ตอนที่ 165
บทที่ 165 โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
October 21, 2026
บทที่ 165 โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
ทุกคนแทบคลั่ง!
กาวหยุนและชุยหมิ่นลี่การแสดงออกบนใบหน้ามีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าถูกเสิ่นเฉียวทำให้โกรธมาก
ด่ามาตั้งนาน เธอไม่ฟังไปสักประโยคเลยหรอ?
งั้นพวกเธอพูดแรงๆ ให้ใครฟังล่ะ?
“นามสกุลเสิ่น เธอนี่ช่างหยิ่งเกินไปแล้ว?” คิดว่าหัวหน้าชอบคุณมาก เธอเลยสามารถทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการในแผนกอย่างนั้นหรอ?
“ก็คือ ไม่แค่อาหารเช้ามื้อเดียวหรอ? เธอคิดว่าตัวเองสำคัญแล้วหรอ? เจ้านายของพวกเราเป็นคนมีภรรยาแล้ว เธอยั่วคนมีภรรยาแล้ว หน้าด้านเกินไปแล้วมั้ง?”
พวกเธอสองคนเสียงยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ พูดจาก็ไม่เข้าหู คนที่มุงดูอยู่ข้างๆ ก็ต่างคิดว่าพวกเธอเกินไปแล้ว ก็มีคนที่ชอบยุแยงอยู่
“เธอยังมีหน้าอะไรอีกหรอ? เตียงของผู้ชายคนไหนก็ปีนไปซะหมด เธอต้องถามเธอยังให้ใครมองหน้าไหม…….”
เสิ่นเฉียว： “……”
“ก็คือ ไม่ต้องการให้เห็นหน้า”
ความโกรธในตัวเสิ่นเฉียวเย็นลง เธอค่อยๆ ยิ้มที่มุมปากเบาๆ พูดต่อท้ายประโยคประโยคหนึ่ง : “แค่เอาอาหารเช้าวางไว้บนโต๊ะของพวกเธอ ก็เป็นการอ่อยคนที่มีภรรยาแล้ว ใช่ไหม?”
ผู้คนตกใจ
เสิ่นเฉียวยืนขึ้น เอาถุงที่อยู่บนโต๊ะหยิบขึ้นมา วางไว้บนตัวกาวหยุน
“ตอนนี้ล่ะ? คุณกาว ขอถามหน่อยคุณยังมีหน้าอยู่อีกไหม?”
กาวหยุนสีหน้าเปลี่ยน
“คำดูถูกพวกนี้ และสิ่งที่คุณเพิ่งกล่าวถึง ฉันคิดว่าถึงจะมีคนพูดออกมา ก็คงออกมาจากปากคนโกง คิดไม่ถึงว่าจะออกมาจากทุกคนที่นี่ พวกคุณไม่ได้ถามฉันว่าไร้ยางอาย งั้นคำถามนั้นฉันก็จะถามพวกคุณ แบบนี้พวกคุณ แตกต่างจากคนปากร้ายที่เอาแต่ด่าคนข้างถนนยังไง? แตกต่างยัง?”
เสิ่นเฉียวพูดจาไม่น่าฟัง แต่ความจริงลึกๆ ก็อยากจะว่าพวกเขาเป็นคนปากร้ายที่เอาแต่ด่าคนข้างถนนนั่นแหละ
คนอื่นฟังก็โกรธขึ้นมา โกรธจนพูดกลับมาประโยคนึง
“ที่เธอพูดหมายความว่ายังไง? เธอกล้าทำแต่คนอื่นว่าเธอไม่ได้งั้นหรอ?”
ชุยหมิ่นลี่กัดฟัน : “ก็คือ กล้าพูดไม่กล้าเป็น ยังใส่ร้ายคนอื่นอีก”
เสิ่นเฉียวค่อยๆ หัวเราะ ยื่นมือดึงไหมสีน้ำเงินที่แก้มหลังใบหู จากนั้นเดินไปที่หน้าชุยหมิ่นลี่ “ชุยหมิ่นลี่ เมื่อคืนฉันเห็นคนหัวล้านมารับคุณกลับบ้าน ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นพ่อของคุณ แต่จากนั้นพวกคุณก็จบกัน ขอถามหน่อยความสัมพันธ์ของพวกคุณคืออะไร?
ชุยหมิ่นลี่ได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยน สั่นไปหมด
“เธอ เธอ…….พูดอะไรอะ！ ฉันเปล่าซะหน่อย!!”
ทุกคนก็มองไปที่ชุยหมิ่นลี่ทันที
“ไม่ใช่? คุณกล้าทำไม่กล้ารับ?”
กาวหยุนที่อยู่ข้างๆ ก็มีการตอบสนองกลับมา เสิ่นเฉียวนี่เป็นวิธีเอาชนะเธอกับชุยหมิ่นลี่
“นามสกุลเสิ่น เธออย่าโฟกัสผิดจุด! สุดสำคัญไม่ใช่เธอยั่วหัวหน้าหรอ? เธอใส่ร้ายชุยหมิ่นลี่ทำไม? พูดถึงตรงนี้ กาวหยุนโกรธจนยื่นมือไปลากผมของเสิ่นเฉียว อยากจะลากเธอไป”
เสิ่นเฉียวสีหน้าเปลี่ยนไป รีบหลีกเลี่ยงการสัมผัสเธอ
“พวกคุณพูดมาตั้งนานฉันไม่เคยลงไม่ลงมือ ฉันพูดแค่ประโยคเดียวแต่พวกคุณอยากใช้กำลัง นี่เพราะฉันพูดอะไรแทงใจดำหรือเปล่า? หรือว่า คุณไม่สามารถรอที่จะปกปิดสิ่งที่น่าเกลียดให้กับเธอได้ ไม่งั้น…..ฉันพูดของคุณหน่อยดีไหม?”
กาวหยุน： “..... พูดของฉัน? เธออยากจะสร้างเรื่องอะไรขึ้นมาอีก?”
“เปล่าเลย ฉันแค่หวังดีอยากเตือนคุณไว้ประโยคหนึ่ง แฟนของคุณก่อนที่จะมารับคุณเขาคุยโทรศัพท์กับกิ๊ก”