บทที่ 74 สตูดิโอศิลปะ

แอเรียนลุกจากเตียงโดยต้องทนกับความรู้สึกไม่สบายตัว เธอคว้าเสื้อผ้าของเธอและตรงไปยังห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนมัน เมื่อเธอออกมามาร์คก็เก็บสัมภาระเสร็จแล้วและกำลังรออยู่ที่ประตู

สายตาของเขาจมลงเมื่อสังเกตเห็นการเดินที่ผิดปกติเล็กน้อยของเธอ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเย็นชาและความคิดของเขาก็ไม่อาจหยั่งรู้ได้

แอเรียนเคลิ้มหลับไปบนเครื่องบิน แต่กลัวว่าจะสัมผัสกับมาร์คถ้าเธอเผลอหลับไป เธอบอกได้เลยว่าเขาอารมณ์ไม่ดี เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับการไม่อนุมัติในการไปเที่ยวที่ อายาเช่ ในครั้งนี้ของเธอ

เมื่อเขากลับไปที่ คฤหาสน์ เทรมอนต์ มาร์คก็รีบไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ “เขากลับบ้านเมื่อไหร่” แอเรียนถามแมรี่เบา ๆ

แมรี่จ้องมองเธออย่างว่างเปล่า “นายท่านไม่ได้กลับมาเลย เขาเพิ่งมาถึงวันนี้”

แอเรียนรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เธอไม่ควรบอกเอริกเกี่ยวกับความตั้งใจที่จะลาออกของเธอ เขาต้องทำข้อมูลรั่วไหลแน่ ๆ เธอไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ในเวลานั้น เธอคิดว่าเมื่อรู้ถึงความสัมพันธ์ในปัจจุบันของเธอกับมาร์ค เขาจะไม่มีวันละทิ้งงานเพื่อตามหาเธอแม้ว่าถ้าเธอจะจากไป...

“เปลี่ยนผ้าปูที่นอนทั้งหมด” เธอพูด โดยนึกได้ว่ามาร์คเป็นหวัด “ตากผ้านวมให้แห้งอีกหน่อยและเตรียมอาหารมื้อเบา ๆ ตอนนี”

แมรี่พยักหน้า “เอาล่ะ แอริ เธอดูซีดลงเล็กน้อยนะนายท่านมีปัญหากับเธออีกเเลว้เหรอ?”

แอเรียนส่ายหัวขณะที่มือเย็น ๆ จับแก้มของเธอเอง เมื่อรู้ว่าแก้มของร้อนจัด เธอจึงวิ่งขึ้นไปชั้นบน แมรี่เป็นผู้หญิงที่มีประสบการณ์ เมื่อเธอเห็นทางที่แอเรียนเดินเธอก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและเธอก็ยิ้ม

กลับมาที่ห้องนอน แอเรียนรู้สึกอึดอัดเมื่อได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ ช่วงบ่ายที่เต็มไปด้วยหิมะทำให้เธอรู้สึกง่วงเล็กน้อยเช่นกัน

เธอหยิบหนังสือภาพวาดสองสามเล่มและลงไปชั้นล่าง เธอนอนขดตัวอยู่บนโซฟา ก่อนที่เธอจะอ่านสองสามหน้าจบเธอเผลอหลับไปอย่างรวดเร็ว