บทที่ 428 เธอพาเสี่ยวหมี่โต้วจากไปก่อน

สายตาที่มีความอึมครึมที่ก็รวดเร็วและดุดันนี้ได้มองกลุ่มคนจนขวัญหนีดีฝ่อ เดิมทีก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้ว ทุกคนได้มองเย่โม่เซินไว้ด้วยความพะอืดพะอมทำอะไรไม่ถูก ระหว่างเวลาหนึ่งที่ก็ไม่รู้ว่าควรแสดงออกและทำอะไร

และเซียวซู่ก็รู้สึกแปลกใจ ก็ได้มองไปตามเส้นสายตาของทุกคน

ผลสุดท้ายก็เห็นถึงหานมู่จื่อที่ได้นั่งอยู่ตรงชั้นล่าง มือข้างหนึ่งของเธอได้กางออกอยู่บนโต๊ะ และได้จริงจังในการพูดอะไรกับคนที่อยู่ตรงข้าม ริมฝีปากสีชมพูที่ได้ลอยประดับเป็นแสงมันวาวอย่างชัดเจนอยู่ภายใต้แสงไฟ ตลอดจนดวงตาและคิ้วที่เยือกเย็นคู่นั้น ไม่มีอะไรที่ไม่ใช่การดึงดูดใจล่อลวงให้ติดกับเลย

หลังจากนั้นเซียวซู่ก็ได้มองคุณชายเย่ของบ้านตัวเองไปทีหนึ่ง

เป็นเธออีกแล้ว!

มิน่าล่ะคุณชายเย่จึงได้มองจนเหม่อ ยังจะทำให้ทุกคนเผลอหัวเราะออกมาอีก

“คุณชายเย่......หากว่าชอบผู้หญิงคนนี้แล้ว ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็ไปเชิญเธอขึ้นมานั่งชั้นบน?”

เพราะว่าเย่โม่เซินไม่ได้พูดอะไร ดังนั้นทุกคนจึงได้สามารถทำการตัดสินใจได้ไปชั่วขณะ ดังนั้นคนหนึ่งในนั้นก็ได้มีความกล้าในการเปิดปากพูดออกมาประโยคหนึ่งแล้ว เห็นเย่โม่เซินไม่ได้แสดงออกถึงสิ่งอื่น จึงได้ลุกขึ้นตัวตรงขึ้นมาและเดินไปทางด้านล่าง

หลังจากที่คนกี่คนเดินไปแล้ว เย่โม่เซินก็ได้ยกมือใช้นิ้ววนไปอยู่ที่กลางแก้วเหล้าแก้วหนึ่ง หลังจากนั้นก็ได้ดื่มลงไปแล้วคำหนึ่ง ริมฝีปากบางๆก็ได้ยกขึ้นเล็กน้อย

เขากลับต้องการจะดู เธอจะทำยังไง?

“คุณชายเย่!” กลับเป็นเซียวซู่ที่อยู่ทางด้านหลังของเย่โม่เซินที่ได้มีความใจร้อนบ้างแล้ว “ให้พวกเขาลงไปแบบนี้ จะไม่รบกวน คุณShellyเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เย่โม่เซินก็ได้ยกคิ้วขมวดขึ้นแล้ว แววตาที่เยือกเย็นก็ได้กวาดตามองเขาแล้วทีหนึ่ง

เซียวซู่ได้รู้สึกหนาวไปทั้งหลังทันที หลังจากนั้นเขาก็ไม่กล้าพูดอีก ทำเพียงถอยไปที่ด้านหนึ่งเงียบๆ มองตกสู่หานมู่จื่อที่อยู่นอกหน้าต่างไว้

“ฮู้ รู้สึกว่าความเร็วของห้องอาหารร้านนี้ธรรมดามาก ก็ได้นั่งมานานขนาดนี้แล้วของก็ยังไม่ได้มาเสิร์ฟ” จางเสี่ยวเหยียนด้านหนึ่งได้แข่งขันเล่นเกมอีกด้านหนึ่งก็ได้ยื่นมือกุมท้องเอาไว้

เสี่ยวหมี่โต้วก็ได้เงยหัวขึ้นมาถูกเวลา: “คุณป้าจางเสี่ยวเหยียน ป้าหลบอยู่ที่ด้านหลังฉันไปเถอะ มิเช่นนั้นในไม่ช้าป้าก็ต้องตายแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ การเคลื่อนไหวของจางเสี่ยวเหยียนก็ได้หยุดชะงัก หลังจากนั้นก็ได้มุทะลุดุดันและโหดร้ายด่าไปแล้วประโยคหนึ่ง

“เชี้ย ฉันก็เพียงแค่ก็กุมท้องไปแล้วครู่หนึ่ง ไอ้เชี่ยนี่ก็โจมตีขึ้นมาแล้ว? ทำเหมือนฉันรังแกได้ง่ายจริงๆนะ? เสี่ยวหมี่โต้ว ขึ้นไปให้ฉัน เอาหัวของคนของเขาตัดลงมา!”

