บทที่ 261 ลีไวน์และสโลน

แมรี่อึ้งไปชั่วขณะก่อนจะตอบกลับว่า “จอร์จ สโลน”

แอเรียนตกใจ “จอร์จ สโลน? คุณแน่ใจรึ?” จอร์จ สโลน, จอร์จ ลีไวน์ อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น?

แมรี่ตบต้นขาของเธอ “ฉันจำได้แล้ว ฉันแน่ใจว่าใช่ชื่อนี้ ถึงจะผ่านมา 10 ปี แต่ฉันก็ไม่ได้ขี้ลืมขนาดนั้น เขาชื่อจอร์จ สโลน เขาไม่ได้หน้าตาดีมากนัก แต่เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์ เขาเป็นคนขยันขันแข็งและมีสติสัมปชัญญะในหน้าที่การงาน เขาเป็นคนค่อนข้างจะเงียบด้วย พอเธอพูดฉันเพิ่งนึกได้ว่าจริง ๆ เขาเป็นคนที่โชคดีมากเลยนะ เขาควรจะอยู่บนเครื่องบินด้วย แต่ท้องเขามาปวดก่อนขึ้นเครื่องบินพอดี เขาอาเจียนตั้งแต่เช้าจนสาย จนนายท่านให้เขาพักหนึ่งวัน”

เพื่อหาการยืนยันเพิ่มเติมแอเรียนได้ขอให้นักสืบไปขอข้อมูลของ จอร์จ ลีไวน์ จากบ้านพักพักฟื้น เธอยังได้รับภาพถ่ายขนาดเล็กอีกด้วย เธอนำมันให้แมรี่ที่หรี่ตาดูมันอยู่พักนึงดู “เขาแก่ขึ้นหลายปี แต่ดูจากลักษณะของใบหน้าแล้วเขาคือจอร์จแน่ ๆ ฉันเองก็แก่แล้วเลยจำเขาไม่ได้ในตอนแรก”

มือของแอเรียนสั่นด้วยความตื่นเต้น “แมรี่ ดูดี ๆ ได้โปรด! ยืนยันให้หนูทีว่าใช่เขาไหม”

แมรี่กลัวว่าเธออาจจะจำผิดไปจึงนำรูปไปถามเฮนรี่เพื่อความแน่นอน เฮนรี่จำได้แม่นยำว่าใครเคยเข้าออกคฤหาสน์ เทรมอนต์ บ้าง เขาจำจอร์จได้ภายในแวบแรก “นั่นมันคุณสโลนชัด ๆ คนขับรถของนายท่าน”

เมื่อแอเรียนได้ยินเช่นนั้น หัวใจเธอก็ล้นไปที่ท้องทันที ถึงแม้ว่านักสืบยังสืบไม่ได้ว่า จอร์จ ลีไวน์ ได้เปลี่ยนนามสกุลของเขาหรือไม่ แต่นั่นก็ไม่ได้สำคัญอีกต่อแล้ว ความจริงก็คือ จอร์จโกหกเธอตลอดมา! ในเมื่อเขาเคยเป็นคนขับรถของคฤหาสน์ เทรมอนต์ มันจึงไม่แปลกหากเขาจะรู้ข้อมูลภายใน นอกจากนี้ จากการอธิบายของแมรี่ การที่ จอร์จ สโลน ซึ่งเป็นคนขับรถ รอดตายอย่างหวุดหวิดจากการที่ไม่ขึ้นเครื่องบินครั้งนั้นดูน่าสงสัยยิ่งนัก เป็นไปได้หรือไม่ ว่าเขาอาจรู้มาก่อนหน้านั้นแล้วว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเครื่องบินลำนั้น?