บทที่ 840 ขอบคุณอั่งเปาแรกพบของคุณตา

บทที่ 840 ขอบคุณอั่งเปาแรกพบของคุณตา

แม้ว่าทั้งสองจะไม่ได้พบกันอย่างเป็นทางการ แต่ยู่ฉือจินก็คุ้นเคยกับหานมู่จื่อเป็นอย่างดี ผู้หญิงคนนี้มีความพัวพันกับชีวิตหลานชายของตัวเองมากมาย เป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างเขาเป็นเวลานานที่สุด

แต่เพียงแค่ ยู่ฉือจินรู้จักเธอย่างดีเท่านั้น หานมู่จื่อไม่รู้จักเขาเลยสักนิด

ดังนั้นแวบแรกที่ยู่ฉือจิน ได้เห็นหานมู่จื่อ เขาก็จำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครในทันที

หานมู่จื่อยืนนิ่ง ยืนอยู่กับที่ กะพริบตาด้วยรอยยิ้มให้กับยู่ฉือจิน “คุณท่าน คุณรู้จักฉันหรือ?”

คำพูดหนึ่ง ดึงสติของ ยู่ฉือจินกลับมา

เขามองไปที่ผู้หญิงตรงหน้า ปากระบายรอยยิ้ม ดูแล้วแววตามีความเจ้าเล่ห์ สีหน้าเคร่งขรึมทันที

“คำถามของเธอนี้ ถามได้น่าสนใจมาก”

เธอถึงกับถามตัวเองว่า รู้จักเธอไหม?

ยังทำท่าทางที่ไม่รู้จักตัวเอง ยู่ฉือจินหัวเราะเยาะในใจ ดูเหมือนว่ายัยคนนี้ จะฉลาดกว่าที่เขาคิดไว้

แต่เมื่อมองดูเธอแล้ว ในใจของยู่ฉือจินยังคงตกตะลึงมาก

ก่อนที่เขาจะมา เคยคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นแค่นักศึกษาหญิงที่เพิ่งเรียนจบ หรืออาจจะเป็นเพียงผู้หญิงที่รักลาภยศเงินทองเท่านั้น เพียงแค่ให้เงินกับเธอ แล้วข่มขู่อีกไม่กี่คำ ก็สามารถจัดการออกไปได้ เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว

แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดเลยก็คือ อีกฝ่ายไม่ใช่นักศึกษาหญิงและก็ไม่ใช่คนธรรมดา

เขาน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว นิสัยของหลานชายตัวเองแบบนั้น จะชอบใครง่ายๆได้อย่างไร ......

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาเคยรักผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น

คิดไม่ถึงว่า......

คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ จะเสียหลักอยู่ในมือของเธออีกครั้ง

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ยุ่งยากแล้ว!

“คุณท่าน คำถามนี้......มันน่าสนใจตรงไหน?” หานมู่จื่อเอียงหัว มองไปที่ยู่ฉือจินแล้วถามขึ้น

เธอคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ว่ายู่ฉือจินรู้จักตัวเอง แต่ก่อนที่เขาไม่ยอมรับด้วยตัวเอง งั้นเธอ.......ก็สามารถแสร้งทำเป็นโง่ได้

เพราะยังไงแล้ว เขาลบเรื่องระหว่างตัวเองกับเย่โม่เซินทิ้งทั้งหมด โดยไม่มีคำอธิบายสักคำ

ยู่ฉือจินมองพิจารณาผู้หญิงตรงหน้า ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย เธอสวยกว่าที่เห็นในรูปเล็กน้อย อวัยวะบนใบหน้ามีมิติรูปหน้าก็เป็นแบบคลาสสิค บวกกับบุคลิกที่เย็นสงบบนตัวเธอ พรรณนาความงดงามอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้หญิงตะวันออก ถึงอีกระดับหนึ่งจริงๆ

หลานชายของตัวเองชอบผู้หญิงแบบนี้ สายตาก็ไม่เลว

อย่างไรก็ตาม ในใจของเขา มีเพียงตวนมู่เสว่เท่านั้น ที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นหลานสะใภ้ของเขา คนตรงหน้านี้ ไม่ว่าจะดูดีแค่ไหน ก็ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ

ในเมื่อเธออยากจะแกล้งโง่ เขาก็ให้เธอสมหวัง

ยู่ฉือจินส่งเสียงเยาะเย้ย ดึงสายตากลับ “เธออยู่ในบริษัท ตามรังควานหลานชายของฉันไม่ปล่อย ไม่เคยสอบถามเลยหรือ ว่าฉันเป็นใคร? ยังกล้าถามฉันว่า รู้จักเธอหรือเปล่า? ใจกล้าไม่เบานัก”

หานมู่จื่อยิ้มเล็กน้อย “ขอบคุณคุณท่านที่ชื่นชม แต่ว่า...... สิ่งที่คุณพูด ฉันไม่ค่อยเข้าใจ

อะไรที่เรียกว่า......ฉันตามรังควานหลานชายของคุณไม่ปล่อย ตั้งแต่ฉันเข้ามาในบริษัทจนถึงตอนนี้ ทำทุกอย่างอยู่ในกฎระเบียบ ดูเหมือนว่าจะไม่เคยทำอะไรล่วงเกินเลยนะ?”

คำพูดเหล่านี้ เข้าหูของยู่ฉือจิน ก็คือการเล่นลิ้น ส่งเสียงอย่างเย็นชา ตบมือลงบนโต๊ะอย่างแรง “ยังกล้าพูดว่าเธอไม่ได้ทำอะไรล่วงเกิน อยากจะให้ฉันจับคนมาหน่อย เปิดโปงเธอต่อหน้าหรือ?”

“ฉันทำเรื่องอะไร มีจิตสำนึกรู้จักละอายใจตัวเอง ต่อให้คุณจะหาคนมามากมาย มาประจันหน้าโดยตรง ฉันก็ไม่รู้สึกผิด”

เธอยิ้มอย่างใจเย็น ไม่ตื่นเต้นเลยสักนิด

ยู่ฉือจิน หรี่ตาลง หากไม่ใช่ว่าเมื่อคืนยู่ฉือเซินพูดกับตัวเองอย่างแน่วแน่ จะไม่หมั้นกับตวนมู่เสว่และจะไม่ยอมปล่อยคนที่ตัวเองรักไป เขาเกือบจะคิดว่า ยัยเด็กตรงหน้านี้ ไม่มีมีอะไรเกี่ยวข้องกับยู่ฉือเซิน แต่หลังจากที่เขาพูดคำพูดเหล่านั้นแล้ว เขาจะยังเชื่อได้อย่างไร?