ตอนที่ 771
บทที่ 771 เขามาเป็นครั้งคราว
October 21, 2026
บทที่ 771 เขามาเป็นครั้งคราว
ยิ่งคิด ยิ่งทำให้ใจตื่นเต้น เฉียวจื้อคิดว่าคืนนี้จะสามารถแกล้งยู่ฉือเซินได้ เพื่อแก้แค้นที่เขาฟ้องรายงานคุณปู่
รถขับไปได้สักพัก หานมู่จื่อยกมือขึ้นแล้วเหลือบมองเวลาบนนาฬิกามันขับรถมาได้ยี่สิบนาทีเต็มทำไมยังไม่มาถึง？
แค่ไปกินอาหารมื้อดึกต้องไปไกลขนาดนี้เลย?
พอคิดถึงนี่ เธอก็อดที่จะเหลือบไปมองเฉียวจื้อจากนั้นก็ถาม: “ที่ที่จะไปกินมื้อดึก มันไกลมากเหรอ?”
เฉียวจื้อโบกมือขณะขับรถ “ไม่ไกลไม่ไกล อยู่ด้านหน้านี้เอง เดียวก็ถึงแล้ว เธอวางใจเถอะ หากการประชุมมันดึกเกินไป ฉันสัญญาว่าจะพาเธอกลับด้วยตัวฉันเอง ไม่ปล่อยให้เธอได้รับอันตรายเด็ดขาด”
อีกฝ่ายดูเหมือนจะค่อนข้างชอบธรรม หานมู่จื่อไม่สงสัยอีกต่อไป
หลังจากนั้นไม่กี่นาที รถก็หยุดเฉียวจื้อก็พาหานมู่จื่อออกจากรถแล้วโยนกุญแจให้คนจอดรถซึ่งกำลังจะพาหานมู่จื่อเข้ามา
“ไป พวกเราถึงแล้ว”
หานมู่จื่อยืนอยู่ที่เดิม มองไปรอบๆ จากนั้นใบหน้าของเธอก็จริงจังทันที
“นายบอกว่าที่กินมื้อดึกอยู่ที่นี่?”
เฉียวจื้อไม่สังเกตเห็นความเคร่งขรึมบนใบหน้าและความตื่นตัวในดวงตาของเธอและพยักหน้าอย่างไร้สมอง: “ใช่ที่นี้แหละ”
หานมู่จื่อเม้มริมฝีปากของเธออย่างเคร่งขรึมและไม่ขยับ เฉียวจื้อหันหน้าไปมองเธออย่างสงสัย
“ไป”
“ฉันไม่ไปแล้ว”
พูดจบ หานมู่จื่อก็หันหลังเดินไป ไม่มีการลังเลและไม่แม้แต่ให้เวลาเฉียวจื้อคิด
พอเฉียวจื้อได้สติกลับมา เธอก็เดินจากไปไกลแล้ว เขาเรียกแล้วรีบเดินไปตามหานมู่จื่อ
“ให้ตายสิ ทำไมเธอถึงไปเลยล่ะ? ฉันขับรถมาจะครึ่งชั่วโมงเพื่อมาถึงที่นี่เลยนะ” เฉียวจื้อเดินไปหยุดตรงหน้าของเธอ เพื่อขวางไม่ให้เธอเดินไป
หานมู่จื่อมองเขาเย็นๆ “นายไม่ได้นัดยู่ฉือเซินไว้ และไม่ได้มาเลี้ยงอาหารฉันด้วย”
ไม่คิดว่าความคิดของตัวเองจะถูก
“ใช่ไง ฉันมาเลี้ยงอาหารเธอไง”
“กินอาหารในสถานที่แบบนี้?”
เฉียวจื้อพยักหน้ารับ: “ในที่แบบนี้แหละ เมืองนอกก็เป็นแบบนี้……ฉันกับยู่ฉือเซินก็เป็นแบบนี้ตลอด เธอไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเหรอ?”
หานมู่จื่อ: “......”
หน้าของเขาดูจริงจัง ทำเหมือนตัวเองเป็นคนเชยๆจนทำให้หานมู่จื่อเกิดความสงสัยในตัวเอง
หรือว่าเธอเข้าใจอีกฝ่ายผิด? เธอขมวดคิ้วที่สวยแล้วมองไปรอบๆ “ที่แบบนี้ มีอะไรให้กิน?”
เฉียวจื้อยิ้ม อธิบายกับเธอเบาๆ: “เธอคงไม่รู้สินะ? ครั้งแรกที่มาที่แบบนี้ของต่างประเทศ? ที่นี่มีทุกอย่าง อย่าว่าแต่อาหารมื้อดึกเลย แม้ว่าเธออยากกินอาหารเช้า ที่นี่ก็ทำให้เธอได้”
หานมู่จื่อ: “......”
เป็นบาร์ที่ดีมากขนาดนี้เลยเหรอ?
และใช่ ที่ที่เฉียวจื้อพาหานมู่จื่อมาคือบาร์ เต็มไปด้วยสีแสงเสียงในยามค่ำคืน สถานที่แบบนี้หานมู่จื่อเคยไปน้อยครั้งมาก