บทที่ 422 เป็นไปด้วยดีตามแผนการของเขา

อีธานยิ้มให้ทิฟฟานี่อย่างไม่เต็มใจและถามเธอด้วยความเยือกเย็น “แน่ใจเหรอว่าเธอไม่ได้แค่พยายามทำให้ฉันเร่าร้อนจนกว่าเธอจะพอใจและยอมกลับมาหาฉัน? ฉันพูดชัดเจนมากว่าที่ผ่านมาฉันยอมรับว่าฉันเคยทำร้ายเธอมาก่อน ตอนนี้หัวใจฉันเหมือนถูกแขวนไว้บนเส้นดายเมื่อฉันอยู่ใกล้ ๆ เธอ เธอต้องการให้ฉันทำอะไรอีก? เธอสามารถทรมานฉันหรือทำอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ฉันหวังว่าจะมีบ้าน บ้านที่เป็นของเรา เงื่อนไขเดียวของฉันคือต้องแต่งงาน ฉันรอนานขนาดนั้นไม่ได้ เธอสามารถทำอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ฉันสามารถยอมได้ทุกอย่างที่เธอต้องการได้ ฉันแค่ต้องการแต่งงาน วันนี้ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ ฉันแค่อยากจะพูดคุยกับเธอดี ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ คิดให้ชัดเจนก่อนที่จะตอบนะ ฉันกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้”

แม้ว่าอีธานจะลดท่าทีลงเล็กน้อย แต่ทิฟฟานี่ก็ยังรู้สึกได้ว่าเขามีการบังคับแค่ไหนเบื้องหลังการประนีประนอมของเขา เงื่อนไขเดียวของเธอคือไม่อยากแต่งงานเร็วเกินไปซึ่งขัดแย้งกับเงื่อนไขเดียวของเขาในการแต่งงานนี้ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะพูดว่า “เงื่อนไขเดียวของฉันคือไม่อยากแต่งงานเร็วเกินไปซึ่งมันตรงกันข้ามกับนายอย่างสิ้นเชิง นี่เป็นปัญหา นายสามารถหาวิธีแก้ปัญหาได้ไหมล่ะ อย่างงั้นเราก็ต้องทะเลาะกันเรื่องนี้ต่อไป”

อีธานไม่ได้โกรธอย่างที่เธอคาดไว้ “แน่นอนว่าเราจะต้องหาวิธีแก้ปัญหา พอเธอพูดอย่างนั้นฉันก็นึกบางอย่างได้ เธอแค่ปฏิเสธที่จะแต่งงานตอนนี้ใช่ไหม? ฉันตกลงถ้าเธอย้ายมาอยู่กับฉัน เธอน่าจะไม่มีปัญหา ใช่ไหม?”

ทิฟฟานี่ผงะ อยู่ด้วยกันเหรอ? แม้ว่าพวกเขาจะใช้เวลาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันเป็นเวลานานถึงสามปี แต่มันก็ไม่เคยทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสมบูรณ์ ในขณะนี้เองที่เธอลังเล จริง ๆ แล้วคำขอของเขามีเหตุผล เนื่องจากเธอต้องการเลื่อนงานแต่งงานออกไปเท่านั้น คำขอนี้จึงควรค่าแก่การพิจารณา

“ฉันขอไปคิดดูก่อนนะ” ทิฟฟานี่ไม่ได้ให้คำตอบกับเขาในทันที ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังค่อนข้างอึดอัดกับความคิดที่จะใช้ชีวิตร่วมกันกับอีธาน

“ฉันไม่อยากได้ยินคำตอบแบบนี้อีกแล้ว ฉันเกรงใจความรู้สึกของเธอฉันเลยละทิ้งแผนการแต่งงานของฉันไป ทำไมเราอยู่ด้วยกันเลยไม่ได้? เราคบกันมานานมากแล้ว ถ้าฉันแค่อยากได้ร่างกายเธอ เราคงทำแบบนั้นไปนานแล้ว ฉันต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้ เธอจะย้ายไปอยู่กับฉันเลยหรือไม่งั้นเราก็จะแต่งงานกันภายในหนึ่งเดือน การตัดสินใจขึ้นอยู่กับเธอ” เขายื่นคำขาด

ทิฟฟานี่รู้ว่าไม่มีที่ว่างสำหรับการเจรจาอีกต่อไป พอเธอคิด ๆ ดูแล้ว ถ้าอีธานต้องการที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสมบูรณ์ในช่วงสามปีนั้นเธอก็จะตอบตกลงโดยไม่ลังเลใด ๆ จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนที่ต้องการรอจนกว่าทั้งคู่จะแต่งงานกันเขาจึงไม่เคยแตะต้องเธอเลย ดังนั้น… ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรให้เธอลังเลอีกแล้ว “ก็ได้ ฉันจะย้ายไปอยู่กับคุณในอีกสองวัน ฉันต้องไปจัดการเรื่องบางอย่าง

ให้แม่ก่อน เธอไม่สามารถดูแลตัวเองได้ด้วยซ้ำ”

เพื่อป้องกันปัญหาในอนาคตอีธานได้คิดวิธีแก้ปัญหาไว้แล้ว “ฉันไม่คุ้นเคยกับการอยู่ร่วมกับผู้เฒ่าผู้แก่ ฉันแน่ใจว่าแม่ของเธอคงไม่ต้องการให้เธอดูแลเขาตลอดทั้งวัน ฉันจึงวางแผนที่จะให้เขาย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านใกล้บ้านฉันและจ้างแม่บ้านมาดูแลความต้องการของเขา ฉันจะดูแลค่าใช้จ่ายทั้งหมด กลับไปคุยเรื่องนี้กับแม่เธอสะ ฉันจะไปรับเธอในสองวัน”

เขาพูดอย่างเป็นธรรมชาติจนทุกอย่างดูเหมือนเป็นไปด้วยดีตามแผนการของเขา

ทิฟฟานี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเธอถูกบังคับหรือถูกชักจูงให้ทำเช่นนี้

อีธานอาจดูเหมือนว่าเขากำลังกดดันให้เธอแต่งงานกับเขาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว แต่จริง ๆ แล้วเขาอาจจะกำลังรอให้เธอตกลงที่จะย้ายไปอยู่กับเขาแทน ...

...

คืนนั้น ณ คฤหาสน์ เทรมอนต์...