บทที่ 71 เธอไม่เหมาะที่จะนอนในห้องนี้

แอเรียน ลุกขึ้นและขึ้นไปชั้นบน แต่ก็ต้องหยุดอีกครั้งเมื่อเธออยู่ที่หน้าห้องของมาร์ค

ในขณะที่แอเรียนกำลังลังเลอยู่นั้น พ่อบ้านเฮนรี่ก็เปิดประตูออกโดยไม่มีที่ว่างให้เธอได้เตรียมใจ

เธอหลีกเลี่ยงที่จะจ้องมองไปภายในห้อง เธอจะตอบสนองอย่างไรหากเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น?

“นายท่านครับ นายหญิงสุขภาพไม่ดีดังนั้นตอนนี้เธอจำเป็นต้องพักผ่อนครับ กรุณาส่งบุคคลที่ไม่สำคัญไปที่ห้องรับรองแขกด้วยครับ” น้ำเสียงของพ่อบ้านเฮนรี่ดูอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ก็มีน้ำหนักของผู้มีอำนาจ

มาร์คสูบบุหรี่อยู่บนเก้าอี้ตรงหน้าต่างสไตล์ฝรั่งเศส เขาเพียงแค่มองไปที่แอเรียนอย่างเงียบ ๆ

“คุณเรียกใครว่า บุคคลที่ไม่สำคัญ มิทราบ?” แอรี่โต้กลับอย่างรวดเร็ว “พี่มาร์คที่รักยังคงสูบบุหรี่อยู่ ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายแล้วทำไมเธอไม่ไปนอนในห้องรับรองแขกล่ะ พี่ใหญ่?”

แอเรียนไม่พูดอะไร เธอเพียงมองไปที่มาร์คเท่านั้น

พ่อบ้านเฮนรี่ค่อย ๆ สะกิดเธอเข้าไปในห้อง มันเป็นการผลักดันอย่างเงียบ ๆ ของเขาที่เตือนให้แอเรียนรู้ว่าเธอไม่ควรเป็นคนขี้ขลาดอีกต่อไป “เธอไม่เหมาะที่จะนอนในห้องนี้เว้นแต่ว่าฉันจะหย่ากับเขาแล้ว กรุณาออกไปด้วย”

แอรี่เม้มริมฝีปากทันทีและวิ่งไปหามาร์ค เธอพันแขนรอบคอของเขาและเริ่มสะอื้น “พี่มาร์คที่รัก ฉันแค่บอกพี่ใหญ่เพื่อประโยชน์ของเธอเอง ดูสิว่าเธอพูดกับฉันอย่างไร…”

มาร์คเขี่ยบุหรี่ออกแล้วพูดเบา ๆ “ไปที่ห้องรับรองแขก”

ภาพลักษณ์ที่ดูสุขุมปรากฏบนใบหน้าของแอรี่ ทันที “ไม่ได้ยินเหรอไง? พี่มาร์คที่รักกำลังบอกให้เธอไปที่ห้องรับรองแขก”

พ่อบ้านเฮนรี่ไม่เคยชอบยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของใคร แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เขาก็โกรธเล็กน้อย ในขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างเขาก็ถูกมาร์คขัดจังหวะ “ผมกำลังพูดถึงคุณ”