บทที่ 300 เธอคิดว่ามันง่าย

หลังจากทิฟฟานี่ซื้อที่ตรวจครรภ์มาแอเรียนก็จัดการทำการตรวจทันที ไม่ถึงห้าหน้าทีเธอก็ได้ผลการตรวจเป็น สองขีด เธอยังไม่อยากจะเชื่อจึงตัดสินใจว่าจะตรวจใหม่อีกทีตอนเช้า ช่วงเช้าผลการตรวจจะน่าเชื่อถือกว่า

เช้าวันต่อมาแอเรียนก็ต้องพบกับความสิ้นหวัง เธอท้องจริง ๆ เมื่อลองคำนวณเวลาดูแล้วเธอน่าจะท้องได้ประมาณ 3 เดือน เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่าเธอย้ายออกมาจากคฤหาสน์ เทรมอนต์ ได้นานขนาดนั้นแล้ว มันเหมือนไม่ใช่ความจริง

หลังจากที่แอเรียนยืนยันผลตรวจ ทิฟฟานี่ก็ถามว่า “แล้วเธอจะเอายังไงต่อ? มาร์คเป็นพ่อของลูกใช่ไหม?”

แอเรียนเงียบไปชั่วขณะก่อนที่เธอจะตอบ “วันนั้นฉันและวิลไม่มีสติทั้งคู่ มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะทำอะไรกัน เพราะฉะนั้นก็ต้องเป็นของมาร์คสิ อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีวันเชื่อหรอก เขาไม่เชื่อตั้งแต่ครั้งแรกและเขาจะไม่มีวันเชื่อตอนนี้แน่นอน ฉันโคตรไม่ชอบตอนที่เขาถามฉันด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาและไร้ความรู้สึกของเขาคราวที่แล้วว่าใครเป็นพ่อของลูก ฉันไม่ชอบที่เข้าไม่ไว้ใจฉัน ฉันจะเลี้ยงลูกของฉันเอง ฉันจะตั้งใจทำงานและเก็บเงินเพื่อซื้อห้องเล็ก ๆ ที่ชานเมือง ถ้าทุกอย่างล้มเหลว ฉันก็ยังมีแบล็คการ์ดของมาร์คอยู่…”

ทิฟฟานี่คิดว่าแอเรียนต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ “เธอรู้บ้างไหมว่าเธอต้องใช้เงินและเวลามากขนาดไหนสำหรับการเลี้ยงลูกในเมืองหลวงแบบนี้? ช่วงที่เธอตั้งครรภ์และอุ้มเด็กอยู่ในท้องก็คงไม่เป็นปัญหาอะไรมากนัก เธอยังสามารถไปทำงานได้ ไปทำกิจวัตรประจำวันได้เหมือนเดิม แต่ถ้าเธอจะทำงานล่วงเวลาทุกวันลูกเธอจะรับไม่ไหวนะ! แล้วหลังจากที่เธอคลอดและใช้วันหยุดพักฟื้นหมดแล้วเธอจะทำงานอย่างไร? ไม่มีใครสามารถเลี้ยงลูกแทนเธอได้นะ และเธอก็ไม่สามารถนำลูกไปที่ทำงานได้ด้วย เธอเคยคิดถึงเรื่องนี้ไหม?”

แอเรียนยังคงมั่นใจกับการตัดสินใจของตนเอง “ฉันลาออกจากบริษัทเอริกก็ได้ ฉันจะได้อยู่บ้านและหางานพาร์ทไทม์ทำ ต่อให้เป็นการวาดรูป หรือขายแบบบ้าน ฉันทำได้หมดเพื่อเงิน ฉันจะให้ลูกกินนมฉัน ฉันจะได้ประหยัดค่านมไปด้วย…”