บทที่ 55 เบี้ยต่อรองของเธอ

ก่อนที่แอเรียนจะตอบกลับ เลขาสาวก็กระชากภาพร่างจากมือของเธอและส่งไปที่ห้องทำงานของมาร์ค ขณะที่เธอกำลังตัดสินใจว่าจะไปพบเขาหรือไม่ เลขาก็กลับมา "คุณเทรมอนต์ บอกว่าสิ่งที่คุณให้เขาเป็นขยะ นี่คือคำพูดของเขาแน่นอนค่ะ”

แอเรียนไม่ได้คาดหวังผลลัพธ์นี้ เจ้านายของ ไกลด์ ดีไซน์ ซึ่งเป็นบริษัทที่เธอทำงานอยู่คือ เอริก นักออกแบบส่วนใหญ่จากแผนกของพวกเขามีคุณสมบัติที่ลึกซึ้ง ตามเงื่อนไขทั้งสองนี้โอกาสในการยับยั้งทั้งหมดไม่ควรสูงเกินไป

เมื่อสังเกตเห็นความสงสัยในดวงตาของเธอ เลขาก็ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ "คุณเทรมอนต์ได้ตรวจสอบแบบร่างเป็นการส่วนตัว ตอนนี้คุณมีเวลาไม่มาก คุณควรรีบเร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุณเทรมอนต์จะไม่ผ่อนผันเพียงเพราะเจ้านายของคุณคือ คุณนาธาเนียล เขาไม่สามารถผ่อนผันในเรื่องเหล่านี้ได้”

แอเรียนเรียกความกล้าหาญของเธอ ตัดผ่านเลขาและบุกเข้ามา “มาร์ค เทรมอนต์! ฉันต้องคุยกับคุณ!”

เลขารีบตามเธอไป "คุณเทรมอนต์คะ ดิฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ เธอพรวดเข้ามาในตอนที่ฉันไม่ได้มอง”

ชายคนนั้นนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขาเหมือนภูเขาน้ำแข็ง เขาเปิดริมฝีปากบาง ๆ แล้วพูดว่า “ ลืมมันซะ คุณออกไปได้”

เลขาตอบกลับอย่างพึมพำ และมองแอเรีนยที่ดูซับซ้อนขณะที่เธอออกไป

หลังจากไตร่ตรองแล้ว แอเรียนก็รวบรวมความกล้าและพูดว่า “ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากเจอฉัน แต่มันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ตำรวจยังไม่คลี่คลายคดี ครอบครัวของทิฟฟ์ กำลังจะคลุ้มคลั่งจากการถูกกดดันจากหนี้…”

มาร์คปิดฝาปากกาในมือของเขา เขากอดอกแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้เล็กน้อย “มันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ?” เขาถามด้วยสีหน้าว่างเปล่า

“มีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถช่วยเธอได้…” เธอพูด เสียงของเธอลดต่ำลงจนเป็นเสียงกระซิบ เธอจะไม่ลังเลแม้ว่าเขาจะต้องการให้เธอคุกเข่าลงก็ตาม

“ เฮ้ คุณประเมินตัวเองสูงเกินไปนะแอเรียน ทำไมผมต้องฟังคุณและช่วยเธอ? อย่าทำให้ผมเสียเวลา!” น้ำเสียงของมาร์คไม่เหลือที่ว่างสำหรับการสนทนา

แอเรียนใจลอยชั่วขณะ เธอเริ่มสงสัยว่าชายขี้เมาที่เรียกเธอว่า "แอริ" และคลำบริเวณต้นคอของเธอไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวกันที่อยู่กับเธอก่อนหน้านี้เลย เธอจำเขาไม่ได้เลยสักนิด