บทที่ 419 เช้าวันต่อมา

เธอนั่งลงที่โต๊ะอาหารจิตใจของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย เธอโทรหาทิฟฟานี่ ทิฟฟานี่ยังคงนั่งที่บาร์หลังจากที่เธอกลับเมื่อวานนี้ แม้ว่าแจ็คสันจะอยู่ที่นั่น แต่เธอก็ยังกังวล

โทรศัพท์ดังขึ้นเป็นเวลานานก่อนที่ทิฟฟานี่จะตอบด้วยเสียงอู้อี้ “มีอะไรเหรอแอริ? ทำไมเธอถึงตื่นเช้าขนาดนี้?”

แอเรียนลดเสียงตัวเองลง “เช้าเหรอ? นี่มันเลยสิบโมงเช้าแล้ว ฉันเพิ่งตื่น หลังจากที่ฉันกลับ แจ็คสันไปส่งเธอที่บ้านหรือเปล่า? เธอดื่มไปเยอะแค่ไหน?”

ทิฟฟานี่ผงะและนิ่งเงียบไปนานมาก ทันใดนั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบาร์ก็ท่วมท้นกลับมาหาเธอ เธอ… จูบกับแจ็คสัน! เธอรู้ดีเพราะตอนนั้นเธอยังดื่มไปไม่พอ! เธอจำได้ทุกอย่าง!

แอเรียนเริ่มกังวลเมื่อฟังความเงียบเป็นเวลานานของทิฟฟานี่ “มีอะไรหรอ ทิฟฟ์? มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?"

ทิฟฟานี่ถอนหายใจ “ไม่มีอะไร ไว้ค่อยคุยครั้งหน้าที่เจอกัน ฉันชวนอีธานมากินข้าวเที่ยงวันนี้เพื่อที่จะได้คุยกันดี ๆ ไว้ค่อยคุยกันนะ ฉันต้องไปเตรียมตัวก่อน ถ้าเธอไม่โทรมาฉันได้เบี้ยวนัดเขาแน่ ๆ”

หลังจากสิ้นสุดการโทรก็มีข้อความปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ของแอเรียน มันมาจากมาร์ค เธอรู้สึกระแวดระวังเมื่อเห็นชื่อของเขาในโทรศัพท์และเธอก็แทบจะตกใจกลัว ข้อความนั้นเรียบง่ายเขาเพียงถามว่า เธอตื่นหรือยัง

ตอนแรกเธออยากจะถามเกี่ยวกับเมื่อคืน แต่เธออายเกินไป ในท้ายที่สุดเธอก็ตอบไปว่า ใช่

เธอเพิ่งส่งข้อความไปเมื่อกี้ก่อนที่เขาโทรหาเธอทันที “เธอเพิ่งตื่นเหรอ?”

ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษเมื่อฟังจากน้ำเสียงของเขา เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็ไม่โกรธที่เธอไปที่บาร์ “ใช่ ฉันกำลังทานอาหารเช้าอยู่…”

เขาไม่ได้วางสายอย่างที่เขาเคยทำ คราวนี้เขาพูดต่อ “ทานอาหารเบา ๆ พอนะ เธอต้องรู้สึกแย่มากหลังจากดื่มเข้าไปเยอะขนาดนั้น มาที่สำนักงานในภายหลังถ้าเธอมีเวลา เธอไม่มีอะไรทำที่บ้านอยู่แล้ว ฉันแน่ใจว่าเธอต้องเบื่อแน่ ๆ ”

เธอตอบกลับอย่างฮึดฮัดก่อนที่จะวางสาย เธอรู้สึกเดือดร้อนและเกลียดตัวเองที่ขี้ขลาดเกินกว่าจะถาม มันเป็นเพียงคำถามธรรมดา ง่าย ๆ : เมื่อคืนพวกเขาใช้ถุงยางอนามัยหรือไม่? มันยากตรงไหน? เธอคงกังวลต่อไปหากเธอไม่ชี้แจงสิ่งต่าง ๆ กับเขา

เธอไปที่ เทรมอนต์ ทาวเวอร์ อย่างเชื่องช้า ๆ ในเวลาบ่ายสองโมง โดยครุ่นคิดถึงวิธีการต่าง ๆ เพื่อถามเขาเกี่ยวกับเมื่อคืน เธอต้องถามเขา ท้ายที่สุดเธอไม่ต้องการผ่านความเจ็บปวดจากการแท้งบุตรเป็นครั้งที่สาม ยิ่งเธอรู้เรื่องนี้เร็วเท่าไหร่เธอก็จะสามารถดำเนินการป้องกันได้เร็วขึ้นเท่านั้น!

เอลลี่เปิดประตูสำนักงานให้เธอเมื่อเธอมาถึงชั้นสี่สิบหก "คุณเทรมอนต์กำลังรอคุณอยู่ค่ะ”

เธอพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและเดินไปอย่างรู้สึกผิดก่อนจะปิดประตู

มาร์คนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขาพลางยุ่งอยู่กับงาน เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอเมื่อได้ยินการเคลื่อนไหวของเธอ ความอ่อนโยนปรากฏขึ้นในช่องว่างระหว่างคิ้วของเขา “นั่งก่อน ฉันจะไปหาเมื่อฉันเสร็จแล้ว”