บทที่ 576 นอนไม่หลับ

มาร์คหยุดครุ่นคิด “อันที่จริง ไม่ต้องออกไปกินข้าวกันหรอก มันดึกไปหน่อยและมีเพียงแค่เราสองคน เราจะไปที่บ้านของเธอและทำอะไรกินเองเท่าที่มีของ เธอรู้วิธีทำราเม็งไม่ใช่เหรอ?”

เขายังจำราเม็งที่เธอทำได้อยู่เหรอ? นั่นเป็นมื้อเดียวที่เธอทำออกมาได้ดีมาก ยิ่งไปกว่านั้น มันอร่อยตามมาตรฐานของเธอเท่านั้นและส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับว่ามันออกมาดีหรือไม่ “โอเค… มันไม่ได้รสชาติดีขนาดนั้น ดังนั้นคุณจะต้องทนกินมันไปก่อน พรุ่งนี้ฉันจะหาเวลาว่างและซื้ออาหารให้คุณเพื่อขอบคุณสำหรับของขวัญ”

มาร์คขมวดคิ้วแต่ไม่ตอบ เขาสัมผัสได้ว่าเธอปฏิเสธที่จะเป็นหนี้เขา สิ่งนี้ทำให้เขาอารมณ์เสีย อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาจำได้ว่าเธอจะกลับไปหาเขาในหนึ่งปี เขาจึงไม่ได้เล่นลิ้นกับเธอ

แอเรียนเปิดเครื่องปรับอากาศในห้องนั่งเล่นเมื่อพวกเขาไปถึงคอนโดของเธอแล้วเดินเข้าไปในครัวทันที “รอที่นี่นะ ฉันจะทำราเม็งให้คุณ”

อย่างไรก็ตาม มาร์คไม่ได้นั่งรอเธอแต่เขาเดินตามเธอเข้าไปในครัวพลางยืนอยู่ข้างหนึ่งและมองดูเธอทำอาหาร “จริง ๆ แล้ว บ้านหลังเล็ก ๆ ของเธอก็รู้สึกเหมือนอยู่บ้านในบางครั้งนะ”

หัวใจของแอเรียนเต้นผิดจังหวะไปสองสามจังหวะ เขาพยายามจะสื่ออะไร? สถานการณ์ปัจจุบันนี้รู้สึกเหมือนอยู่บ้านเหรอ? บ้านของพวกเขา?

เธอผลักเขาออกไปเพื่อปกปิดความตื่นตระหนกของเธอ “พอแล้ว ออกไปเพลิดเพลินกับเครื่องปรับอากาศเถอะ ในห้องครัวมันร้อน คุณมาที่นี่เพื่อทำธุระใช่ไหม?”

มาร์คพยักหน้าอย่างจริงจัง “อืม เพื่อมาเจอเธอ”

ตอนแรกแอเรียนคิดว่าเขาเดินทางมาครั้งนี้เพื่อทำงานและเพื่อมาเจอเธอพร้อม ๆ กัน เธอไม่ได้คาดคิดถึงคำตอบที่ตรงไปตรงมาจากเขา เขาเดินทางมาครั้งนี้เพื่อพบเธอเท่านั้นเหรอ? เธอสัญญาว่าจะใช้เวลาหนึ่งปีในการพิจารณาเรื่องนี้เพียงเพราะมันเป็นแผนที่สะดวก เธอไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปหาเขาจริง ๆ เรื่องต่าง ๆ ระหว่างพวกเขาอาจแย่ลงอีกในหนึ่งปีก็ได้

ด้วยเหตุผลบางอย่างยิ่งเขาพูดสบาย ๆ เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่มั่นคงมากขึ้นและรู้สึกผิดที่โกหกเขา

แอเรียนเสิร์ฟราเม็งบนโต๊ะเมื่อเธอทำมันเสร็จ แต่ทว่ามีเพียงชามเดียว "ทานให้อร่อย ฉันกินข้าวแล้วฉันเลยไม่หิว ฉันจะไปอาบน้ำก่อน”

มาร์คนั่งลงและรับส้อมที่เธอยื่นให้พร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลังจากทานอาหารเข้าไปแล้ว เขาก็แซวเธอว่า “แม้ว่าจะทำขนมมาเป็นเวลานานแต่ทักษะการทำอาหารของเธอก็ยังค่อนข้างแย่เหมือนเดิมนะ”

แอเรียนแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเขา เธอคว้าชุดนอนและมุ่งหน้าเข้าห้องน้ำ เธอยังคงต้องรับใช้ผู้ชายคนนี้หลังจากที่ทำงานในร้านมาทั้งวัน เธอทำราเม็งให้เขาและเขายังกล้าบ่นอีก!

พออาบน้ำเสร็จ โต๊ะกินข้าวก็โล่ง แม้แต่ชามและช้อนส้อมก็ถูกล้างเก็บ ห้องครัวก็สะอาดสะอ้าน ไม่มีคราบน้ำแม้แต่หยดเดียวให้เห็น เธอไม่แน่ใจว่าโรคกลัวเชื้อของมาร์คเป็นเรื่องดีหรือไม่...