บทที่ 301 ความกังวล

เมื่อมองไปรอบ ๆ ที่ผู้หญิงตั้งครรภ์กับสามีของพวกเธอ แอเรียนก็รู้สึกเศร้าหมองเล็กน้อย เมื่อถึงคิวของเธอทิฟฟานี่เข้าไปพบหมอกับเธอด้วย หลังจากที่เจาะเลือดและสแกนอัลตร้าซาวด์เสร้จหมอก็ดูผลให้และกล่าวว่า “เด็กมีอายุ 12 สัปดาห์แล้ว และแข็งแรงดี นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาตรวจใช่ไหม? คุณอย่าประมาทนะครับ ลงทะเบียนไว้และกลับมาตรวจให้ตรงเวลาด้วย”

ตอนที่พวกเธอออกมาจากโรงพยาบาลก็เลยบ่ายสองแล้วพวกเธอจึงไปที่ร้านอาหารแถว ๆ นั้น ทิฟฟานี่ทานอาหารไปถึงสองจานใหญ่ ๆ เพราะว่าเธอหิวมาก “แค่มาตรวจทำไมมันยุ่งยากวุ่นวายขนาดนี้ ใช้เวลาไปตั้งหนึ่งวันเต็ม ๆ โรงพยาบาลรัฐนี่คนเยอะจริง ๆ เราลองไปหาโรงพยาบาลเอกชนดี ๆ กันไหม? ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องทรมานและเธอจะทรมานยิ่งกว่าฉันแน่ ๆ”

แอเรียนลูบท้องตนเอง มันยื่นออกมานิดนึงแล้วและเธอรับรู้ได้ถึงแรงกระทบเบา ๆ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ได้ คราวหน้าไปโรงพยาบลเอกชนกัน ฉันรู้จักอยู่ที่นึง”

พอมาถึงที่บ้านทิฟฟานี่ก็กระวนวายอีกครั้งเมื่อก้าวขาเข้าประตู “ตั้งแต่เธอท้องข้าวปั้นอยู่ในห้องกับเธอตลอด มันจะเอาเชื้อทอกโซพลาสมามาติดเธอไหม?!”

แอเรียนได้คิดเรื่องนี้ไปแล้วเธอจึงตอบว่า “ไม่ต้องกังวลหรอก ข้าวปั้นอาจจะไม่ได้เป็นโรคทอกโซพลาสโมซิสก็ได้ เธอเป็นคนทำความสะอาดกระบะทรายมันตลอด ฉันไม่ได้โดนตัวมันเลยฉันจะติดได้ยังไง? ถ้าเธอห่วงเรื่องนั้นจริง ๆ เราย้ายมันไปที่อื่นดีไหม?”

หลังจากที่ทิฟฟานี่สำรวจดูบ้านเสร็จเธอก็ย้ายเตียงนอนและกระบะทรายของข้าวปั้นไปที่ระเบียง “เดี๋ยวฉันจะให้คนมาปิดระเบียง ข้าวปั้นจะได้ไม่ร้อนตอนที่แม่เปิดแอร์ในห้องนั่งเล่น อย่าอุ้มมันบ่อยละ แล้วก็อย่าลืมล้างมือทุกครั้งหลังจากที่เธออุ้มมัน ดูแลความสะอาดของตัวเองให้ดีละ เพื่อความปลอดภัยของเด็ก”