บทที่ 596 ความเอิกเกริกและสถานการณ์

แจ็คสันปรากฏตัวที่ขั้นบันไดที่นำไปสู่ที่พักของครอบครัวเลนในเช้าวันรุ่งขึ้นขณะที่ฟ้ากำลังเริ่มสว่าง ข้างหลังเขามีขบวนรถที่เรียงกันเป็นแถวอย่างเรียบร้อยด้านนอกทางเข้าของอาคาร

ทิฟฟานี่เพิ่งจะลุกจากเตียง (อย่างไม่เต็มใจ) หลังจากได้รับโทรศัพท์จากคู่หมั้นของเธอ ก่อนจะลากตัวเองไปอาบน้ำ ในทางกลับกัน ลิเลียนรู้สึกตื่นเต้นกับงานนี้มาก เธอแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ดังนั้นเธอจึงช่วยแต่งหน้าให้ลูกสาวของเธอ

“เอ่อ เด็กสมัยนี้! เมื่อคืนฉันบอกให้เธอนอนแต่หัวค่ำ แต่เธอก็ไม่ฟัง ดูเธอตอนนี้สิ เธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้นด้วยซ้ำ!” เธอตำหนิ “แจ็คสันรออยู่ข้างล่างแล้วนะสาวน้อย ดูรถเหล่านั้นที่จอดอยู่ข้างนอกสิ ฮี้! ครอบครัวเวสต์ก็แบบนี้แหละเนอะ ขนาดเพียงพิธีหมั้นยังขนาดนี้แล้วงานแต่งงานจะยิ่งใหญ่ขนาดไหน?”

ทิฟฟานี่อ้าปากหาวอีกครั้งต่อหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง “เราค่อย เอ่อ คุยกันทีหลังได้ไหมแม่? เราต้องไปที่ เอ่อ ไปที่ร้านอาหารเพื่อทานอาหารกลางวัน ถูกไหม?” เธอพูดอย่างเบลอ ๆ “ฉันแบบ ง่วงนอนมากเลยตอนนี้ ฉันอยากจะกลับไปนอนมาก เมื่อคืนแม่ก็นอนดึกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? แม่ หาว ตื่นไหวได้ยังไงเนี่ย?”

ลิเลียนจับหูของหญิงสาวแล้วบีบแน่น “นั่นเป็นเพราะผู้ใหญ่ที่เหมาะสมอย่างฉันรู้ดีว่ายังมีสิ่งสำคัญในชีวิตมากกว่าการนอนหลับ! ต่างจากสาว ๆ อย่างเธอ เด็ก ๆ แบบเธอไม่มีความสำนึกว่าอะไรสำคัญกว่าอะไร! แจ็คสันมาถึงตั้งนานแล้วแต่เธอไม่มีปัญหาที่จะนอนอยู่บนเตียงต่อ มารยาททรามอะไรอย่างนี้! ฮึ รีบไปแต่งตัวซะ จะได้รีบลงไปหาเขาให้เร็วที่สุด อีกอย่าง ฉันไม่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับแอริเลย เธอไม่มาเหรอ?”

การเอ่ยถึงแอเรียนเป็นสัญญาณปลุกเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับทิฟฟานี่ “เอ่อ หนูควรโทรไปถามเธอ เธอควรจะมาถึงสนามบินเมืองหลวงตอนเที่ยงวันนี้ เธอบอกว่าเธอจะรีบมาหาเราด้วยความเร็วสูงสุดเพราะเธอไม่อยากพลาดเรื่องสำคัญเช่นนี้ เธอสัญญากับหนูไว้แบบนี้ระหว่างที่เราโทรวิดีโอคอลกันเมื่อคืน”

ทิฟฟานี่โทรหาแอเรียน แต่เธอถูกต่อสายไปที่ข้อความอัตโนมัติที่แจ้งเธอว่าเธอไม่สามารถติดต่อแอเรียนได้ในขณะนี้ ทิฟฟานี่ให้เหตุผลว่าเพื่อนของเธอคงจะยังอยู่ในระหว่างเที่ยวบิน เธอจึงตัดสินใจว่าเดี๋ยวค่อยโทรไปใหม่

ขณะที่ทั้งหมดนี้กำลังเกิดขึ้น แจ็คสันรออย่างใจจดใจจ่ออยู่ที่ชั้นล่างกว่าหนึ่งชั่วโมง เขาเริ่มกระสับกระส่ายมากขึ้น “พวกคุณรออยู่ที่นี่ ผมจะไปดูว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม”

ลิเลียนเปิดประตูและรีบตอบ “โอ้ คุณเอง แจ็คสัน! เอ่อ เราเกือบจะพร้อมแล้ว ไม่ต้องกังวลนะ ตกลงไหม? ทิฟฟ์กำลังแต่งหน้าอยู่ เธอจะเสร็จเร็ว ๆ นี้แหละ!”

ช่างเป็นช่วงเวลาที่หายากที่แก้มของแจ็คสันกลายเป็นสีชมพูขี้เล่นซึ่งเกิดขึ้นเมื่อชายคนนั้นตระหนักว่าความสัมพันธ์ของเขากับลิเลียนได้ยกระดับเป็นญาติสะใภ้ “โอ้ เจ๋งไปเลย ใช่ ผม เอ่อ จะเข้าไปทักทายแล้วกลับออกไป คุณสองคนค่อยตามไปหลังจากนั้น ผมหมายถึงหลังจากที่เธอเสร็จแล้ว”

น่าเสียดายที่อารมณ์ที่ดีของเขาลดลงเล็กน้อยในขณะที่เขาก้าวเข้าไปในห้องของทิฟฟานี่ เพราะดูเถิด เจ้าสาวของเขาผล็อยหลับไปอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของเธอ เขานอนไม่หลับทั้งคืนเพราะตื่นเต้นกับวันนี้และกระโจนเข้าสู่ความวุ่นวายเพื่อมาพบเธอและนี่คือวิธีที่ทิฟฟ์เลือกที่จะต้อนรับวันหมั้นของพวกเขาเหรอ?

ลิเลียนดึงทิฟฟานี่ออกจากโต๊ะอย่างรวดเร็ว “โอ๊ย อะไรเนี่ย แจ็คสันมาแล้ว!”

ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้นทันที ดวงตาที่เจิดจ้าและแวววับของเธอจะใช้เวลาสักระยะเพื่อเพ่งเล็งไปที่ชายที่ยืนอยู่ข้างแม่ของเธอ

ทันใดนั้นโลกก็พลันตื่นตาสำหรับเธอ แจ็คสันสวมสูทปกติของเขาซึ่งไม่ต่างจากชุดที่เขาสวมไปทำงานแต่เขาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกถึงความเป็นทางการได้อย่างเต็มเปี่ยมซึ่งที่ปกติเขาจะขาดไป ผมของเขาซึ่งเห็นได้ชัดว่าถูกจัดแต่งด้วยความระมัดระวังและตั้งใจออกมาได้อย่างกล้าหาญและมีความเป็นผู้ใหญ่ และตอนนี้ด้านแฟนเกิร์ลที่กรีดร้องของทิฟฟานี่ก็กำลังขู่ว่าจะหลุดออกมา แต่ เอ๊ะ ทำไมเขาถึงดูหงุดหงิดเล็กน้อยล่ะ?