ตอนที่ 1068
บทที่1068 พวกเธอคบกันแล้ว
October 21, 2026
บทที่1068 พวกเธอคบกันแล้ว
คิดไปคิดมา รู้สึกปวดใจเหลือเกิน
เสี่ยวเหยียนยังยืนอยู่ที่เดิมด้วยความกระวนกระวายใจ และไม่รู้ว่าถอนหายใจไปแล้วกี่ครั้ง ขณะที่หล่อนกำลังจะตัดสินใจล้มเลิกทุกอย่างและกลับไป
หานชิงขยับตัวแล้ว
จากนั้นเขากำลังหันมองมาทางเสี่ยวเหยียนพอดี
ตอนแรกแค่กวาดสายตามองผ่านๆเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าจะเห็นเป้าหมายอื่น จึงเหลือบมองอีกครั้งและหลบสายตาไป
แต่หลังจากที่หลบสายตาไป ชายผู้หน้าตาดีคนนั้นก็หยุดชะงักและหันกลับมามองอีกครั้งเหมือนเพื่อเป็นการดูให้มั่นใจ
แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ห่างกันพอสมควร แต่สายตาของเสี่ยวเหยียนนั้นดีมาก ดังนั้นจึงเห็นท่าทางของหานชิงได้อย่างชัดเจน และมั่นใจแน่แล้วว่าตอนนี้เขาเห็นตัวเองแล้ว หล่อนหมดโอกาสแล้ว
เฮ้อ ถ้ารู้ก่อนคงไม่คิดมากขนาดนั้นแล้ว เดินออกไปก็จบแล้ว
ตอนนี้...
เสี่ยวเหยียนฝืนเดินเข้าไป ยกมือขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ เอ่ยปากพูดขึ้น
“อรุณสวัสดิ์ค่ะประธานหาน เซียวซู่ล่ะคะ?”
เมื่อหานชิงเห็นสาวน้อยเดินตรงเข้ามาหาตัวเอง เขารู้สึกประหลาดใจมาก เพราะก่อนหน้าที่เจอกันมาสองครั้ง เขาคิดว่าสาวน้อยคนนี้คงวิ่งหนีไปเมื่อเห็นเขาเช่นเคย
คิดไม่ถึงเลยว่าหล่อนจะเดินเข้ามาหาตัวเอง
แปลกมาก สีในแววตาของหานชิงคมเข้มมากขึ้น
แต่ไม่นานนัก ราวกับถูกน้ำเย็นรดลงบนหัวของเขา
สาวน้อยเดินเข้ามา แต่หล่อนกลับพูดกับเขาด้วยความเกรงใจอย่างมาก
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านประธาน เซียวซู่ล่ะคะ?”
ไม่พูดถึงเรื่องที่หล่อนเรียกประธานหาน แต่พอมาถึงก็ถามหาเซียวซู่?
เหมือนมีบางอย่างมาทิ่มแทงหน้าอก จากนั้นก็ทะลุผ่านเข้าไปในหัวใจ
เขาได้ยินเสียงเรียกร้องของตัวเองจนอดไม่ได้ที่จะถามอีกฝ่าย
“พวกเธอคบกันแล้ว?”
“……”
อันที่จริงเสี่ยวเหยียนฝืนใจตัวเองเดินเข้ามา กว่าจะรวบรวมความกล้าพูดกับเขาได้นั้นไม่ง่ายเลย หล่อนคิดทบทวนอยู่ในใจหลายรอบว่าจะเรียกเขาว่าอะไรดี คุณหานก็ดูไม่เหมาะเท่าไหร่ ดังนั้นหล่อนจึงเรียกประธานหานเหมือนที่คนอื่นเรียกกัน
จากนั้นหล่อนก็คิดว่า เขาคงขี้เกียจตอบหล่อน
เพราะจากนิสัยและอารมณ์ของเขา คงตอบเพียงคำว่าอื้ม และพยักหน้าแทนคำตอบกลับ
คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะพูดออกมาเช่นนี้
พวกเธอคบกันแล้ว???
เสี่ยวเหยียน: “???”
คำพูดนี้หมายความว่ายังไงกัน?
ตอนแรกเสี่ยวเหยียนยังตกใจอึ้ง จากนั้นก็รู้สึกสับสน สุดท้ายเพิ่งจะเข้าใจ
หานชิงกำลังถามว่าหล่อนกับเซียวซู่คบกันเหรอ? ทำไมล่ะ? เพราะหล่อนมาถึงแล้วถามว่าเซียวซู่อยู่ไหนงั้นเหรอ?
ตอนที่เสี่ยวเหยียนตอบกลับว่าไม่ใช่ หานชิงก็ลุกขึ้น ยื่นผ้าห่มให้หล่อน พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ถามดูเท่านั้น เธอไม่จำเป็นต้องตอบ อีกอย่าง ขอบคุณสำหรับผ้าห่มเมื่อคืนนะ”
เสี่ยวเหยียนตั้งสติขึ้นมาได้จึงยื่นมือไปรับ
“เขาอยู่ในห้องน้ำ เดี๋ยวก็คงออกมาแล้ว วันนี้มีประชุมตอนเช้าที่บริษัท ผมไปก่อนนะ รบกวนบอกมู่จื่อให้ด้วย”
เมื่อพูดจบ หานชิงก็หันหลังเดินออกไปทันที ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
มองดูร่างสูงใหญ่ของเขา เสี่ยวเหยียนอยากจะเอ่ยปากพูดอธิบายว่าระหว่างหล่อนกับเซียวซู่นั้นไม่มีอะไรเลย
แต่แม้ว่าหล่อนจะอ้าปากขึ้นมาแล้ว แต่กลับคอแห้ง พูดอะไรไม่ออก
หล่อนถือผ้าห่มในมือที่มีไอความร้อนแผ่ออกมา สุดท้ายเสี่ยวเหยียนจึงทำได้เพียงมองเงาของเขาที่ค่อยๆเดินจากไป และมือของหล่อนก็ตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง
ทุกข์ทรมานใจมาก
ช่างเถอะ ทำไมต้องอธิบายด้วยล่ะ?