บทที่ 497 เทวดาผู้พิทักษ์

ความโกลาหลปลุกทิฟฟานี่จากการงีบหลับยามบ่ายของเธอ

เมื่อทิฟฟานี่ออกมาและเห็นสีหน้าของแอเรียนและแอรี่ เธอก็รู้ว่าทุกอย่างถูกเปิดเผยแล้ว “แอริ…”

ริมฝีปากของแอเรียนขยับ แต่ไม่มีคำพูดใดออกจากปากของเธอ ดวงตาของเธอดูราวกับว่าพวกเขาจะเจาะรูเข้าไปในแอรี่ซึ่งนอนอยู่บนพื้น แอเรียนกัดริมฝีปากตัวเองก่อนที่จะรวบรวมกำลังทั้งหมดเพื่อเตะแอรี่ให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ตายซะ! ทำไมเธอถึงไม่ไปฆ่าตัวตาย? เธอไม่มีอะไรดีนอกจากสร้างแต่ปัญหาถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้! เธอฆ่าลูก ๆ ของฉัน และทำร้ายทิฟฟ์ ฉันไม่น่าทนกับเธอนานขนาดนี้!”

ธัญญ่าและนายาที่ได้ยินคำพูดของแอรี่ก็เตะแอรี่เช่นกัน

ทิฟฟานี่ตะโกนออกมาพลางดึงแอเรียนที่ดูเหมือนจะบ้าระห่ำ “แอริ อย่าเป็นแบบนี้! พอแล้ว! เธอจะฆ่าเขา! แจ็คสันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน และเขาไม่สนใจ ฉันมีชีวิตที่ดี ฉันสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ ฉันโอเคจริง ๆ อย่าเป็นแบบนี้เพื่อฉันนะ…”

น้ำตาของแอเรียนไหลลงมาบนใบหน้าของเธอ “ฉันอยากจะฆ่ามัน…” นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่ามีเจตนาฆ่าที่รุนแรงต่อใครบางคน ความเกลียดชังที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเธอถูกกระตุ้นในขณะนี้ เธออาจไม่สามารถฆ่ามดได้ เธออาจกรีดร้องเมื่อเห็นหนอนที่ตัวนุ่มนิ่ม แต่ในตอนนี้เธอรู้สึกไม่เกรงกลัวต่อผลที่จะตามมา

นายารู้สึกว่าแอรี่เป็นคนดื้อรั้น แต่กลัวว่าสถานการณ์จะควบคุมไม่ได้ เธอจึงเปิดประตูขณะที่ทิฟฟานี่ตะโกนใส่แอรี่ “เธอโง่เหรอ? ออกไปเดี๋ยวนี้! เธอคิดว่าแอริจะไม่กล้าสับเธอเหรอ?”

ตอนนั้นเองที่แอรี่เดินโซเซออกมาจากร้าน ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ลืมที่จะหันหลังกลับและพูดเยาะเย้ยว่า “คอยดูเถอะ! ฉันจะไม่ปล่อยเธอไป! ถ้าฉันรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ ฉันจะไม่ปล่อยให้เธออยู่อย่างสงบสุขได้นานขนาดนี้หรอก!”

แอเรียนต้องการไล่ตามเธอ แต่ทิฟฟานี่กอดเธอไว้แน่น “อย่าไป ปล่อยให้หล่อนพล่ามไปเถอะ ตอนนี้ หล่อนยากจนและไม่มีอำนาจใด ๆ หล่อนจะไปทำอะไรได้? อย่าลงมือเองเมื่อเราแก้ปัญหาได้โดยการโทรหาตำรวจ เราจะประสบปัญหา ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในครอบครัวเทรมอนต์ ไม่มีใครสามารถประกันตัวเธอออกมาได้!”

เวลาผ่านไปนานกว่าที่แอเรียนจะสงบสติอารมณ์ได้ในที่สุด อย่างไรก็ตาม เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถเผชิญหน้ากับทิฟฟานี่ได้อีกต่อไป เพื่อนสนิทของเธอต้องผ่านความเจ็บปวดเพราะเธอ… เธออยากให้ตัวเองเป็นคนที่ถูกลักพาตัวไปจริง ๆ