บทที่ 83 วิล ซีวานกลับมาแล้ว

ขณะที่ทิฟฟานี่กำลังจะออกไป เธอจ้องมองไปที่เอธานขณะที่เขาเปิดคอมพิวเตอร์อีกครั้งอย่างไม่สนใจ เขาไม่แม้แต่จะมองเธอหรือส่งเธอไปที่ประตู

เธอหายใจเข้าลึก ๆ หลังจากปิดประตู นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอรู้สึกเหนื่อย คราวนี้ความรู้สึกรุนแรงกว่าปกติมาก

…ณ คฤหาสน์ เทรมอนต์ แอเรียนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทิฟฟานี่ เธอเดินตรงกลับเข้าไปในสตูดิโอศิลปะหลังจากซื้ออุปกรณ์ เธอทำความสะอาดและลงไปชั้นล่าง เมื่อแมรี่เรียกเธอลงไปทานอาหารค่ำในตอนกลางคืน

เธอตระหนักดีว่าทุกครั้งที่แมรี่เรียกเธอว่า “นายหญิง” หมายความว่ามาร์คอยู่บ้าน

เป็นไปตามคาด เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง เธอเห็นมาร์คนั่งอยู่บนโซฟาพลิกดูนิตยสาร

“ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว” แอเรียนเตือนเขา

มาร์คปิดนิตยสารของเขาแล้วเดินไปที่ห้องอาหาร เขาไม่ได้แสดงปฏิกิริยาหรือมองเธอมากนัก

นี่เป็นเรื่องแปลกสำหรับเธอ พวกเขายังดูสบายดีอยู่เลยในช่วงอาหารค่ำที่ ไวท์ วอเตอร์ เวย์ คาเฟ่ ทำไมวันนี้ทุกอย่างตึงเครียดจัง?

“เกิดอะไรขึ้น?” แอเรียน ถามเบา ๆ ที่โต๊ะอาหารเย็น “ครั้งนี้ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่า?”

ดวงตาของเธอเปล่งประกายความถวิลหาไปกับสถานการณ์ แม้จะมีทุกอย่าง แต่ทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันมาหลายปีและเธอไม่ต้องการอยู่ในสภาพที่เป็นศัตรูกันทุกวัน

มาร์ควางช้อนส้อมลงและจ้องมองเธออย่างไม่สบอารมณ์ “ซีวานจะกลับมาในวันที่หนึ่งของเดือนหน้า”

เธอรู้สึกประหลาดใจ เขาเคยพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่เธอไม่เคยจริงจังและเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงปล่อยให้วิลกลับมาในทันที "ทำไมล่ะคะ?"