บทที่ 697 รถชนดังปั้ง

แกรนท์หัวเราะอย่างมีเลศนัย “โอ้ ทิฟฟ์ เธอเคยคิดไหมว่าเธออาจจะเข้าใจฉันผิด? พ่อเธอ แม่เธอและฉันเป็นเพื่อนเก่ากัน ฉันเพิ่งเจอแม่เธอโดยบังเอิญเมื่อวันก่อนเอง เราก็เลยได้คุยกันจนเรามาถึงจุดนี้

ฉันจะมีแรงจูงใจอะไรได้บ้าง? ฉันไม่ได้ร้อนเงิน ดังนั้นเธอช่วยกรุณาอย่าพูดร้ายกับฉันแบบนี้ได้ไหม? ฉันยังคงเป็นลุงแกรนท์ของเธออยู่นะ เธอรู้ใช่ไหม?”

ทิฟฟานี่ไม่มีอารมณ์ที่จะแสดงราวกับว่าต้องการรางวัลออสการ์ เธอจึงพูดเข้าประเด็น “ฉันจ้างคนไปตรวจสอบภูมิหลังของคุณแล้ว 'คุณลุง' เพราะฉะนั้นคุณควรละเว้นการแสดงที่ไม่น่าเชื่อถือนี้แทนดีไหม? ฉันพนันได้เลยว่ารถที่คุณกำลังขับอยู่ไม่ใช่ของคุณด้วยซ้ำ

หนี้ที่คุณเป็นอยู่เยอะจนน่ากลัวมากเลยนะคุณ คุณแค่ต้องการบีบเงินจากแม่ฉันเพื่อจ่ายหนี้ของคุณ ท้ายที่สุด ในไม่ช้า คุณก็จะยากจน คุณจะไม่มีอะไรที่เป็นชื่อของคุณเลย”

รอยยิ้มบนใบหน้าของแกรนท์จางหายไป “เธอกำลังล้ำเส้นนะทิฟฟ์ แม่เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน แต่ที่สำคัญกว่านั้นนี้คือเรื่องระหว่างแม่ของเธอกับฉัน เธอไม่มีเหตุผลหรือสิทธิ์ที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยว และสุดท้าย รถคันนี้เป็นของฉันและฉันจะกลับเข้าไปข้างในและขับมันกลับบ้าน”

เขาทำตามที่เขาพูดจริง ๆ เขากลับเข้าไปในรถราวกับว่าเขากำลังวางแผนที่จะออกจากที่นั่นแล้ว

ทิฟฟานี่กัดฟัน “รถคุณงั้นเหรอ? โอเค 'คุณลุง' สิ่งนี้จะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น”

เธอเหยียบคันเร่งแล้วเหวี่ยงรถไปข้างหน้าเพื่อกระแทกเข้ากับรถของแกรนท์อย่างแรงจนหัวของรถที่เช่ามานั้นผิดรูปไปในขณะที่กันชนข้างหนึ่งยังยึดติดอยู่กับชีวิตอันเป็นที่รักของมัน

แกรนท์ผู้โกรธเคืองกระโจนลงจากรถและกรีดร้องว่า “เธอทำอะไรเนี่ย!?”

“คุณเป็นเจ้าของรถคันนี้นะ คุณจำได้ไหม? คุณรวยมาก พนันได้เลยว่าคุณต้องซ่อมมัน จริงไหม? นอกจากนี้ คุณกำลังตั้งเป้าที่จะเป็นพ่อเลี้ยงของฉัน ซึ่งหมายความว่าหลังจากที่คุณแต่งงานกับแม่ของฉัน

ฉันจะเป็นลูกเลี้ยงของคุณ พ่อที่ร่ำรวยและเคารพตนเองคนใดจะเห็นรถที่เสียหายซึ่งมีมูลค่าเพียง 100,000 ดอลลาร์มีค่ามากว่าลูกสาวของเขาเหรอ?”

แกรนท์แทบจะเป็นลมหมดสติไป แน่นอนว่าเขาไม่ได้เป็นเจ้าของรถคันนี้ มันเป็นรถเช่าที่เขาจ่ายโดยการจำนำรถเก่า บ้านและทรัพย์สินอื่น ๆ ทั้งหมดที่เขาสามารถรวบรวมได้ เว้นแต่ที่ว่างเปล่าของบริษัทของเขา

นักสืบได้ให้ข้อมูลทิฟฟานี่ไว้เยอะมาก นั่นเป็นเหตุผลที่เธอตัดสินใจที่จะขับรถชนรถเขา รถเช่าที่มีราคาหลายแสนดอลลาร์ก็เพียงพอที่จะทำให้คนถังแตกบ้าคลั่งได้แล้ว

“เธอ นางตัวดี! เธอพยายามจะทำอะไรกันแน่! ความรู้สึกของฉันที่มีต่อแม่ของเธอคือเรื่องจริง! เธอจะโกรธและเย้ยหยันก็ได้ แต่ทำไมต้องสุดโต่งและก่อวินาศกรรมด้วย? ได้ ฉันร้อนเงินและสถานะทางการเงินของฉันก็ไม่ดี แต่ฉันไม่เคยขอเงินจากแม่เธอเลย ไม่เคยเลย! ไม่เชื่อเหรอ? ไปถามแม่ของเธอสิ!"