บทที่1461ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ

บทที่1461ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ

เจียงเสี่ยวไป๋ใช้ขาถีบเขา เขาก็ใช้มือจับเอาไว้ เจียงเสี่ยวไป๋ใช้มือผลักเขา เขาก็จับข้อมือของเธอไว้ จากนั้นลากสูงขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ

ถึงในด้านกำลังจะมีความแตกต่างก็มาก แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังไม่ยอมแพ้อีกเช่นเคย ถึงแม้เธอเป็นผู้หญิง แต่ไหนแต่ไรนิสัยของเธอค่อนข้างแข็งกร้าว ต่อไปถึงจะแต่งงานเธอก็จะเป็นหัวหน้าครอบครัว

พูดแบบน่าเกลียดหน่อย เธออยากอยู่เหนือกว่า

แต่ตอนนี้เซียวซู่หมายความว่ายังไง? บรรยากาศอะไรก็ไม่มีก็แบกเธอเข้ามาในห้องแล้ว มิหนำซ้ำยังเป็นตอนที่เธอว่าผู้หญิงคนนั้น นี่เขาหมายความว่ายังไง?

ไม่ให้เกียรติตัวเองเหรอ?

เจียงเสี่ยวไป๋ใช้แรงขัดขืน เซียวซู่ก็จูบลงมา เจียงเสี่ยวไป๋หันหน้าไปอีกทาง ริมฝีปากบางของเขาสัมผัสโดนตำแหน่งแก้ม หลังจากหยุดไปครู่นึงก็ได้ตามไปอีก เจียงเสี่ยวไป๋หันหน้าไปอีกทางต่อ

เซียวซู่ก็เลยได้แต่เว้นมือข้างนึงออกมาจับคางเธอไว้แน่น จากนั้นก็ก้มหน้าจูบลงไปอีก

เพี้ยะ——

มือที่ว่างอยู่ของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้ดึงขึ้นมาแบบนี้ และตบไปที่ใบหน้าของเซียวซู่

อยู่ในห้องที่เงียบสงบ เสียงตบเสียงนี้ดังก้องเป็นพิเศษ ใบหน้าของเซียวซู่ถูกตบจนหันไปอีกข้าง ใบหน้าสะสวยของเจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความโกรธ

“ฉันเคยบอกแล้ว ว่าปล่อยฉันก่อนที่ฉันจะระเบิดอารมณ์ออกมา!”

เซียวซู่หันหน้ามา มองเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง

“คุณหมายความว่ายังไง?”เจียงเสี่ยวไป๋เม้มริมฝีปากแดงไว้ ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ เธอจ้องมองเขา “ตอนที่ฉันพูดถึงผู้หญิงคนนั้น คุณกลับอยากอึ๊บฉัน คุณรู้ไหมว่าอะไรคือการให้เกียรติ?”

เซียวซู่เห็นดวงตาเธอแดงก่ำแล้ว สติที่สูญหายไปได้วิ่งกลับมาหมดแล้ว เขาอธิบายอย่างตะลีตะลาน:“ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ ผมก็แค่.........”

“แค่อะไร? ฉันแค่เอ่ยถึงหน่อยก็ไม่ได้ใช่มั้ย? แค่เอ่ยถึงหน่อยคุณก็โกรธแล้ว โกรธก็โกรธสิ คุณโกรธคุณยังอยากอึ๊บฉันด้วย? คุณยังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า? !”

เผชิญกับเจียงเสี่ยวไป๋ที่ฟันคมปากคล่อง เขาเถียงเธอไม่ไหวด้วยซ้ำ ดังนั้นจึงอยากใช้อีกวิธีนึงให้เธอหุบปาก แต่แค่ไม่นึกว่าจะยั่วให้เธอโมโห

เซียวซู่สบตากับเธอครึ่งค่อนวัน ในขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋นึกว่าเขาจะล่าถอย จู่ๆเซียวซู่กลับก้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากของเธออีก

“อื้มมมม......”

เจียงเสี่ยวไป๋เบิกตากว้าง ไอ้ชาติหมาคนนี้!

ไม่นึกเลยว่าเขายังจะกล้าอีก!

เจียงเสี่ยวไป๋จะกวักมืออีก แต่ครั้งนี้ไม่ได้ราบรื่นเหมือนครั้งก่อนแล้ว มือของเธอยังแตะไม่โดนเซียวซู่ก็ถูกเขาจับเอาไว้แล้ว มือถูกจับไว้ไม่พอ ริมฝีปากก็ถูกยึดครองด้วย

สักพักใหญ่ๆ เซียวซู่ถึงถอยออกไป จากนั้นริมฝีปากได้เคลื่อนตามปลายจมูกของเธอขึ้นไป สุดท้ายหล่นอยู่ที่หน้าผาก บนโคนผมและบนตาของเธอ

เดิมทีเจียงเสี่ยวไป๋ยังโกรธอยู่ ต่อมารู้สึกได้ว่าจูบของเขาได้เปลี่ยนมาทะนุถนอมขึ้นเยอะมาก

ตอนที่จูบมาถึงดวงตาของเธอ เธอยังหลับตาลงด้วยจิตใต้สำนึก อย่าเห็นเซียวซู่ผู้ชายคนนี้แข็งทื่อและเป็นผู้ชายเฮงซวยเหมือนก้อนหินนะ แต่ว่าริมฝีปากของเขากลับนุ่มนวลมาก

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

เซียวซู่คลายมือออก จากนั้นได้พลิกตัวและนอนลงที่ข้างกายเธอ

“ผมขอโทษ”

“ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ”

ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเธอ? คำพูดนี้หมายความว่ายังไง? เจียงเสี่ยวไป๋กัดปลายลิ้นของตัวไว้อย่างลังเล ก่อนหน้านี้ในช่องปากเต็มไปด้วยกลิ่นไอของเขา ถึงตอนนี้ก็ยังจางหายไม่หมด

เขาที่นอนอยู่ข้างกาย ลมหายใจไม่นิ่ง

เจียงเสี่ยวไป๋คิดๆแล้ว ได้พลิกตัวเผชิญหน้ากับเขา