บทที่1595 เปลี่ยนแปลงตัวเอง

บทที่1595 เปลี่ยนแปลงตัวเอง

“ได้ครับ ไม่คุยด้วยก็ไม่คุยด้วย ไม่สนใจเธอก็พอแล้ว”

“พี่ฉู่เฟิงคะ ขาพี่ยังเจ็บอยู่ไหม” ถางหยวนหยวนมองไปที่หน้าขาของเขา “เมื่อตะกี้พี่ชนโดนขอบโต๊ะ”

“พี่ไม่เป็นไร” จงฉู่เฟิงกลั้นน้ำตาแล้วพูดยิ้มๆ “น้องไม่ร้องไห้พี่ก็ไม่เป็นไร จะให้ชนอีกกี่ครั้งพี่ก็ยอม”

พอพูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไปเช็ดน้ำตาให้เธอ “อย่าร้องไห้เลยนะ หยวนหยวนของเราดวงตาน่ามองถึงขนาดนี้ ถ้าร้องไห้มากเกินไป แล้วไม่น่ามองขึ้นมาจะทำยังไง”

ดวงตาน่ามองอย่างนั้นเหรอ

ถางหยวนหยวนกัดริมฝีปากเบาๆ “ดวงตาของหนูน่ามองเหรอคะ”

“น่ามองสิครับ” จงฉู่เฟิงตอบอย่างรวดเร็ว “บนตัวน้องอ้วนของเรามีตรงไหนไม่น่ามองบ้าง น่ามองทุกที่เลย ดังนั้นอย่าไปฟังในสิ่งที่อานเชี่ยนพูดพวกนั้นเลยนะ”

“หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ” ถางหยวนหยวนรีบเช็ดน้ำตาทิ้ง แล้วเอ่ยพูด “พี่ฉู่เฟิงไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ เมื่อตะกี้หนูพูดกับน้องสาวพี่แรงไปเหมือนกัน ถึงแม้เธอจะพูดแรงไป แต่พอหนูคิดดูดีๆ ที่เธอพูดมามันก็ถูก หนูอ้วนมาก...”

“น้องไม่ได้อ้วนสักหน่อย”

เธอยังพูดไม่ทันจบ จงฉู่เฟิงก็พูดขัดขึ้นมาซะก่อน “ใครกล้าว่าน้องอ้วน ก็ถือว่าเป็นศัตรูกับพี่ ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร ในสายตาของพี่ หยวนหยวนรูปร่างกำลังดี”

ถางหยวนหยวนคิดไม่ถึงเลยว่าจงฉู่เฟิงจะอารมณ์รุนแรงถึงขนาดนี้ หลังจากตกตะลึงไปสักพัก เธอก็ก้มหน้าลง แล้วไม่พูดอะไรอีก จงฉู่เฟิงยื่นมือออกไปช่วยเธอจัดการผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงของเธอให้เป็นระเบียบ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หยวนหยวน น้องอายุยังน้อย ขอแค่น้องอยากจะทำอะไร น้องก็ทำตามที่ใจเลย ทุกคนต่างก็มีความคิดของตัวเอง เสียงนินทาเหล่านั้นไม่ควรจะเอามาทำลายความรู้สึกของตัวเอง น้องก็คือน้อง โอเคไหมครับ”

“หนูเข้าใจแล้วค่ะ พี่ฉู่เฟิง”

“ทางฝั่งอานเชี่ยน เดี๋ยวพี่ไปจัดการเอง น้องไม่ต้องเป็นห่วง คืนนี้น้องพักผ่อนให้สบาย พรุ่งนี้เช้าก็ลืมทุกอย่างแล้ว”

หลังจากปลอบใจถางหยวนหยวนเรียบร้อย จงฉู่เฟิงก็เดินออกจากห้องไปทันที

ถางหยวนหยวนรู้สึกอบอุ่นใจมาก เพราะเขาดีกับเธอมาก นี่คงเป็นเพราะคนที่สร้างปัญหาเป็นน้องสาวของเขาล่ะมั้ง

ถ้าหากวันนี้เธอพูดผิด ยู่ฉือยี่ซูเองก็คงจะแก้ปัญหาให้เธอเหมือนกัน

ยู่ฉือยี่ซู……

พอนึกถึงเขา ถางหยวนหยวนจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาดูรูปนั้นอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ช่วงนี้อารมณ์ของเธออ่อนแอขึ้นเรื่อยๆ อีกอย่างเธอมักจะคิดอะไรที่ไม่ควรจะคิด ยกตัวอย่างเช่น ตอนที่เธอมองดูรูป เธอรู้สึกว่าคนอ้วนอย่างเธอ ไม่คู่ควรที่จะยืนอยู่ข้างพี่ชายเลย ข้างกายพี่ชายควรจะมีคนที่คู่ควรมากกว่านี้ ควรจะเป็นผู้หญิงที่สวย ไม่ใช่แบบเธอ ที่ทั้งอ้วน และไม่มีอะไรดีเลยแบบนี้

พอคิดถึงตรงนี้ ถางหยวนหยวนก็หลับตาลง หรือว่าเธอจะชอบ...

ไม่ เป็นไปไม่ได้

เธอจะมีความคิดแบบนี้ได้ยังไงกัน

ถางหยวนหยวนส่ายหน้าไปมา พยายามสะบัดความคิดบ้าๆออกไปจากสมอง พี่ชายดีกับเธอถึงขนาดนี้ เธอจะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยแบบนี้ไม่ได้

เพื่อหยุดคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ถางหยวนหยวนจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาล็อกอินอีกบัญชี แล้วโพสต์ข้อความลงบนไทม์ ไลน์

เธอเขียนอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพี่ชายอย่างเรียบง่าย แล้วเขียนอธิบายว่าช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง หลังจากนั้นก็ถามผู้อ่านทุกคน ว่าตัวเองควรจะตีตัวออกห่างจากพี่ชายคนนี้ดีไหม แล้วอาการแบบนี้ของเธอผิดปกติหรือเปล่า