บทที่ 709 คนรู้จักเก่า

เธอหยุดเดินและมองไปยังที่ที่ลินน์อยู่ ในเวลาเดียวกัน ลินน์ก็เดินมาหาเธอด้วย ครั้งสุดท้ายที่เธอพบลินน์คือตอนที่อยู่ที่ร้านขนม เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลินน์ไปอยู่ที่ไหน น่าแปลกที่เธอได้พบกับลินน์ที่นี่

ลินน์ชำเลืองมองเธออย่างสงบก่อนจะทำงานต่อ อเลฮานโดรถามว่า “คุณรู้จักกันหรือเปล่า?”

ทิฟฟานี่พยักหน้า "ใช่ ครั้งหนึ่งเราเคยเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ฉันยังต้องไปทำงานต่อตอนบ่าย ฉันต้องขอตัวก่อนนะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับของคุณ"

อเลฮานโดรไม่ได้พยายามรั้งเธอไว้ "ไม่เป็นไร ไว้เจอกันใหม่ ให้ลินน์ไปส่งคุณที่ประตูนะ ไหน ๆ คุณก็รู้จักกันแล้ว” จากนั้นเขาก็พูดกับลินน์ว่า “ลินนี่ ออกไปส่งแขกหน่อย”

ลินน์หยุดทำงานและเดินมาหาทิฟฟานี่ผู้ซึ่งไม่ได้อยู่ที่นั่นต่อ จากนั้นเธอก็เดินไปที่ทางเข้าคฤหาสน์โดยตรง

เมื่อพวกเขาอยู่คนเดียว เธอถามลินน์ว่า “เธอทำงานเป็นบอดี้การ์ดให้อเลฮานโดรเหรอ?”

ลินน์พูดโดยไม่แสดงสีหน้าใด ๆ “อะไร? เธอเป็นคนที่ยุ่งเรื่องคนอื่นขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ทิฟฟานี่สัมผัสได้ถึงความเกลียดชังของลินน์ เธอทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย “ฉันไม่ได้หวังร้ายอะไร ฉันแค่ถามเฉย ๆ... ฉันรู้สึกประหลาดใจที่ได้พบเธอที่นี่ อันที่จริง… สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับแจ็คสันไม่ใช่เรื่องของฉัน เธอไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้เพราะฉันก็เคยปฏิบัติต่อเธอในฐานะเพื่อนมาก่อน”

ลินน์เยาะเย้ย “อย่างนั้นเหรอ? ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นเพื่อน ไม่มีใครมองคู่แข่งตัวเองเป็นเพื่อนหรอก อย่าพยายามใจกว้างเลย เธอมันหน้าซื่อใจคด”

ตอนนี้มาถึงจุดที่ทิฟฟานี่รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องพยายามทำดีกับลินน์แล้ว “ช่างมันเถอะ มันเป็นเพียงความคิดที่ปรารถนาของฉัน ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ เธอไม่จำเป็นต้องไปส่งฉันหรอก”