บทที่ 70 นายหญิงแห่งบ้าน

หัวใจของแอรี่ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอไม่ค่อยเห็นมาร์คดูจริงจังและน่ากลัวขนาดนี้

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมแอเรียนถึงไม่ทิ้งมาร์คไป แม้ว่าเธอจะไม่ได้รักเขาก็ตาม เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมาร์คถึงไม่อยากให้พรพวกเขา แม้ว่าเขาจะดูไม่สนใจเธอก็ตาม ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความหยิ่งผยองในฐานะผู้ชายหรือเปล่า? หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเธอจะเป็นคนรักที่เป็นความลับของมาร์คตลอดไป เธออยากเป็นนายหญิงเทรมอนต์มากกว่าสิ่งใด แอเรียนทำได้อย่างง่ายดาย แต่เธอก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันเลย แอรี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจกับความคิดนี้

ในขณะที่มาร์คกำลังทำงานอยู่ในห้องทำงาน แอรี่เดินเข้าไปในห้องของเขาเพื่อไปอาบน้ำ จากนั้นเธอก็หยิบชุดนอนผ้าไหมของแอเรียนมาใส่ ราวกับว่าเธอเป็นนายหญิงของบ้าน เธอเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นและสั่งพ่อบ้านเฮนรี่อย่างหยิ่งผยองว่า “ไปเตรียมห้องรับรองแขกให้พร้อม”

พ่อบ้านเฮนรี่ยังคงยืนนิ่งและจ้องมองไปที่แอเรียน

แอเรียนกำลังอ่านนิตยสารบนโซฟาอย่างไม่ไยดี “ไปสิคะ ลุงเฮนรี่”

จากนั้นพ่อบ้านเฮนรี่ก็สั่งคนรับใช้ให้เตรียมห้อง แอรี่มองไปที่พ่อบ้าน “แม้แต่สุนัขก็ยังรู้วิธีอ่านอารมณ์ของนายหญิง หลังจากที่เลี้ยงมานาน แย่จังที่เขาฉลาดไม่พอ ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าใครจะเป็นนายหญิงที่นี่ในอนาคต”

แอเรียนขมวดคิ้วมองเธอ “แอรี่ กรุณาระวังคำพูดด้วย”

“ฉันพูดอะไรผิดเหรอ?” แอรี่ตอบโต้ด้วยความโกรธ “เธอทำอะไรได้บ้าง? พี่มาร์คที่รักเลือกที่จะพาฉันกลับบ้านในวันส่งท้ายปีเก่า เธอยังไม่ตระหนักอีกเหรอว่าห้องรับแขกนี้เหมาะสำหรับเธอ?”

แอเรียนจับแน่นขึ้นเล็กน้อยทำให้นิตยสารในมือของเธอย่นขึ้น “แน่นอน ฉันไม่ขัดข้องหากคุณต้องการค้างคืนที่นี่กับมาร์ค แต่โปรดหักห้ามใจตัวเองสักนิดก่อนจะมาเป็นนายหญิงของที่นี่ ฉันขอเตือนคุณว่า มาร์คไม่ชอบคนที่อวดดีโดยเฉพาะคนที่โอ้อวดสถานะของพวกเขา”

แอรี่ถูกกระตุ้น “ ฉันรู้จักมาร์คมากกว่าเธอ! อย่าไปคิดว่าเธอจะเข้าใจเขามากพอ เพียงเพราะอยู่กับเขานาน เธอไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากลูกสาวของคนบาป พ่อของเธอพรากชีวิตพ่อแม่ของเขา เขาเก็บเธอไว้อยู่เคียงข้างเขาก็เพื่อที่จะทรมานเธอ”

แอเรียนไม่ได้พูดอะไร รู้สึกไม่พอใจที่ถูกกระทุ้งในที่ที่เจ็บที่สุด แต่เธอไม่ต้องการแสดงอารมณ์ใด ๆ กับคนนอก

แอรี่หันกลับไปและขึ้นไปชั้นบนอย่างใจจดใจจ่อหลังจากเปิดโต๊ะของแอเรียน ไม่นานหลังจากที่เธอเข้าไปในห้องของมาร์ค แอเรียนได้ยินเสียงแก้วแตก