บทที่1010 ภาพสะเทือนใจ

บทที่1010 ภาพสะเทือนใจ

“คฤหาสน์เดิม?”

ได้ยินสองคำนี้แล้ว นัยน์ตาดำสนิทของเย่โม่เซินปรากฏแววตาของความสับสนออกมา

หานมู่จื่อเองก็รู้ตัวขึ้นมา ว่าเขาได้สูญเสียความทรงจำไป จะต้องจำคฤหาสน์เก่าไม่ได้แน่ๆ ทำได้เพียงแค่พูดอธิบายออกไป “ก็คือบ้านเดิมของตระกูลเย่ไง เมื่อห้าปีก่อนพวกเราเคยอยู่ที่นั่น หลังจากนั้น...”

ต่อจากนั้นหลังจากที่เธอจากไป ไม่รู้เหมือนกันว่าเย่โม่เซินพวกเขาย้ายออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

จนหลังจากที่เธอกลับมาที่นี่ เธอก็ไม่ได้สนใจว่าบ้านหลังนั้นตอนนี้จะเป็นยังไง จนเมื่อหลายวันมานี้เธอได้ข่าวมาบ้างแล้ว ว่าที่แท้บ้านหลังนั้นก็ว่างมาหลายปีแล้ว

เนื่องจากนายท่านเย่พักอยู่ที่สถานพักฟื้นมาตลอด ส่วนเย่หลิ่นหานก็มีบ้านของตัวเอง ก็เลยไม่ได้พักอยู่ที่นั่นเช่นเดียวกัน

เย่โม่เซินนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตามนิสัยของเขาแล้ว ไม่มีทางที่จะพักอยู่ที่บ้านหลังนั้นแน่

“หลังจากนั้นทำไม?” เย่โม่เซินพูดต่อออกมา เหมือนกับว่าจะไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย

“ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ เหตุการณ์ในตอนนั้นคงต้องถามเซียวซู่แล้วล่ะ”

เขาอยู่กับเย่โม่เซินมาโดยตลอด เรื่องนี้ไปถามเขาดีที่สุดแล้ว

เซียวซู่งั้นหรอ?

เย่โม่เซินเม้มปากพยักหน้าออกมาเล็กน้อย “เรื่องนี้ผมจะจัดการให้เรียบร้อยเอง คุณอย่ากังวลไปเลย”

“ค่ะ”

เช้าวันที่สอง เย่โม่เซินก็ได้เรียกเซียวซู่มาที่ห้องทำงาน ถามถึงเรื่องคฤหาสน์เก่าของตระกูลเย่

พูดถึงคฤหาสน์เก่านั้นขึ้นมา สีหน้าของเซียวซู่ก็ดูลำบากที่จะพูดออกมาขึ้นมาทันที

“คุณชายเย่ ทำไมจู่ๆถึงถามเรื่องคฤหาสน์นั้นขึ้นมาล่ะครับ?”

“ทำไม?” เย่โม่เซินสำรวจสีหน้าของเขา “ที่คฤหาสน์มีปัญหา?”

เซียวซู่จับหัวตัวเอง เอ่ยพูดอธิบายออกมา “ไม่ได้มีปัญหาครับ จะมีก็แต่คฤหาสน์หลังนั้นมันว่างไม่มีคนอยู่มานานมากแล้ว คุณชายเย่อยากกลับไปอยู่หรอครับ?”

กลับไปอยู่?

เย่โม่เซินนึกย้อนไปถึงคำพูดที่หานมู่จื่อพูดออกมาเมื่อวานนี้

เธอบอกว่าเมื่อก่อนทั้งสองคนพักกันอยู่ที่นั่น งั้น...ถ้ากลับไป ก็จะได้อยู่ในวงโคจรชีวิตแบบเมื่อก่อนนี้ใช่หรือเปล่า ตามหาความทรงจำของตัวเองกลับมาสินะ?

คิดมาถึงตรงนี้แล้ว เย่โม่เซินก็พยักหน้าออกไป “นายให้คนไปเตรียม ทำความสะอาดให้เรียบร้อย มะรืนนี้ฉันจะไปดู”

“ครับคุณชายเย่”

หลังจากที่เซียวซู่ตอบรับออกมานั้นก็ได้ถอยออกจากห้องไป ด้วยความรู้สึกที่ยังห่อเหี่ยวใจ

คุณชายเย่...เมื่อก่อนยังเกลียดคฤหาสน์นั่นที่สุดอยู่เลย

เนื่องจากที่นั่นเป็นที่ที่ตระกูลเย่เคยอยู่มาก่อน และบ้านหลังนั้นก็ยังเป็นบ้านที่นายท่านเย่สั่งให้คนสร้างขึ้นมาในสมัยหนุ่มๆ ดังนั้นแล้วหลังจากที่ทั้งสองฝ่ายไม่ลงรอยกันแล้ว เย่โม่เซินก็ได้ฮุบทั้งบริษัทตระกูลเย่ไป แล้วเอาผู้อาวุโสของบ้านไปอยู่สถานพักฟื้น

พูดให้น่าฟังหน่อย ก็คือสถานพักฟื้นนั้น

แต่ความจริงแล้วก็คือโรงพยาบาลจิตเวชนั่นเอง

ต่อมาคุณชายเย่ก็ได้ให้คนมาปิดบ้านนั้น แล้วมันก็ปิดจนฝุ่นเกาะมาจนถึงตอนนี้

นึกไม่ถึงว่าตอนนี้จะมีวันที่ถูกเปิดมาได้

เซียวซู่คิดอย่างละเอียด ถ้าไม่เพราะเหตุผลพิเศษ คุณชายเย่ไม่มีทางให้เขาทำอย่างนี้ ดังนั้นแล้วก่อนที่จะทำเรื่องนี้เซียวซู่ก็ได้โทรหาหานมู่จื่อ

อย่ามองแค่ผิวเผินว่าคุณชายเย่ได้ทำการตัดสินใจไปแล้ว แต่ในความเป็นจริงก็ยังเป็นคุณนายน้อยที่เป็นใหญ่ที่สุด!

หานมู่จื่อรับสายของเซียวซู่ก็ยังแปลกใจอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าเรื่องที่เย่โม่เซินสั่งให้เขาไปทำ เขาจะหันมาถามความเห็นของเธอเสียอย่างนั้น อำนาจของเธอมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?