต์ เดือดดาล มันเป็นเพราะการกระทำของแอเรียน วินน์

แอเรียนเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับไปเป็นุเดิมในห้องของเธอที่คฤหาสน์เทรมอนต์ เมื่อประตูถูกเปิดออกทำให้กระเเทกเข้าอย่างแรง

เธอหันไปมองด้วยความประหลาดใจ เธอได้พบกับสายตาที่จ้องมองอย่างโกรธเกรี้ยวของมาร์ค เทรมอนต์ เธอดึงแจ็คเก็ตมาคลุมด้านหน้าของเธอเนื่องจากตอนนี้เธอไม่ได้สวมอะไรเลย เสียงของเธอสั่นเมื่อเธอถามว่า “คุณกลับบ้านทำไม…”

ความโกรธในดวงตาของมาร์ค เทรมอนต์ สว่างขึ้นเมื่อเขาเห็นเสื้อผ้าที่เธอกำอยู่คือเสื้อแจ็คเก็ตของผู้ชาย "เอาออกซะ!"

เธอเอาแจ็คเก็ตออก จากนั้น…

ในขณะที่เธอตกอยู่ในความหวาดระแวง มาร์ค เทรมอนต์ ที่อยู่ตรงหน้าบีบคางของเธอ

“คุณจะทำเองหรือต้องให้ผมทำ?” แอเรียน วินน์ ปราถนาว่ามันไม่จำเป็นจะมีทางเลือกสักทาง เธอกำเสื้อผ้าอย่างเเน่นด้วยความกลัวอย่างเงียบ ๆ

เมื่อหมดความอดทน มาร์ค เทรมอนต์ ก็ดึงแจ็คเก็ตที่คลุมตัวเธอออกแล้วโยนโทรศัพท์ทิ้งต่อหน้าเธอ

“คิดว่าผมไปแล้วเหรอ? คุณตื่นเต้นอยากไปเจอมันมากเหรอ?!”

สายตาของแอเรียนมองต่ำลงไปที่หน้าจอที่ถ่ายภาพของเธอและวิล ซีวาน ซึ่งมันเป็นไปได้เพียงนัยเดียว เธอรู้สึกเหมือนถูกเหวี่ยงลงไปในหลุมน้ำแข็ง

ทั้งชีวิตเธอจะไม่คิดว่าจะมีคนถ่ายภาพของพวกเขาเมื่อคืนนี้หรือมันจะกลายเป็นหัวข้อข่าวอย่างรวดเร็ว หัวเรื่องไม่น่าดู ไม่เพียงแค่เธอและวิล ซีวาน เท่านั้นที่ทะเลาะกัน มาร์ค เทรมอนต์ ก็มีส่วนร่วมด้วย!

ความสัมพันธ์ของเธอกับมาร์ค เทรมอนต์ ก็ถูกเปิดเผยเช่นกันซึ่งเรียกว่าเป็นการไม่สมควร เหตุการณ์ที่เธอรับมีดแทนเขาซึ่งเป็นวันที่มีงานประจำมหาวิทยาลัยก็รายงานเช่นกัน บทความนี้ยังตั้งข้อสงสัยในศีลธรรมของมาร์ค เทรมอนต์ ที่ดูแลเธอ...

ข่าวดังกล่าวผลักดันให้ทั้งสามคนได้รับความสนใจจากสาธารณชนโดยแอเรียน วินน์ ถือเป็นเรื่องที่ยากที่สุด

“ฉันขอโทษ…” แอเรียนเอามือปิดหน้าอกของเธอ ความอ่อนน้อมถ่อมตนและภาพถ่ายทำให้อารมณ์ของเธอซับซ้อน นอกเหนือจากการขอโทษแล้วเธอไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้อีกเพื่อช่วยสถานการณ์นี้.

โทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้นอย่างกะทันหัน แต่เธอไม่กล้ารับสาย นอกจากทิฟฟานี่ เลน และวิล ซีวาน แล้วในเวลานี้ไม่มีใครโทรหาเธอ