บทที่ 258ฉันทำกับเธอไม่ดีหรอ

บทที่ 258 ฉันทำกับเธอไม่ดีหรอ

สุดท้ายตอนที่นอนอยู่กลางดึก เสิ่นเฉียวรู้สึกว่าหลังคันๆ นิดหน่อย แต่ว่าก็สบายมาก บาดแผลเหมือนกับมีคนถูให้เธอ บาดแผลของเธอเจ็บนิดหน่อยคันนิดหน่อย แต่ตอนนี้รู้สึกสบายมาก

เธอง่วงจนแทบไม่ไหว ไม่ได้ลืมตา เพียงแค่กรีดร้องโดยไม่รู้ตัว

มือที่อยู่หลังเธอหยุดสักพัก เย่โม่เซินมองเสิ่นเฉียวที่กำลังนอนฝันอยู่อย่างไม่รู้จะทำยังไง เม้มปาก “ผู้หญิงที่น่าจะตาย ฉันกำลังทำอะไร?”

เธอก็พูดแล้วว่าอยากจะหย่ากับตัวเองแล้ว ไม่อยู่กับตัวเองอีกต่อไปแล้ว ทำเขาโกรธแทบจะตาย แต่เขายังวางใจแผลของเธอไม่ได้ ดึกๆ รอเธอหลับสนิทแล้วถอดเสื้อผ้าเธอทายาให้

เรื่องแบบนี้…..

เรื่องที่ทำให้คนแย่แบบนี้! เขาทำไมถึงทำได้?

เย่โม่เซินกำหมัดแน่น สักพักเห็นเธอนอนหลับสนิทแล้ว ความโกรธและความหงุดหงิดในใจถูกแทนที่ทันทีด้วยความเป็นห่วงและทำอะไรไม่ถูก

กำหมัดคลายลง ท่าทางของเขานุ่มนวลลงมาก ทาครีมที่แผลให้เธอทีละนิด

ในระหว่างนั้น เสิ่นเฉียวหลับสนิทตลอด ยังไม่ตื่นเลย

รอให้เย่โม่เซินทำเสร็จแล้ว เขาจ้องมองเธอที่กำลังฝันเป็นเวลานาน จากนั้นทนไม่ไหวพูดออกมาว่าประโยคนึง

“ผู้หญิงไม่มีจิตสำนึก รู้ไหมว่าคำพูดพวกนั้นสามารถทำให้ฉันเจ็บ?”

“พูดว่าฉันพูดจาแย่ ฉันพูดจาแย่ขนาดนั้นเลยหรอ?”

เย่โม่เซินมีความสงสัยลึก ๆ เกี่ยวกับตัวเอง

วันที่สองตอนที่ทำงาน เขาถามเซียวซู่อยู่บนรถ

“ปกติฉันพูดจาแย่ขนาดนั้นเลยหรอ?”

เซียวซู่ตั้งใจขับรถ ได้ยินเขาถามแบบนั้น ทันใดนั้นนิ่งไปสักพัก จากนั้นแอบมากเย่โม่เซินจากกระจกมองหลัง ถามอย่างแปลกๆ : “คุณชายเย่ทำไมอยู่ดีๆ ถามแบบนี้?”

สายตาของเซียวซู่มองจนเย่โม่เซินยิ่งหงุดหงิด เม้มปากตอบไปประโยคนึง : “ไม่มีอะไร”

จากนั้นเขาก้มหัว สายตาเย็นชาไม่รู้มองไปตรงไหน

สักพัก เขาก็เงยหน้าขึ้น : “ฉันทำกับผู้หญิงคนนั้นยังไงบ้าง?”

เซียวซู่ ： “.....คุณชายเย่?”

เย่โม่เซินจ้องมองที่ด้านหลังศีรษะของเขาอย่างรุนแรง “พูดความจริง”

“เอ่อ นี่…...” เซียวซู่เม้มปากอย่างทำตัวไม่ถูก : “อิงจากมุมมองของเขา คุณชายเย่ทำกับคุณนายน้อยสองก็ไม่เลว เพราะว่าคุณชายเย่ไม่เคยทำกับผู้หญิงคนไหนดีขนาดนี้”

“งั้นเธอทำไมถึงอยากจะหย่ากับฉัน”

เซียวซู่อึ้ง มือเกือบลื่น

“คุณนายน้อยสองจะหย่ากับคุณชายเย่? ทำไมล่ะ?”

ถามแล้วไม่มีการตอบสนอง เซียวซู่สละเวลาไปหันไปมองเย่โม่เซิน สายตาของเย่โม่เซินดุเดือดเหมือนกับนกเหนี่ยว

เซียวซู่ตกใจ รีบตั้งสติของตัวเอง เหอะออกมาเบาๆ

“คุณนายน้อยสองกับคุณชายเย่จะหย่ากัน แต่ไม่ใช่เพราะคุณชายเย่ทำกับเธอไม่ดี แต่เพราะ…..”

“แต่เพราะอะไร?” เย่โม่เซินบังคับอยากรู้คำตอบ

ถึงแม้เมื่อวานตอนกลางคืนผู้หญิงคนนั้นได้พูด แต่เขาคิดว่า …..นั่นไม่ใช่คำตอบจริงๆ จากใจของเธอ

หลีกทางอะไรให้พวกเขา อะไรคืออยู่และบินไปด้วยกัน นี่มันเรื่องเล่นอะไรกัน

“แต่ว่าคุณนายไม่ชอบคุณชายเย่หรอ?” เซียวซู่กลั้นใจถามประโยคนึง จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงอุณหภูมิในรถลดลงอย่างกะทันหัน เสียงของเย่โม่เซินเหมือนดังขึ้นมาจากนรก : “อยากตายหรอ?”

เซียวซู่ตกใจจนสั่น รีบเปลี่ยนคำพูด : “งั้นก็อาจจะเป็นไปได้ที่คุณนายชอบคนอื่น?”

เย่โม่เซิน： “……เหอะๆ”

“คุณชายเย่ จริงๆ แล้วกลัวว่าพูดความจริง คุณจะต่อยผมตาย”