บทที่756 ผมยังไม่น่าสนใจเท่าบริษัท​อย่างนั้น​เหรอ​

บทที่756 ผมยังไม่น่าสนใจเท่าบริษัทอย่างนั้นเหรอ

หลังจากนั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ หานมู่จื่อจึงหยุดพูด ก่อนจะปล่อยมือลงอย่างไม่สบอารมณ์

“เรื่องในวันนั้น… ขอโทษจริงๆค่ะ ฉันจำผิดคนจริงๆ คุณเชื่อฉันเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดจะล่อลวงคุณแน่นอน ที่ฉันมาสมัครงานเป็นผู้ช่วยเลขา เพราะฉันอยากเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้จริงๆ ดังนั้น… ก็เลยอยากมาเรียนรู้งานที่นี่”

“อ๋อ”เย่โม่เซินอุทานออกมา “คุณหมายความว่า ผมยังไม่น่าสนใจเท่าบริษัทอย่างนั้นเหรอ”

หานมู่จื่อ “? “

“ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันก็แค่…”

นี่เป็นครั้งแรก ที่หานมู่จื่อร้อนรนทำตัวไม่ถูกต่อหน้าเย่โม่เซิน พอร้อนใจ คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันจนยุ่งไปหมด ดวงตาที่สงบนิ่งเต็มไปด้วยความร้อนใจ

มือไม่อยู่ไม่สุข จนเย่โม่เซินยิ้มออกมา

คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงแปลกๆคนนี้… จะน่าแกล้งถึงขนาดนี้

ไม่ใช่สิ

นี่เขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่

เย่โม่เซินรีบตั้งสติ ก่อนจะหรี่ตามองไปที่ผู้หญิงอันตรายตรงหน้า

ก็แค่แววตาบริสุทธิ์อยู่บ้าง การกระทำแปลกไปบ้าง ทำไมเขาจะต้องเสียเวลาอยู่กับผู้หญิงคนนี้ที่นี่ด้วย

“ยื่นมือออกมา”

หานมู่จื่อมีสีหน้าประหลาดใจ “ทำไมคะ”

เย่โม่เซินพูดอย่างอารมณ์เสีย “บอกให้ยื่นมือออกมาก็ยื่นมือออกมา ไม่ต้องพูดมาก”

หานมู่จื่อจนใจ จึงยื่นมือออกไป

แปะ

เขาวางพวงกุญแจลงบนฝ่ามือของเธอ หานมู่จื่อชะงักไปเล็กน้อย พอเห็นพวงกุญแจในมือ เธอถึงได้มองออกว่าเป็นพวงกุญแจของเธอเอง

ทำไมพวงกุญแจนี้ ถึงไม่อยู่ที่เขาได้ หรือว่าเธอทำหล่นไว้ก่อนหน้านี้

แต่ว่าทำไมเย้โม่เซินถึงต้องเอาพวงกุญแจที่ตกลงบนพื้นของเธอมาคืนให้เธอเองแบบนี้ล่ะ

พอคิดถึงตรงนี้ หานมู่จื่อก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างตื่นเต้น แววตาของเธอเต็มไปด้วยความดีใจ “ที่คุณมายืนรอฉันอยู่ที่นี่ ก็เพราะจะเอาพวงกุญแจมาคืนฉันเหรอคะ”

เย่โม่เซิน “… ใครบอกว่าผมอยู่รอคุณที่นี่”

หานมู่จื่อ “ไม่ใช่เหรอคะ แล้วทำไมตอนที่ฉันเดินมาที่นี่คุณก็อยู่ที่นี่พอดีคะ”

“เหอะ” เย่โม่เซินยิ้มเยาะ ก่อนจะพูดเยาะเย้ย “ผมก็แค่อยากจะมาดู ว่าผู้หญิงอย่างคุณยังมีแผนการอะไรอีก แต่ดูเหมือนว่า คุณจะไม่ใช่แค่แผนการเยอะ แต่คิดอะไรไปเองก็เก่งมากด้วย”

คำพูดนี้ของเขา ทำให้นึกถึงเรื่องเมื่อห้าปีก่อนขึ้นมา…

ในตอนนั้นเธอเพิ่งแต่งงานเข้าตระกูลเย่ ตอนที่เย่โม่เซินรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่หย่าร้างมา และมาแต่งงานแทนคนอื่น การกระทําของเขาก็โหดร้ายเหมือนตอนนี้ไม่มีผิด

ท่าทางของเย่โม่เซินในตอนนี้ เกิดขึ้นซ้ำกับเมื่อห้าปีก่อนเลย

เธอถึงได้รู้ ที่แท้… ถึงจะผ่านไปห้าปีก่อนแล้ว แต่เย่โม่เซินก็คือเย่โม่เซิน นิสัยที่แท้จริงของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแค่ว่า… ต่อมาเขาได้เปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอ

พอคิดได้แบบนี้ หานมู่จื่อก็มองไปทางเขาอย่างทอดถอนใจ

เพราะทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก ดังนั้นเย่โม่เซินจึงเห็นความรู้สึกที่อยู่ในแววตาของเธอ ตอนนี้เธอมองมาที่เขาด้วยสีหน้าปลงตก ก่อนแรกเขานึกว่าเธอจะซาบซึ้งใจเรื่องพวงกุญแจ แล้วคิดไปเองว่าเขาอยู่รอเธอที่นี่เพื่อจะคืนพวงกุญแจให้เธอ สีหน้าของเขาจึงเย็นชาขึ้นมา น้ำเสียงที่พูดเริ่มไม่พอใจ