คำพูดที่มุทะลุดุดันและโหดร้ายเช่นนี้ทำให้คนรอบด้านช่วยไม่ได้ที่จะหันมองมาทางนี้มากขึ้น หลังจากที่ได้เห็นสองคนคือกอบโทรศัพท์กำลังเล่นเกม สายตาทั้งหมดนี้ถึงได้เก็บกลับไป

จากนั้นก็ได้ตระหนักถึงสายตาของคนพวกนี้รอบด้าน หานมู่จื่อจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามีความน่าขำอยู่บ้าง

นิสัยของจางเสี่ยวเหยียนดีมากจริงๆ กับคนแก่เด็กก็ล้วนอยู่ร่วมกันได้อย่างดี

เพียงแต่ว่า...... หานมู่จื่อได้ขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

ตั้งแต่หลังจากที่เข้ามานั่งลงได้ไม่นาน เธอมักรู้สึกว่าเหมือนกับมีดสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองตัวเองไว้มาโดยตลอด อีกทั้งแววตาคู่ทั้งก็ได้ร้อนแรงเหมือนไฟ ทำให้เธอรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างไม่มีอะไรสามารถเปรียบเทียบได้อย่างยิ่ง

ด้วยเหตุนี้หานมู่จื่อจึงได้มองแล้วมองอีกไปรอบด้าน ก็ไม่ได้พบถึงการอยู่ของคนที่พิเศษ

แปลกแล้ว หานมู่จื่อได้ยื่นมือไปบีบหัวคิ้วของตัวเองแล้วบีบอีก

หรือว่าวันนี้เคลิ้มเกินไปแล้ว ดังนั้นเวลานี้จึงได้ก่อให้เกิดความรู้สึกหลอนแล้วเหรอ?

กำลังคิดอย่างลึกซึ้ง ก็ได้มีเงาสูงใหญ่ของคนกี่คนหันหน้าเดินเข้ามาทางด้านโต๊ะของหานมู่จื่ออย่างกะทันหัน หลังจากนั้นก็ได้หยุดลงตรงหน้าเธอ

“คุณผู้หญิงท่านนี้”

เสียงของผู้ชายที่ดังขึ้นอย่างฉับพลันทำให้หานมู่จื่อทั้งคนได้ชะงักงัน หลังจากที่เสี่ยวหมี่โต้วได้ฆ่าคู่ต่อสู้คนหนึ่งเสร็จ ก็ได้ยกมือตามขึ้นมา จางเสี่ยวเหยียนเห็นถึงฝ่ายตรงข้ามเป็นผู้ชายกลางคนสองสามคน อีกทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความอัปลักษณ์ดุร้ายน่ากลัว ในช่วงเวลาสั้นๆสีหน้าก็ได้เปลี่ยนแล้ว

“พวกคุณคือใครล่ะ?”

เธอได้ลุกขึ้นมาด้วยท่าทางที่เหมือนปกป้องลูกชายของตัวเอง และได้นำเสี่ยวหมี่โต้วขวางไปถึงด้านหลังของตัวเองตรงๆแล้ว หานมู่จื่อนั่งอยู่ตรงที่เดิม ลูกตาดำได้ยกขึ้นมองไปทางพวกเขาอย่างเฉยเมย

“กี่ท่านที่มีเรื่อง?”

เดิมทีทุกคนก็คือเพื่อวางความหวังดีต่อคุณชายเย่ถึงได้มา ผลสุดท้ายเมื่อเห็นถึงหานมู่จื่อทำเพียงแต่นกคิ้วขึ้นเล็กน้อยครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็ได้นั่งอยู่ตรงนั้นอย่างสงบใจมาก นึกไม่ถึงว่ากลุ่มคนได้ลืมเปิดปากแล้วไปชั่วขณะ

“หากว่าไม่มีเรื่องอะไรละก็ พวกเรายังต้องกินข้าว”

จะพูดยังไงก็คือคุณหนูใหญ่ของตระกูลหาน ก็จะไม่แม้แต่ราศีสักหน่อยนี้ก็ไม่มี

คนกี่คนได้ทึ่มเซ่อไปแล้ว นานมากถึงได้มีท่าทีโต้ตอบเข้ามา หลังจากนั้นหนึ่งในนั้นก็ได้ขยี้มือทั้งคู่และขึ้นมาด้านหน้า:

ความคิดเห็น