บทที่ 1261 ขอคิดดูก่อน

บทที่ 1261 ขอคิดดูก่อน

พูดแบบนี้อีกแล้ว!

เจียงเสี่ยวไป๋เบ้ปาก ครั้งที่แล้วหล่อนเป็นฝ่ายจูบเขาก่อน ต่อมารู้สึกว่าตัวเองเอาเปรียบเขา เมื่อตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกให้เขาจูบตัวเองกลับ เซียวซู่ก็ทำท่าทางแบบนี้เช่นกัน และยังพูดแบบนี้อีกด้วย

ทำเหมือนหล่อนอยากจะเอาเปรียบเขามาก!

เจียงเสี่ยวไป๋โมโหจนจ้องเขาตาเขม็ง: “คุณเป็นอะไรกันแน่? คุณเป็นผู้ชายนะ! และคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้ก็คือสาวน้อยคนหนึ่ง ที่แค่จับหูของคุณเท่านั้น ทำไมคุณต้องทำท่าทางเหมือนฉันขืนใจคุณขนาดนั้นด้วยล่ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวซู่ก็เม้มปากด้วยความไม่พอใจ “หรือว่าไม่ใช่ล่ะ?”

เจียงเสี่ยวไป๋: “…”

หล่อนเงียบไปทันที กัดฟันไว้ ตัดสินใจไม่จับอีกแล้ว!

ก็แค่หูคู่หนึ่ง! ทำเหมือนว่าหล่อนไม่เคยเห็นไม่เคยจับมาเลยทั้งชีวิตนี้!

แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ ดูเหมือนว่าทั้งชีวิตนี้ของหล่อนไม่เคยจับหูของผู้ชายเลย ฮือๆๆๆ....อยากจับจังเลย หล่อนรู้สึกว่าหูแดงๆของเซียวซู่น่ารักมาก

เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีนิสัยแปลกๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทว่าเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ เมื่อหล่อนเห็นหูของเซียวซู่ ก็อดไม่ได้ที่จะไปจับสักหน่อย...

หล่อนครุ่นคิดไปมาสักพัก ก็เก็บมือกลับ จากนั้นก็พุ่งตัวเข้าไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วราวกับสายลม ฉวยโอกาสตอนเซียวซู่ไม่ทันระวังจับไปที่หูทั้งสองข้างของเขา จากนั้นออกแรงบิดขยี้ และจับคลำอีกครั้ง จากนั้นก็เก็บมือกลับไปอย่างรวดเร็ว

ระยะเวลาก่อนและหลังของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้ไม่ถึงสามวินาที

เซียวซู่ที่ถูกขืนใจจับหูยังไม่ทันตั้งสติกลับมาได้ มองหน้าสาวน้อยตรงหน้าที่ทำตัวเหมือนโจรด้วยความตกตะลึง หล่อนทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้สำเร็จ จนเผยให้สีหน้าที่บ่งบอกถึงความภาคภูมิใจ “ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ให้ฉันจับ ฉันก็จะจับ ตอนนี้ก็ถูกฉันจับได้แล้วไม่ใช่หรือไง?”

หูของเซียวซู่แดงขึ้นมาอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้

เขากัดฟันไว้ พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ: “โจรสาว”

เจียงเสี่ยวไป๋กระตุกหูขึ้นมา เมื่อได้ยินเขาพูดกับตัวเองแบบนี้ จึงเลิกคิ้วขึ้น: “ว่าไงนะ? โจรสาว ในเมื่อคุณบอกว่าฉันเป็นโจรสาว งั้นถ้าฉันยังไม่จับเพิ่มอีก คงเสียชื่อที่คุณอุตส่าห์ตั้งให้แย่เลย”

เมื่อพูดจบ หล่อนก็ลุกขึ้นยืน เตรียมจะเข้าไปเล่นหูของเซียวซู่อีกครั้ง

เพราะเคยมีประสบการณ์มาก่อน ดังนั้นครั้งนี้เจียงเสี่ยวไป๋จึงทำไม่สำเร็จ มือทั้งสองของหล่อนถูกเซียวซู่จับไว้ได้ ทั้งสองเผชิญหน้าเข้าหากัน เซียวซู่จ้องหน้าหล่อนด้วยความโกรธเคือง

ทั้งสองห่างกันเพียงนิดเดียว เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นหูของเขาที่แดงมากขึ้นเรื่อยๆ หล่อนก็ทำตัวเหมือนสาวอันธพาล กระพริบตาใส่เขา สีหน้าอารมณ์ลึกซึ้ง: “คุณจับมือทั้งสองข้างของฉันทำไม?”

ใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ของสาวน้อยปรากฏรอยยิ้มขึ้น สายตาที่ใสเป็นประกายกลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เหมือนจิ้งจอกแสนสวยตัวหนึ่ง

เซียวซู่ถูกท่าทางของหล่อนสะกดจนทำให้จิตใจไหวหวั่น ผ่านไปสักพักจึงจะตั้งสติกลับมาได้ ยิ้มเย้ยและกำลังจะเอ่ยปากพูดขึ้น

แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับไม่เปิดโอกาสให้เขา รีบพูดแทรกขึ้นก่อนต่อหน้าต่อตา: “หรือว่าคุณก็อยากจับฉันเหมือนกัน?”

ความหมายที่แท้จริงของหล่อนก็คือ หรือคุณก็อยากจับหูฉันเหมือนกัน?

เพียงแต่ไม่ได้พูดคำส่วนท้ายออกมาด้วย พูดแค่คำพูดส่วนแรกออกมาเท่านั้น เมื่อฟังแล้วก็ตีความได้หลายแบบ เซียวซู่เขินจนหน้าแดงใส่หล่อนและพูดอะไรไม่ออก

คำพูดเพียงคำเดียวติดอยู่ที่ปากเขานานครู่หนึ่ง แต่เมื่อคิดถึงครั้งที่แล้วที่สาวน้อยทำท่าทีปกป้องเขา เขาจึงเก็บคำพูดนั้นไว้ไม่พูดออกมา

“น่าเบื่อ” เขาสะบัดมือสาวน้อยออก จากนั้นหันหลังกลับไปและไม่มองหล่อนอีก

“คุณไม่มองฉันหน่อยเหรอ ทำแบบนี้เท่ากับว่าเปิดโอกาสให้ฉันจัดการกับหูคุณได้ใช่ไหม?”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างมีความสุข จึงทำให้เซียวซู่หันกลับมาอีกครั้ง และมองมาด้วยสายตาอันเฉียบคม “คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?”

เมื่อคิดถึงความลำบากที่ตัวเองต้องเผชิญอยู่ในช่วงนี้ สีหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปทันที ทำตัวดูน่าสงสารมาก “ฉันไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย แค่ฉันเห็นคนคุ้นเคย ก็เลยมาทักทายเท่านั้น ทำไมคุณต้องดุดันขนาดนี้ด้วยล่ะ?”