บทที่ 82 สงสัย

เเจ็คสัน เวสต์ ดูเหมือนจะไม่ตื่นตระหนกแต่อย่างใด เขาถอดเสื้อโค้ทเทรนช์สีดำออกเนื่องจากมันจำกัดการเคลื่อนไหวของเขาเเละเผยให้เห็นชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างดีที่เขาสวมอยู่ข้างใต้ เขายกขาขึ้นข้างหนึ่งและส่งคนตัวโตที่อยู่ใกล้ตัวเขาที่สุดบินด้วยลูกเตะ

ทิฟฟานี่กังวลมากจนฝ่ามือของเธอเริ่มมีเหงื่อออก การต่อสู้ที่คนจำนวนมากนั้นได้เปรียบ ตอนนี้แจ็คสันและเธออยู่ในเรือลำเดียวกัน ชายกลุ่มใหญ่ถูกจัดการไปแล้วสองหน่วย แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะมีขายาวที่บ้าคลั่งและดูเหมือนจะเป็นนักสู้ แต่เธอก็ยังกังวล…

ด้วยความประหลาดใจของเธอ พวกตัวใหญ่ทั้งหมดก็ลงมานอนที่พื้นภายในเวลาไม่ถึงห้านาที แจ็คสันไม่ต้องใช้หมัดด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมีเอธานอยู่แล้ว เธอคงจะตกหลุมรักเขาไปแล้ว

หลังจากแน่ใจว่าคนตัวโตจะไม่เป็นภัยกับเธออีกต่อไปทิฟฟานี่ก็เคาะที่หน้าต่างและทำท่าให้แจ็คสันปลดล็อกประตูให้เธอ

แจ็คสันหยิบเสื้อโค้ทขึ้นมาจากพื้นแล้วทิ้งลงบนพื้นอีกครั้งด้วยความขยะแขยงราวกับว่าเขาไม่ได้วางแผนที่จะเอามันกลับไปอีกต่อไป

ทิฟฟานี่ลงจากรถและร้องอุทานด้วยความประหลาดใจว่า “ว้าว พี่ชายเป็นยอดนักสู้ที่เก่งยิ่งกว่าบอดี้การ์ดของพ่อฉันอีก! คุณเคยเรียนมาก่อนหรือเปล่าเนี่ย?”

แจ็คสันไม่เห็นด้วย “หยุดพูดเรื่องไร้สาระของคุณและจ่ายเงินคืนเจ็ดหมื่นเหรียญให้ผมด้วย”

ทิฟฟานี่ผงะทันที “ฉันไปทำอะไรคุณหรือทำร้ายคุณหรือไง? นี่มันปล้นกันกลางวันเเสก ๆ ชัด ๆ!”

แจ็คสันจ้องเธอด้วยความขยะแขยงสักครู่แล้วพูดว่า “แม้ว่าคุณจะเสนอเงินให้ผมเป็นพันล้าน แต่ผมก็ถือว่ามันไม่เต็มใจเท่านั้น เจ็ดหมื่นเหรียญสำหรับการชนรถของผมและช่วยชีวิตคุณ นั่นไม่ใช่ข้อตกลงที่แสนหวานเหรอ? คุณไม่ได้วางแผนที่จะถามพวกเขาว่าทำไมพวกเขาถึงไล่ล่าคุณนี่?”

เพียงแค่นั้นทิฟฟานี่ก็กลับมามีสติ เธอหยิบท่อเหล็กขึ้นมาแล้วชี้ไปที่ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่บนพื้น "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกนายถึงตามฉันมา?”

ชายคนนี้เสียอารมณ์มานานจากการถูกทุบตี “เราทำเพื่อเงินเท่านั้น… คุณทำให้ใครบางคนขุ่นเคืองใจ คิดด้วยตัวคุณเองสิ เป็นผู้หญิง เราไม่ได้เห็นเธอ แต่น้ำเสียงของเธอช่างไพเราะจนฉันขนลุก…”

ทิฟฟานี่มีบุคคลในใจอยู่แล้วเพราะเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมเสียงของ แอรี่ คินซีย์ นับตั้งแต่ที่เธอได้ยินเธอพูดเป็นครั้งแรก “อีเวร เเอรี คินซีย์ มันสาดกาแฟใส่ฉันแล้วยังกล้าส่งกลุ่มอันธพาลตามฉันมาอีกเหรอ?”

การแสดงออกของแจ็คสันเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขากลับไปที่รถอย่างใจเย็น “ขยับรถของคุณให้พ้นทาง”