บทที่1483 ขอโทษ

บทที่1483 ขอโทษ

เพราะเมื่อคืนกระเพาะถูกทรมาน ดังนั้นทานโจ๊กไปไม่ถึงครึ่งถ้วย เสี่ยวไป๋ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายแล้ว เธอผลักถ้วยออกด้วยความเหนื่อยล้า

“นั่งสักพักก่อน เดี๋ยวค่อยนอนลงไป”

แต่เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ฟังคำพูดเขา เธอได้นอนลงไปอีก จากนั้นได้พูดว่า:“ฉันเหนื่อย นั่งไม่ไหว นอนลงมาสบายกว่า”

เธอดันจะนอนลงไปให้ได้ เซียวซู่ก็ไม่บังคับเธอลุกขึ้น นอนลงไปไม่นาน เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มหลับลึกอีกครั้ง

ระหว่างนั้นเซียวซู่อาศัยตอนที่เธอนอนหลับ ไปวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ที่ห้องอ่านหนังสือ

เดิมทีเจียงเสี่ยวไป๋ยังนอนอยู่ ปรากฏเสียงมือถือดัง เธอพลิกตัวหยิบมือถือดูสายที่เรียกเข้ามาทีหนึ่ง ไม่นึกเลยคนที่โทรมาจะเป็นแม่เธอ

นึกถึงสายที่จบอย่างไม่มีความสุข นาทีนี้เจียงเสี่ยวไป๋หลับตาลง ไม่ค่อยอยากรับสายนี้เท่าไหร่ แต่ยังไงก็เป็นแม่ตัวเอง เจียงเสี่ยวไป๋ก็แข็งใจไม่ลง สุดท้ายได้รับสาย

เธอไม่พูดจา ส่วนตู้เซียวหยู่ที่อยู่ในสายก็คงรู้ถึงความอึดอัด นานมากก็ไม่พูดจา สองแม่ลูกได้เงียบใส่มือถือแบบนี้ไปสักพักใหญ่ๆ

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ค่อยสบาย จึงได้พูดว่า:“แม่คะ ถ้าแม่ไม่มีธุระ หนูวางสายก่อนนะคะ”

“อย่าเพิ่งวางสาย เสี่ยวไป๋”

ตู้เซียวหยู่ได้ยินเธอจะวางสายปุ๊บ ก็รีบเรียกเธอไว้“แม่มีเรื่องจะคุยกับลูก”

เจียงเสี่ยวไป๋ก็เลยไม่ได้วางสาย แต่ว่าท่าทางที่ยกมือถือไว้เหนื่อยมาก เธอก็เลยเปิดลำโพงโดยตรง จากนั้นนอนรออยู่ที่นั่น

“เรื่องครั้งนี้ แม่เป็นคนผิดเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแล้วหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง

“แม่ไม่ควรไปดูดวงลับหลังลูกกับเซียวซู่ เมื่อวานคำพูดเหล่านั้นของลูกได้ย้ำเตือนแม่ หลายปีมานี้แม่บังคับลูกตลอด ถ้าลูกไม่บอกแม่ แม่อาจจะไม่รู้ปัญหานี้เลย พวกเราที่เป็นพ่อแม่บางทีก็หวังดีกับลูก มักจะไปทำเรื่องที่ฝ่าฝืนความประสงค์ของลูก แต่เสี่ยวไป๋ แม่ไม่ได้ตั้งใจนะ จุดเริ่มต้นของแม่คือหวังดีกับลูก ไม่เคยคิดจะทำร้ายลูกเลย”

พูดถึงตรงนี้ ตู้เซียวหยู่หายใจลึกๆทีหนึ่ง และพูดต่อ:“ถึงแม้เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว แต่ขณะเดียวกันก็ได้ย้ำเตือนแม่ เพราะฉะนั้นครั้งนี้พวกเราจับมือคืนดีกัน เรื่องไปดูดวงก็ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น โอเคมั้ย?”

“ก็เหมือนที่ลูกพูด ให้ลูกตัดสินใจเอง แม่จะไม่ก้าวก่ายอีก”

เจียงเสี่ยวไป๋ยังไงก็คิดไม่ถึงว่าแม่ตัวเองจะกลายเป็นแบบนี้ เธอยังนึกว่าตู้เซียวหยู่จะคัดค้านตลอด คิดไม่ถึงว่าเธอจะคิดได้ไวขนาดนี้

อีกอย่างน้ำเสียงที่ท่านพูดกับตัวเองก็อ่อนลงมาไม่น้อย

ถึงในใจของเจียงเสี่ยวไป๋จะมีความโกรธ แต่ตอนนี้ได้จางหายไปหมดแล้ว

“ไม่ต้องพูดแล้วค่ะแม่ เมื่อวานหนูผิดเอง หนูไม่ควรพูดแบบนั้นกับแม่”

“ไม่ เสี่ยวไป๋ไม่ได้ผิด คือเมื่อก่อนแม่ไม่รู้ว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไป ลูกพูดถูก เมื่อก่อนแม่เผด็จการเกินไป เมื่อวานหลังจากฟังคำพูดเหล่านั้นของลูก แม่ก็รู้สึก ถ้าสมัยแม่สาวๆถูกบังคับ แม่ก็คงไม่พอใจเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเสี่ยวไป๋ วันนี้แม่โทรก็เพื่อจะขอโทษลูก แม่ขอโทษนะ”

ที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของสองแม่ลูกดีมาก ถึงเคยทะเลาะกัน ต่อปากต่อคำกัน แต่ไม่นานก็ผ่านไป

ครั้งนี้เจียงเสี่ยวไป๋ต่อต้านอย่างรุนแรง ตู้เซียวหยู่ก็คิดทบทวน ดังนั้นตอนที่พูดคุยก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะจริงจังขึ้นมาเยอะ

พูดถึงสุดท้าย ปมในใจของสองแม่ลูกได้คลี่คลายแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ก็เลยไม่ปิดบังเรื่องของตัวเองอีก“หนูกับเซียวซู่เตรียมจะแต่งงานแล้วค่ะ”

เหมือนไม่เหนือความคาดหมายเลยสักนิด ตู้เซียวหยู่ในครั้งนี้ดูสงบมาก“จะแต่งงานแล้วเหรอ? จะเลือกวันหรือเปล่า?”