บทที่1484 สภาพจิตใจคุณดีจังเลย

บทที่1484 สภาพจิตใจคุณดีจังเลย

เซียวซู่ขมวดคิ้วคิดไปพักหนึ่งถึงพูด:“เป็นไปได้? หรือบางทีอาจจะสลับตัว ที่จริงผมไม่ใช่ลูกแท้ๆหรอก”

เจียงเสี่ยวไป๋พลิกตัวมาสบตากับเขา และพูดอย่างขำ:“ฉันก็แค่ล้อเล่นกับคุณเอง คุณคงไม่ใช่จริงจังมั้งคะ?”

“ผมก็แค่ล้อเล่น”

“โกหก คุณไม่มีรอยยิ้มเลย พูดเล่นอย่างหน้าแข็งทื่อ ไม่ตลกเลย!” เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นมือจิ้มทรวงอกของเขา จากนั้นถูกเซียวซู่จับมือเอาไว้

จากนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ถูกเขาดึงเข้ามาในอ้อมกอด คางของเซียวซู่พิงที่หัวของเธอ: “นอนเช้าหน่อย ต่อจากนี้มีเรื่องที่ต้องทำอีกเยอะ”

ใช่สิ แต่งงานดูเหมือนแค่วันแต่งงานค่อนข้างยุ่ง แต่พอได้เป็นเจ้าสาวจริงๆเจียงเสี่ยวไป๋ถึงรู้ เรื่องที่ต้องทำมีเยอะมาก

เพราะพวกเขายังต้องเตรียมเรือนหอใหม่

แต่ไม่นึกเลยว่าเหลียงหย่าเหอจะเตรียมเรือนหอไว้ล่วงหน้าแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ได้ไปดู ฮวงจุ้ยและทำเลต่างก็ดีมาก แต่แค่เฟอร์นิเจอร์ยังไม่ได้ซื้อ

ดังนั้นช่วงนี้เจียงเสี่ยวไป๋นอกจากยุ่งเรื่องแต่งงาน ยังต้องยุ่งเรื่องจัดวางเฟอร์นิเจอร์ในบ้านอีก เธอกับเซียวซู่ไปดูโซฟา เตียง โต๊ะทานข้าว พอเสร็จแล้วยังต้องไปซื้ออุปกรณ์อย่างอื่นอีก

ช่วงนี้เจียงเสี่ยวไป๋ได้สั่งของโชว์ชิ้นเล็กๆที่มีเอกลักษณ์มากมายผ่านโซเชียล

แน่นอน นอกเหนือจากนี้พวกเขาสองคนต่างก็ยังต้องทำงานกันอยู่ เพราะวันหยุดจะเก็บไว้ใช้ช่วงที่พวกเขาแต่งงาน

ดังนั้นทั้งสองคนสามารถบอกได้ว่ายุ่งจนออกเช้ากลับดึก

เพราะจะจัดงานแต่ง ดังนั้นก็ต้องส่งการ์ดเชิญและลูกอมมงคลเรียนเชิญแขก

หานมู่จื่อ เย่โม่เซิน หานชิง เสี่ยวเหยียนย่อมอยู่ในการเรียนเชิญครั้งนี้ แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับเป็นคนเอาการ์ดของเสี่ยวเหยียนมาเอง และบอกกับเซียวซู่ว่า: “คุณไปส่งการ์ดเชิญของคุณชายเย่และคุณนายของคุณ อันนี้ฉันไปส่งเอง”

เซียวซู่มองเธออย่างค่อนข้างลังเล

“ทำไม? แบ่งงานกันทำเข้าใจหรือเปล่า? อีกอย่างวันนี้ฉันก็ไม่มีธุระอะไร ถ้าคุณยุ่ง คุณก็เอาการ์ดเชิญคุณชายเย่ของคุณมาให้ฉันก็ได้”

เซียวซู่ไม่ได้พูดจา แค่จู่ๆยื่นมือกอดเจียงเสี่ยวไป๋ไว้ ใกล้ไปที่ข้างหูเธอและพูดเบาๆ: “กล้ำกลืนคุณแล้ว”

เพราะรู้ปมในใจของตัวเองอาจจะยังไม่ได้คลี่คลายหมด ดังนั้นเจียงเสี่ยวไป๋จึงเป็นคนรับผิดชอบงานนี้เอง เซียวซู่ไม่ยอมรับไม่ได้จริงๆว่าเจียงเสี่ยวไป๋ใจกว้าง

เกรงว่าชาตินี้ทั้งชาติ เขาคงไม่เจอผู้หญิงที่เหมือนเจียงเสี่ยวไป๋อีกแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋รู้ความคิดของเขา เธอก็ไม่โกรธ ไม่สำออย แค่พูดอย่างใจกว้าง: “ถ้าคุณรู้สึกว่าฉันกล้ำกลืน ต่อไปก็ดีกับฉันหน่อย อย่าทำให้ฉันเสียใจเด็ดขาด ถ้าคุณทำให้ฉันเสียใจล่ะก็......”

พูดถึงตรงนี้เจียงเสี่ยวไป๋หยุดนิ่งไปครู่นึง เหมือนปล่อยคำโหด:“ฉันก็จะไปจากคุณ ไปที่ที่คุณหาฉันไม่เจอตลอดกาล”

ได้ยินคำพูดของเธอ ทันใดนั้นหัวใจของเซียวซู่หยุดเต้นไปชั่วขณะ เขาถอยออกมา และขมวดคิ้วไว้แน่น:“ต่อไปห้ามพูดแบบนี้อีก”

เจียงเสี่ยวไป๋ยักคิ้วขึ้นมาด้วยความขำ“คุณกลัวอะไร? ขอแค่คุณไม่ทำให้ฉันเสียใจ ฉันก็จะไม่ไปจากคุณ และไม่ให้คุณหาฉันไม่เจอด้วย”

“สรุปก็คือ ต่อไปห้ามพูดอีก”

เพราะคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้เซียวซู่นึกถึงคำพูดของหมอดู ไม่ใช่แยกจากกันก็คือตายจากกัน

เขาไม่อยากได้ตอนจบแบบนี้!

เซียวซู่ดึงเจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในอ้อมกอด และกอดเธอไว้แน่น

เจียงเสี่ยวไป๋ถึงขั้นดึงสติกลับมาไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น คนทั้งคนถูกเขากอดไว้แน่น แรงของเขาช่างเยอะ เหมือนจะนวดเธอเข้าไปในร่างกายของเขายังไงอย่างงั้น มือที่บีบอยู่ตรงเอวของเธอก็หนักจนน่ากลัว

เจ้าหมอนี่ เธอแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย เขาก็ตกใจขนาดนี้เลย ดูท่าเขายิ่งอยู่ยิ่งแคร์ตัวเองแล้ว