บทที่ 13

POVของเบลล่า:

ฉันไม่พูดต่อ เขาก็นั่งเงียบ

บรรยากาศกลายเป็นเงียบสนิท

หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็รู้สึกว่าเขากำลังมองมาที่ฉัน

มองฉันทำไม?

ชุดที่ฉันใส่วันนี้มีอะไรผิดปกติเหรอ?

จะยังไงก็ตาม วันนี้ เขากำลังเข้าร่วมการประชุมนัดสำคัญ

ฉันก้มหน้าลง มองตรวจสอบเสื้อผ้าตัวเอง

วันนี้ฉันใส่สูทเเบบมืออาชีพสีดำ เข้ากับเสื้อเชิ้ตสีขาว ผมหยักลอนถูกรวบไว้ด้านหลัง

ใส่ต่างหูทองคำคู่หนึ่ง

หลัก ๆ ก็เพื่อโอกาสสำคัญวันนี้ แต่งตัวดูโปรฯ พอเเล้วนี่นา

ฉันคิดว่าไม่มีอะไรผิดพลาดนะ

แต่เขายังมองมาที่ฉันอยู่

ขณะที่กำลังจะถามความคิดเห็นของเฮอร์เบิร์ตเรื่องการเเต่งตัว...

เขากลับพูดขึ้นว่า "ไม่ได้ทานอาหารเช้า หิวมั้ย?"

ได้ยินดังนั้น ฉันอึ้งไปครู่หนึ่ง พลางคิดในใจ "ยุ่งมาทั้งคืน ตอนนี้หิวเเล้วเเหละ"

แต่คิดอีกที เขาใช้คำถามเเบบนี้ออกจะเเปลกไปหน่อยนะ

ฉันไม่คิดว่าเขาใจดีห่วงใยฉันหรอก

เพื่อความปลอดภัย ฉันจึงส่ายหน้า ส่งยิ้ม "ไม่หิวค่ะ"

พร้อมกันนั้น ท้องฉันร้องประท้วงสองครั้งติด

ตอนนี้ฉันอายเเทบเอาหน้ามุดรู ฉันก้มหน้าต่ำ มองท้องตัวเอง ก่นด่าในใจ "ทนอีกหน่อยไม่ได้หรือไงห๊ะ? ขายหน้าจะตายเเล้ว"