ตอนที่ 659
บทที่659เตรียมของขวัญ
October 21, 2026
บทที่659เตรียมของขวัญ
ปัง！
พอประตูรถพยาบาลปิดลง หานมู่จื่อจึงหันไปมองเสี่ยวหมี่โต้ว
“เป็นอะไรไป”
“ห๊า เป็นอะไรครับหม่ามี้”เสี่ยวหมี่โต้วเงยหน้าขึ้น มองไปที่หานมู่จื่ออย่างไร้เดียงสา ด้วยท่าทีของเด็กน้อยบริสุทธิ์
เห็นเสี่ยวหมี่โต้วเป็นแบบนี้ หานมู่จื่อรู้สึกงุนงงสงสัย แต่อย่างไรเสียก็คือลูกชายตัวเอง เธอจะไม่รู้ได้ไงว่าเขาเป็นยังไง
เธอยอบตัวลง ยื่นมือไปหยิกแก้มน้อยๆของเขา
“เมื่อกี้ลูก……จงใจหรือเปล่าจ๊ะ”
“หม่ามี้พูดอะไรน่ะครับ เสี่ยวหมี่โต้วไม่เข้าใจ”
“ไม่ต้องมาแกล้งไขสือจ๊ะ ทำไมลูกต้องบอกพี่พยาบาลด้วยว่าเราไม่รู้จักคุณอาเขา ทั้งๆที่ก่อนหน้าลูกเพิ่งกินเค้กอร่อยๆของคุณอามาเองนะจ๊ะ นี่เขาเรียกว่าคว่ำกระดานนะจ๊ะ”
“หม่ามี้！”เสี่ยวหมี่โต้วเบ้ปาก“เสี่ยวหมี่โต้วเคยคว่ำกระดานใครที่ไหน ผมแค่บอกกับพี่พยาบาลว่า คุณอาหานไม่ใช่ญาติเรา พูดผิดตรงไหนครับ หึ หม่ามี้บอกเองนี่นา หรือว่าคุณอาหานเป็นญาติเราล่ะครับ เสี่ยวหมี่โต้วผิดตรงไหนครับ ทำไมหม่ามี้ต้องว่าเบ่บี๊ด้วย”
หานมู่จื่อ “……”
เธอย้อนนึกดู เสี่ยวหมี่โต้วก็ไม่ได้พูดว่าไม่รู้จักเย่หลิ่นหานเสียหน่อย แค่บอกว่าเย่หลิ่นหานไม่ใช่ญาติเราก็แค่นั้นเอง
และคำพูดนี้ ก็เป็นความจริงนี่นา
พูดได้ดีมีเหตุผล เธอแทบจะเถียงไม่ออกเลยทีเดียว
“หม่ามี๊ว่ามาสิครับ ผมพูดผิดตรงไหน”
หานมู่จื่อได้สติคืนมา มองไปที่เสี่ยวหมี่โต้ว เธอส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ“ไม่ได้พูดผิดหรอกจ๊ะ แต่ว่าพี่พยาบาลเขาไม่รู้ไง เลยคิดว่าลูกน่าจะพูดถึงคุณอาที่ไม่รู้จักกันเลย ลองคิดดูนะ……ถ้าคุณอาได้ยินจะเสียใจแค่ไหน”
“เสียใจครับ”เสี่ยวหมี่โต้วคิดแล้วพูดขึ้น
“แล้วลูกยังพูดแบบนี้อีก”
“แต่ว่า คุณอาไม่ได้เป็นอะไรกับเสี่ยวหมี่โต้วจริงๆนี่ครับ แล้วทำไมเสี่ยวหมี่โต้วต้องสนใจด้วยครับว่าคุณอาจะเสียใจอ๊ะป่าว”
หานมู่จื่อ“……”
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าลูกชายตัวจะคิดไม่เหมือนตัวได้ถึงเพียงนี้ หานมู่จื่อค้นพบว่าตัวเองไม่รู้จะตอบเสี่ยวหมี่โต้วอย่างไรดี
“หม่ามี๊หม่ามี๊！”เสี่ยวหมี่โต้วเขย่าแขนเธอ“หม่ามี๊บอกว่าจะหาแดดดี๊ให้เสี่ยวหมี่โต้ว เสี่ยวหมี่โต้วจะเอาแดดดี๊ ไม่เอาคุณอาหาน”
เขาพูดพลางอ้อนพลาง ร่างน้อยๆกับสีหน้าน้อยๆที่บ่นกระปอดกระแปดทำให้คนปฏิเสธ ไม่ลง
“ใกล้แล้วจ๊ะ ใกล้แล้ว”หานมู่จื่อได้แต่ทอดถอนใจ ขยี้หัวน้อยๆเบาๆ“บอกว่าจะหาแดดดี๊ให้ก็ต้องหาให้อยู่แล้วจ๊ะ”
“จริงๆนะครับ”เสี่ยวหมี่โต้วทำหน้าลิงโลด“แล้วผมจะได้เจอแดดดี๊เมื่อไหร่ครับ หม่ามี๊ไม่ดี ไม่ตั้งใจเลย ปล่อยให้เสี่ยวหมี่โต้วรออยู่ได้”
“หม่ามี๊ไม่ดีเอง หม่ามี๊จะรีบนะจ๊ะ ให้หม่ามี๊คิดก่อนว่าจะหาแดดดี๊มาให้ยังไง ดีไหม”
“ครับ แต่หม่ามี๊ครับ คุณน้าเสี่ยวเหยียนบอกว่าจะมารับผม แล้วอยู่ไหนครับ”
เพิ่งพูดจบ ก็ได้ยินเสียงทักทายมาพอดี
“เสี่ยวหมี่โต้ว มู่จื่อ มาอยู่นี่กันได้ไง”
ทั้งคู่มองไปตามทางเสียง เห็นเสี่ยวเหยียนวิ่งมาพอดี
“เสี่ยวเหยียน ยังไม่กลับไปอีกเหรอ”
“คุณน้าเสี่ยวเหยียน”
“แค่กแค่ก……”เมื่อเห็นหานมู่จื่อ เสี่ยวเหยียนจึงกระแอมเสียงขึ้น“ฉันคิดว่าเธอออกไปกับใครแล้วซะอีก คิดไม่ถึงว่ายังอยู่นี่ แต่กว่า……วันนี้เธอห้ามแย่งเสี่ยวหมี่โต้วกับฉันนะ ฉันตกลงกับเสี่ยวหมี่โต้วไว้แล้ว ว่าตอนบ่ายจะพาเขาไปหาหานชิง”
“ไปหาหานชิง”หานมู่จื่อตกตะลึง แล้วยิ้มขึ้นที่มุมปาก“นี่น่ะเหรอกุนซือของเธอ”
เสี่ยวเหยียนหน้าแดงก่ำ สุดท้ายจึงพยักหน้าอย่างว่าง่าย
“ความสัมพันธ์ของเขากับหานชิง เป็นกุนซือของฉันเหมาะสมที่สุดแล้ว”
เธอก็พูดถึงขนาดนั้นแล้ว หานมู่จื่อจึงได้แต่ส่งเสี่ยวหมี่โต้วให้เสี่ยวเหยียน“เอาเถอะ เอากุนซือเธอไป อย่าลืมพากลับบ้านเร็วๆล่ะ อย่าดึกนักนะ”