ตอนที่ 839
บทที่ 839 จะไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งที่ตัวเองรัก
October 21, 2026
บทที่ 839 จะไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งที่ตัวเองรัก
“นาย!”
ยู่ฉือจิน มองไปทางเขา สบกับดวงตาที่มืดสนิทของเขาพอดี สะดุ้งตกใจ
นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาเห็นสายตาแบบนี้ จากแววตาของหลานชายตัวเอง
มืดครึ้ม เยือกเย็น ลึกล้ำ เหมือนหุบเหวลึก
สายตาเช่นนี้ บวกกับสิ่งที่เขาพูดในเมื่อกี้
“ถ้าฉันไม่ทำล่ะ?”
ยู่ฉือจินหรี่ตาลงอย่างอันตราย “คุณกำลังขาดคำสั่งในคำพูดของตา?”
“ถ้าสิ่งที่คุณตาต้องการ คือหลานชายที่ยอมให้คุณบงการหมด แม้แต่การแต่งงาน เรื่องสำคัญในชีวิต ก็ต้องให้คุณตัดสินใจ นั้นคงเกรงว่าฉันไม่มีบุญวาสนานี้”
ยู่ฉือจินเลิกคิ้วขึ้น มีความคมเฉียบซ่อนอยู่ระหว่างคิ้ว “นายกำลังขู่ตาอยู่หรือ?”
ต่อให้จะพูดมากแค่ไหน ก็เหมือนจะไม่มีประโยชน์ เย่โม่เซินเม้มปากเล็กน้อย แล้วยกขึ้น
“ฉันจากกล้าขู่คุณตาได้ยังไง ฉันแค่อยากจะบอกกับคุณตา ฉันจะไม่แต่งงานกับตวนมู่เสว่และจะไม่ยอมปล่อยคนที่ฉันรักไป”
“นายจะไม่ฟังคำพูดของตาจริงๆหรือ?”
“ดึกมากแล้ว คุณตารีบพักผ่อนเถอะ”
หลังจากพูดจบ เย่โม่เซินก็หันหลังออกไปเลย ยู่ฉือจิน ตะโกนด่าอย่างโกรธเกรี้ยวอยู่ข้างหลัง “นาย นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ กลับมา!”
แต่ไม่ว่าเขาจะตะโกนเรียกเย่โม่เซินยังไง เย่โม่เซินก็เหมือนจะไม่ได้ยิน และหายไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ยู่ฉือจินโมโหจนหน้าเขียว แล้วไออย่างรุนแรง
“แค่กๆๆ——”
พ่อบ้านเห็นว่าเย่โม่เซินเพิ่งจะออกไปก็รีบวิ่งเข้ามา พยุงตัวคุณท่านไว้
“คุณท่าน คุณยังไหวไหม?”
ยู่ฉือจิน โกรธจัด “ไอ้หมอนี่ ฉันก็เพื่อให้เขาได้ดีทั้งนั้น แต่นายดูสิว่า เขามีพฤติกรรมยังไง? พฤติกรรมยังไง? นี่เป็นพฤติกรรมที่สมควรมีต่อคุณตาแท้ๆหรือ?”
เมื่อได้ยินเข้า พ่อบ้านก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
“คุณท่าน เพราะยังไงแล้วคุณชายก็ไม่ได้เติบโตมากับคุณ มีเรื่องบางอย่าง......”
“นายพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง? เขาไม่ได้เติบโตมากับฉัน แล้วฉันก็จะสามารถจัดงานแต่งงานให้กับเขาได้หรือไง? ก่อนหน้านี้ แม่ของเขามีจุดจบยังไง นายก็ได้เห็นแล้ว ฉันจะไม่ให้หลานชายของฉันเดินตามรอยเธออีก!”
เมื่อพูดถึงเรื่องของยู่ฉือซิน สีหน้าของพ่อบ้านเต็มไปด้วยความเสียใจ สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจ
“คุณท่าน เกรงว่านิสัยของคุณชายท่านนี้ จะดื้อรั้นยิ่งกว่าคุณหนูซินเสียอีก”
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะดัดเขากลับมา เขาไม่อยากลงมือ ก็ให้คนแก่อย่างฉันลงมือแล้วกัน!”
ไปเขาไม่อยากทำปล่อยฉันคนแก่ทำ!"
เฉียวจื้อกำลังดื่มไวน์ กอดสาวงามทั้งซ้ายทั้งขวา โทรศัพท์ก็สั่นกะทันหัน เขาหยิบออกมาดู ร้องเสียงอุทาน ก็รีบออกไปข้างนอกเลย
ช่วงสองวันนี้ เกิดอะไรขึ้น?
โทรหาเขาในเวลานี้ทุกวัน ตาหลานทั้งสองยู่ฉือเซินบ้าไปแล้วใช่ไหม?”
“ยู่ฉือ?”
เฉียวจื้อหาที่เงียบสงบ เพื่อรับโทรศัพท์
เสียงผู้ชายในโทรศัพท์เย็นชามาก
“วันนี้ ตวนมู่เสว่ ได้มาที่บริษัทแล้ว”
“หา อะไรนะ?” ทันทีที่ เฉียวจื้อได้ยินเข้า แทบจะระเบิดอารมณ์ “เมื่อก่อนเธอไม่เคยไปที่บริษัทของคุณเลยไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงไปที่บริษัทกะทันหัน คุณโทรมาหาฉัน หรือเป็นเพราะ......”
เฉียวจื้อกลืนน้ำลายลงอย่างยากลำบาก “พี่สะใภ้กับตวนมู่เสว่ ได้พบกันแล้ว?”
ทางปลายสายไม่มีเสียง เงียบสงบราวกับค่ำคืนที่เงียบงัน
ทันใดนั้นเฉียวจื้อก็รู้สึกปวดหัวมาก หัวหมุนอย่างรวดเร็ว จุดประสงค์ที่ ยู่ฉือโทรมาหาเธอในครั้งนี้
“แล้ว...... คุณต้องการให้ฉันทำอะไรให้คุณ?”
เย่โม่เซินครุ่นคิดอย่างละเอียด กับปฏิกิริยาของ ตวนมู่เสว่ ในตอนกลางวัน จากนั้นก็พูดอย่างเย็นชา “เธออาจมีปัญหาทางจิตนิดหน่อย ฉันกังวลว่าเธออาจจะทำร้ายพี่สะใภ้ของนาย?”
ให้ตายเถอะ?
ตวนมู่เสว่มีปัญหาทางจิต? ตั้งแต่เมื่อไหร่?
“ไปหาตวนมู่เจ๋อ” เย่โม่เซินทิ้งไว้อีกประโยคหนึ่ง “ให้เขาดูแลน้องสาวของตัวเองดีๆ”