บทที่1528 เขาจะทำอย่างไรดี

บทที่1528 เขาจะทำอย่างไรดี

แยกกันอยู่สักพักอย่างนั้นเหรอ

เซียวซู่รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวใจของเขาแตกสลาย

ทั้งสองคนเพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน ก็ต้องแยกจากกันแล้วเหรอ

“เซียวซู่ เรื่องนี้ต้องโทษที่ตัวคุณค่ะ คุณยังจัดการความรู้สึกของตัวเองไม่เรียบร้อย คุณก็ไปคบกับเธอ ในตอนแรกคุณคงจะไม่จริงจังกับการคบหา ไม่มีความคาดหวังอะไรกับความรักในครั้งนี้ใช่ไหมคะ หลังจากเกิดอะไรมากมายหลายเรื่อง ที่จริงแล้วล้วนแต่เป็นคุณที่ไม่มีความรับผิดชอบต่อความรักในครั้งนี้ รวมถึงตอนที่เกิดไฟไหม้แล้วคุณพุ่งเข้าไปในกองไฟเพื่อช่วยเสี่ยวเหยียน โดยที่แฟนของคุณยังอยู่ข้างนอก ฉันคิดว่าเรื่องนั้นก็สร้างความเสียใจให้เธอมากอยู่แล้ว แล้วยังมีครั้งนี้ด้วย ที่คุณยังคงไม่เลือกเธอ คุณคิดว่าในใจของเสี่ยวไป๋ เธอยังมีความมั่นใจอยู่อีกเหรอคะ”

คำพูดของหานมู่จื่อสามารถพูดได้ว่าถูกต้องทุกคำ ทำให้เซียวซู่หมดคำแก้ตัว

คำพูดของเธอแต่ละคำไม่สามารถหาข้อโต้เถียงได้เลย อีกทั้งยังทำให้เซียวซู่ได้เข้าใจถึงจุดสำคัญของเรื่องราวทั้งหมด

นั่นก็คือ เรื่องที่เขาช่วยเสี่ยวเหยียนไม่ใช่มีแค่ครั้งเดียว

เหตุการณ์ไฟไหม้ในครั้งนั้น เขาพุ่งเข้าไปในกองเพลิงเพื่อช่วยเสี่ยวเหยียน ผลสุดท้ายเขากลับได้รับบาดเจ็บไปทั่วตัว ต่อมา ทุกครั้งที่เสี่ยวเหยียนเห็นบาดแผลบนตัวเขา ก็มักจะทำสีหน้าเสียใจออกมาตลอด

เรื่องนั้นเสี่ยวไป๋เอาเก็บไปจำไว้แล้ว แต่ตอนนั้นเธอยอมยกโทษให้เขา ไม่ใส่ใจ แต่พอเกิดสถานการณ์แบบเดียวกันขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ได้หมายความว่าเสี่ยวไป๋จะยอมยกโทษให้เขาอีกครั้งเหมือนกัน

พอคิดถึงตรงนี้ เซียวซู่ก็รู้สึกเสียใจมาก แต่เรื่องราวมันเกิดขึ้นไปแล้ว จะให้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขก็คงไม่ได้

“ที่ฉันพูดกับคุณทั้งหมดนี้ ล้วนแต่เป็นความรู้สึกที่มาจากใจของฉัน ถ้าหากระหว่างฉันกับเย่โม่เซินเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น...”

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เย่โม่เซินก็รีบพูดขัดขึ้นมาซะก่อน “อย่าพูดอะไรบ้าๆ ผมจะทิ้งคุณไม่ช่วยผู้หญิงคนอื่นได้ยังไงกัน แม้แต่มองผมยังไม่มองด้วยซ้ำ อย่าพูดถึงช่วยเลย”

ที่จริงแล้วหานมู่จื่อแค่ยกชื่อเธอกับเย่โม่เซินขึ้นมาเป็นตัวอย่างให้เซียวซู่ฟัง เพื่อให้ฟังดูชัดเจนมากขึ้นเท่านั้นเอง ไม่ได้บอกว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับพวกเธอสักหน่อย

เธอมองไปทางเย่โม่เซินอย่างเหนื่อยใจ แล้วพูด “ฉันบอกว่าเกิดเรื่องจริงๆแล้วหรือไงคะ ฉันก็แค่ยกตัวอย่างเท่านั้นเอง คุณจะร้อนตัวไปทำไมกัน”

“เอ่อ”

“หรือว่าคุณจะร้อนตัว”

“จะเป็นไปได้ยังไงกัน”เย่โม่เซินโอบไหล่เธอไว้ “ที่รักครับ เรื่องแบบนี้มีแค่เจ้าโง่เซียวซู่ถึงทำออกมาได้ ภรรยาของตัวเองสำคัญที่สุด หลักการแค่นี้ผมเข้าใจดี”

เซียวซู่ที่ถูกเรียกว่าเจ้าโง่ “...”

คุณชาย ไว้หน้าผมบ้างสิ นี่ขนาดอยู่แค่ในสายโทรศัพท์ ถ้ายากจะนินทากัน ก็น่าจะรอให้วางสายไปก่อนสิ

เซียวซู่หัวแทบจะระเบิด

หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงของเย่โม่เซินดังมาตามสาย “เซียวซู่ ได้ยินที่ฉันพูดหรือยัง”

“อืม”

เซียวซู่ตอบกลับเสียงเครียด

“นายโง่ไปหรือเปล่า ไม่ว่าจะเวลาไหน ขอแค่เลือกคนรักของตัวเองก็ถูกต้องที่สุดแล้ว”ตรงจุดนี้ เย่โม่เซินเข้าใจเป็นอย่างดี

“เอาล่ะ คุณหยุดพูดไปก่อนค่ะ”

หานมู่จื่อยื่นมือไปผลักเย่โม่เซิน ส่วนเธอก็พูดกับเซียวซู่ต่อ “เหมือนที่ฉันเคยยกตัวอย่างให้คุณฟัง สมมุติว่าระหว่างฉันกับเย่โม่เซินเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ฉันคงเลือกที่จะแยกห่างจากเขาสักพัก เพื่อสงบใจให้เย็นลง”

“แล้วหลังจากใจเย็นลงแล้วล่ะครับ”