บทที่ 97 เขาทำดีกับเธอไหม?

มาร์คดูเหมือนจะว่างในช่วงบ่ายเขาจึงไม่ได้ออกไปข้างนอก แต่นั่งทำงานบนโซฟาผ่านแล็ปท็อป

แอเรียนหาวไม่หยุดหย่อน เธออดไม่ได้ที่จะพยายามหาหัวข้อที่จะพูดคุยเพื่อที่เธอจะได้ตื่นตัว อย่างไรก็ตามเธอลงเอยด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่ชาร์ลส์เคยพูดถึงก่อนหน้านี้ “คุณมีน้องชายจริง ๆ เหรอ?”

มือของมาร์คแข็งขึ้น สีหน้าของเขามืดมน “คุณคิดว่าเป็นไปได้ไหมล่ะ? ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเขาคงจะมาเคาะประตูบ้านเพื่อขอโชคลาภของครอบครัวตั้งนานเเล้วล่ะ”

เมื่อตระหนักได้ว่าเธอปากพล่อยไปแล้วตอนนี้เธอก็กลัวเกินกว่าที่จะพูดอะไรไปมากกว่านี้ อาการง่วงนอนค่อย ๆ เข้าครอบงำ แต่จู่ ๆ โทรศัพท์ของเธอได้รับข้อความว่า "ฉันอยู่ใน โจลาค ซิตี้"

โจลาค ซิตี้ เป็นเมืองที่เธอและมาร์คกำลังเยี่ยมชมอยู่ในขณะนี้ ใครเป็นคนส่งข้อความนั้นมา? พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าเธออยู่ที่นี่?

หัวใจของเธอเต้นแรง หลังจากจัดเรียงความเป็นไปได้ทั้งหมดแล้วเธอก็คาดเดาได้อย่างชัดเจน ผู้ที่อยู่เบื้องหลังหมายเลขนั้นคือ วิล...

เธอเหลือบมองมาร์คอย่างรู้สึกผิดและยืนยันว่าเขาไม่ได้สนใจเธอก่อนจะตอบกลับข้อความว่า ‘คุณเป็นใคร?’

คำตอบกลับมาเร็วมาก: 'วิล ซีวาน ฉันอยู่ที่ โจซี่ คอฟฟี่ เพลส เธอต้องการจะมาหาฉันไหม?'

เธอตอบเขาด้วย "อืม" จากนั้นก็ลบข้อความออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นานเมื่ออารมณ์ของเธอคงที่มากขึ้นเธอก็พูดขึ้น “มาร์ค ฉันออกไปเดินเล่นได้ไหม ฉันเบื่อนิดหน่อย…”

มาร์คจดจ่ออยู่กับงานของเขาอย่างเต็มที่ “ไปสิ แต่อย่าไปไกลเกินนักล่ะ” เขาพูดโดยไม่เงยหน้าจากหน้าจอ “คุณจะรู้สึกอึดอัดถ้าผมขอให้ไบรอันไปกับคุณ คุณก็อยู่คนเดียว เปิดแอปการนำทางหากคุณหลงทาง และหากคุณหาทางไม่เจอจริง ๆ ให้เรียกรถแท็กซี่ จำชื่อโรงแรมไว้แล้วกัน”

เขารู้จริงว่าเธอไม่ค่อยเก่งในเรื่องของการจำทาง? หลายปีผ่านไปถนนสายเดียวที่เธอจำได้คือเส้นทางกลับบ้าน ตอนนี้พวกเขาอยู่ใน โจลาค ซิตี้ เธอจะไม่รู้ว่าทางเหนืออยู่ทางไหนถ้าเธอเดินออกไปจากประตู