บทที่ 1289 เป็นใครกันแน่

บทที่ 1289 เป็นใครกันแน่

คำพูดนั้นทำให้จิตใจของคุณหญิงใหญ่เจียงสบายใจขึ้นไม่ใช่น้อย

แน่นอนว่าเธอรู้ว่า ตัวเองไม่สามารถเข้าข้างเจียงเหมยได้อีกต่อไปแล้ว ทำได้เพียงแค่ก้มมองลงไปที่หล่อน

"เจียงเหมย ในฐานะที่เป็นผู้หญิง ถ้าหากตัวเธอเองยังไม่รู้จักรักษาชื่อเสียงของตัวเอง ถ้าอย่างนั้นใครจะพยายามเพื่อเธอในอนาคตล่ะ？"

เจียงเหมย ต้องการจะพูดอะไรบางอย่างมากกว่านี้ แต่ภายใต้สายตาของคุณแม่ เธอทำได้เพียงพยักหน้าอย่างเบื่อหน่าย

“ เข้าใจแล้วค่ะคุณย่า ต่อจากนี้ไปเหมยเหมยจะไม่พูดไร้สาระอีกแล้วค่ะ”

"อืม"

ดูเหมือนเรื่องราวจะหมายถึงการสิ้นสุด แต่บังเอิญมีบางคนก็ยังไม่อยากปล่อยไว้แบบนี้

คุณแม่ของเจียงเหมยเห็นว่าลูกสาวของตัวเองน้ำท่วมปากพูดไม่ออกอย่างเงียบ ๆ รู้สึกไม่สบายใจมากๆ ดังนั้นจึงอยากหาความยุติธรรมคืนให้ลูกสาวของตัวเองโดยเฉพาะ

ดังนั้นหลังจากที่เธอรอให้เจียงเหมยยอมรับความผิดพลาดของตัวเองแล้วนั้น จึงลุกขึ้นยืนและพูดเบา ๆว่า "คุณแม่ เจียงเหมยมีความผิดเธอก็ยอมรับแล้ว แต่ปัญหาเริ่มต้นของพวกเราไม่ใช่เจียงเหมยหรอกสินะ？แต่เป็นเสี่ยวไป๋ ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้เสี่ยวไป๋ไม่ทำงาน อยู่แต่ในบ้านตลอดทั้งวัน และยังต้องพึ่งพาพ่อแม่ในเรื่องอาหารการกินอีกด้วย แม้ว่าความคิดของเสี่ยวไป๋จะเป็นความคิดของผู้หญิงในยุคใหม่ แต่จะนั่งกินนอนกินสมบัติเก่าจนหมดแบบนี้ไม่ได้นะคะ วันนี้คุณแม่อยู่ที่นี่จะต้องว่าเสี่ยวไป๋หน่อยแล้วนะคะ อย่าทำให้น้องสามและน้องสะใภ้สามของฉันต้องลำบากมากเกินไปถึงจะถูก "

เมื่อได้ยิน คำพูดพวกนี้ที่ไม่ย่อท้อที่จะยืนหยัดต่อความถูกต้องขนาดไหน และเอาใจใส่อย่างละเอียดทั่วถึงมากขนาดไหน

แต่น่าเสียดาย นี่มีเจตนาอย่างชัดเจนว่าจะผลักเธอลงไปในหลุมไฟ เพียงแค่ อยากเห็นเธอขายหน้าเกรงว่าคงจะเป็นเรื่องยากแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยังไม่ได้เอ่ยพูด ครั้งนี้เจียงเหย็นเคอก็ยืดอกก้าวไปข้างหน้าแล้ว เขาหน้าตาดูสุภาพมากๆและไม่ค่อยโกรธ เมื่อก่อนตอนที่เจียงเหมยใส่ร้ายลูกสาวตัวเองนั้น เขาก็อยากที่จะออกมาดุด่าแล้ว เพียงแค่ภรรยาของเขารั้งเขาไว้

พูดเรื่องของรุ่นลูกให้รุ่นลูกไปปรับปรุงแก้ไข

ถ้าหากนำเรื่องเล็กๆแก้ไขได้แล้ว และเรื่องใหญ่ๆก็ไม่สามารถนั่งนิ่ง ๆได้ ก็จะไม่สายเกินไปที่พวกเขาจะลงมือ

สะใภ้รองตอนนี้ไม่สามารถนั่งนิ่งได้ ดังนั้นเจียงเหย็นเคอจึงลุกขึ้นยืนแล้ว

เขาขมวดคิ้ว ดูท่าจะไม่มีความสุขเล็กน้อย

“ พี่สะใภ้รอง ที่คุณพูดเช่นนี้เป็นสิ่งที่คุณได้ยินเรื่องเหล่านี้มา งั้นสะดวกที่จะบอกผมไหมว่า คุณได้ยินคำพวกนี้มาจากไหน？ ใครเป็นคนพูด?”

คุณแม่ของเจียงเหมย "... "

คนคนนี้ทำไมช่างไม่รู้ภาษีภาษาซะเลยล่ะ มาถามเธอได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนอย่างงั้นหรอ? ก็ได้ยินคนอื่นพูดต่อๆกันมาเองน่ะสิ

“ น้องสาม ไม่ใช่ว่าพี่สะใภ้รองต้องการจะชี้เป้าหมายไปที่นาย เพียงแค่มีเรื่องซุบซิบมากมายอยู่ด้านนอก พี่ชายรองของนายก็รู้เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน พวกเรารู้ว่า นายและเซียวหยู่เป็นแค่ลูกสาวคนเดียวเท่านั้น ดังนั้นจึงตามใจเธอมากๆ แต่ว่าน้องสาม ไม่สามารถเอาใจจนเสียคนแบบนี้นะ”

อย่างไรก็ตามไม่ว่าคุณแม่ของเจียงเหมยจะพูดอะไร เจียงเหย็นเคอก็ยืนกรานที่จะถามว่า "พี่สะใภ้รอง คุณก็แค่บอกผมว่าคุณได้ยินใครพูดมา？ผมต้องการทราบชื่อของผู้เผยแพร่ ผมต้องการจะถามบุคคลนั้นว่า ลูกสาวของผมไปทำอะไรให้เธอขุ่นเคือง และจัดการกับเธอแบบนี้อย่างไรกันแน่？ "

เมื่อมองไปที่คุณพ่อที่จริงจังและดื้อรั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกว่าเขาน่ารักมากๆ!

ทำไมไม่รู้มาก่อนนะ？ อิอิ

คุณแม่ของเจียงเหมยแบกไม่ไหวแล้วเล็กน้อย เจียงเหย็นเคอยังถามไปอีกว่า "พี่สะใภ้รอง คุณไม่ต้องกลัวคุณก็แค่ต้องบอกผมว่าใครพูดก็พอแล้ว ผมจะไปหาคนนั้น จะไม่อาฆาตต่อพี่สะใภ้รองแน่นอนครับ"

เจียงเหมยอดไม่ได้ที่จะกระโดดออกมา "ลุงสาม นี่ได้ยินมา จะต้องมีหลายคนที่พูด ไม่ใช่มีแค่คนเดียวที่พูด"

"อ๋อ งั้นเหรอ?" เจียงเหย็นเคอพยักหน้าอย่างว่างเปล่า แล้วถามว่า "ถ้าอย่างนั้นเจียงเหมย เธอบอกชื่อ คนพวกนี้ทั้งหมดให้ลุงสาม ลุงสามจะหาพวกเขาโต้เถียงสักหน่อย ว่าได้ยินใครพูดกันแน่? "